N.W.O.H.M.B.

R.I.P.

2010-05-17T10:59:00.003+03:00

Ronnie James Dio
10/07/1942-16/05/2010

Winter Crescent – Battle Of Egos (Part I)

2010-03-23T20:03:00.002+02:00

Διαβάζοντας τον Freddo σήμερα, έπεσα πάνω σε ένα youtube link και μη έχοντας κάτι να κάνω (εκτός από δουλειά) είπα να το πατήσω. Το τραγούδι ήταν για το παρακάτω video clip των ντόπιων Winter Crescent και παρότι είναι prog/metal (και ελληνική παραγωγή) μου έκανε φοβερή εντύπωση. Δίκασες, σόλα, φωνητικά, καλή παραγωγή και ποιοτικό βίντεο επιτέλους και στην Ελλάδα. Ο λόγος που το έβαλα εδώ είναι για να το ακούσουν μερικοί - μερικοί και να καταλάβουν ότι έτσι πρέπει να είναι το prog/metal και όχι οι κουραστικές μπούρδες των….you know. Άντε πατήστε play και τα λέμε πιο κάτω.

Μοναδικές παραφωνίες το σενάριο/ιστορία του βίντεο που είναι τόσο αδιάφορο όσο η μάρκα σαμπουάν που χρησιμοποιεί ο Πέτρος ο υδραυλικός από τα Μάλγαρα και η τύπισσα που είναι λες και κατάπιε μπαστούνι (αυτή και ο Μπάγεβιτς) που δεν ξέρει ούτε να κάθεται σε μηχανή, ούτε να την βάλει μπρος, άσε τα βίντεο κλιπ και πλύνε κανένα πιάτο που έχουν πιάσει μάκα.

Pain of Salvation & Eurovision....wtf?

2010-03-05T22:13:00.012+02:00

Τι έγινε ρε παιδιά? Και οι Pain διαγωνιζόμενοι στο σουηδικό contest για την eurovision??? Και περάσανε και στην 2η φάση!!! btw οι Keep of Kalessin αποκλειστήκανε παίρνοντας την τρίτη θέση :P Παρακάτω το κομμάτι Road Salt από τους Pain of Salvation & τα σχόλια δικά σας.

It's pain....

Gamma Ray Live Thessaloniki

2010-02-21T19:45:00.001+02:00

Όταν είχαν έρθει το 2007 με τους Helloween, δεν τους είδα. Είπα αυτή τη φορά δε θα χάσω την ευκαιρία.

Μέχρι την Τρίτη που πήρα εισιτήριο, δεν είχα ιδέα αν οι Gamma Ray θα 'χουν support ή όχι. Δεν αναφερόταν τίποτα στο site του Block 33 (πρώην Υδρόγειος). Τελικά είχαν 2 κιόλας support, τους Secret Sphere και τους Freedom Call. Ας τα πάρουμε όμως απ' την αρχή.

Οι πόρτες κλασικά άνοιγαν στις 19.30 (ευτυχώς για να πάρουμε και λεωφορείο για κέντρο). Μετά ένα μισάωρο τελικά άνοιξαν, και μέχρι να τελειώσω το τσιγάρο για να μπώ μέσα, οι Secret Sphere ήταν ήδη πάνω στη σκηνή. Εν τω μεταξύ, επειδή όλη η σκηνή είχε καλυμμένα τα πράγματα των Gamma Ray, τα support ήταν εντελώς μπροστά στη σκηνή. Secret Sphere λοιπόν. Ιταλοί power-μεταλλάδες που βαράνε καλά! Μπόλικο μπάσο και διπλομποτιές απ' τον ντράμερ, οι κιθάρες πολλά "μπουκώματα" και πολύ groove ρε φίλε, πολύ headbanging έπεσε άσχετα αν δεν ήξερα ούτε ένα τραγούδι τους. Βιντεάκι δεν τράβηξα. Χεράκια έχετε, πάτε youtube και ψάξτε.

Οι Secret Sphere πρέπει να έπεξαν για κανα 20-25λεπτο. Με το που τελειώνουν, ανεβαίνουν οι τεχνικοί και μαζέυουν τα πράγματα και ξεκινάνε κατευθείαν soundcheck για τους Freedom Call. Μετά από λίγο, ανεβαίνουν οι Freedom Call και ξεκινάνε (καλά καλά ανάσα δε προλάβαμε να πάρουμε). Γενικά ελάχιστα τους έχω ακούσει αλλά δε μου άρεσαν ιδιαίτερα. Και στη συναυλία, πάλι δεν είχαν τίποτα για να με κολλήσει. Παρ' ότι παίζουν power metal, τους βρίσκω κάπως χαλαρούς, ψιλούς και "κλαψιάρηδες". Οι ρυθμικές κιθάρες δεν ακούγονταν σχεδόν καθόλου και το μπάσο ακουγόταν παραπάνω απ' όσο θα 'πρεπε... Είχαν βέβαια κανα 2 τραγούδια για χτύπημα, αλλά μέχρι εκεί. To Warriors of Light είπαν κι ευτυχώς τότε ξύπνησα λίγο γιατί αυτό μ' αρέσει αρκετά... Κατά τ' άλλα... πάλι δεν έχει βιντεάκια. Κάπου στο μισάωρο πρέπει να έπαιξαν.

Και τώρα το μεγάλο "διάλειμμα" για τσιγάρο και κάθισμα γιατί εντάξει, ορθοστασία τόσες ώρες προσωπικά κουράστηκα. Κανα μισάωρο πρέπει να έκαναν οι Gamma Ray ν' ανέβουν, το soundcheck κράτησε αρκετή ώρα. Εδώ να πώ ότι το κλαμπ είχε γεμίσει αρκετά αλλά τουλάχιστον μπορούσαμε ν' ανασάνουμε. Ξεκίνησαν οι Gamma Ray αρκετά δυνατά, κυρίως με κομμάτια απ' το κανούργιο τους άλμπουμ, To the Metal. Δε θυμάμαι όλα τα κομμάτια με τη σειρά, είπαν πάντως τα Deadlands, Mother Earth, No Need to Cry, Empathy, To the Metal. Ωραία ακούγονται live πάντως. Κάπου προς τη μέση του σετ πήγαν σε πιο παλιά κομμάτια κλασικά, που τα ξέρουμε έτσι κι αλλιώς. Abyss of the Void, Armageddon, Rebellion in Dreamland, Fairytale, New World Order, Send Me A Sign, I Want Out, Man on a Mission, All of the Damned, Gardens of the Sinner... Ελπίζω να μη ξέχασα πολλά άλλα και να μην έβαλα κάποιο που δεν είπαν :@

Στα bold τραγούδια, έγινε πανικός. Σκοτωθήκαμε όλοι. Mosh pit, χτυπιόμασταν, τραγουδούσαμε δυνατά... τί να λέμε....

Στο ρεφρέν του Rebellion in Dreamland αν θυμάμαι καλά, το είπαμε τόσο δυνατά που ο Kai γούσταρε πολύ και το ξαναέπαιξαν (το ρεφρέν, όχι όλο το κομμάτι) και πάλι εμείς από κάτω να συνοδεύουμε...

Για να τελειώσω, θα προτιμούσα ν' άφηναν κάποια καινούργια τραγούδια απ' έξω και να 'παιζαν τα Eagle, Watcher in the Sky & Heavy Metal Universe. Είναι πολύ αγαπημένα μου κι είμαι σίγουρος ότι θα γινόταν ακόμα περισσότερος πανικός...

Highlights(μάλλον): Ο Kai μου έδωσε την εντύπωση ότι είναι εντελώς στούπας. Εκεί που καθόμασταν έξω, πέρασε από μπροστά μας και μου φάνηκε εντελώς κοντός. Ο Dan απ' την άλλη, είναι αρκετά ψηλός κι εντελώς τέρας στα τύμπανα. Ο Henjo παίζει και γαμώ τα σόλο κι είναι εντελώς μορφή ρε φίλε! Ο Dirk ήταν σχεδόν μόνιμα ανεβασμένος δίπλα στα τύμπανα. Θεόρατος τύπος και γαμάτος μπασίστας, κρατάει πολλή ώρα σταθερό ρυθμό και γρήγορο. Σε κάποια φάση, πρέπει να έσπασε μια χορδή του Kai (φαίνεται σ' ένα βιντεάκι μου) και κατευθείαν πήρε δεύτερη κιθάρα. Αυτό θα πει να είσαι ετοιμοπόλεμος... Ξεκινάνε ένα τραγούδι, το Abyss... νομίζω και τα μπερδεύουν!!! Μόλις τελειώνει το intro, κάποιος κάνει λάθος και τα γαμάνε! Χαχαχαχα, να τους έβλεπες όλοι έδειχναν κάποιον άλλο για το ποιός έφταιγε! Πλάκα είχε. Στην αρχή έφαγαν λίγη γιούχα (κακώς βέβαια) αλλά εντάξει γαμηθήκαμε στα χειροκροτήματα μετά. Το drum solo του Dan ήταν υπέροχο.

Αυτά νομίζω. Δεν πρέπει να έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Ήταν πολύ καλό live, θα μπορούσε να είναι και καλύτερο αλλά τουλάχιστον το ευχαριστήθηκα. Για 3 ακόμα βιντεάκια, πάτε εδώ και δείτε.

Helloween my ass

2010-02-12T11:18:00.003+02:00

Αν έχει δει σε κάποιο ράφι το καινούριο άλμπουμ των Helloween με τίτλο "Unarmed" και σκέφτεστε να το κατεβάσετε, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Αν σκέφτεστε να το αγοράσετε, έχω να σας πω δύο λέξεις: "FUCK NO!". Αν, πάλι το αγοράσατε, περαστικά σας.

Όταν διάβασα για την επικείμενη δουλειά των Γερμανών ενθουσιάστηκα, κυρίως επειδή θεώρησα πολύ ωραία ιδέα, αντί να βγάλεις ένα ξερό best of, να κάτσεις να ξαναδείς τα κομμάτια from scratch και να τα ξαναηχογραφήσεις. Έτσι ανυπομονούσα να το ακούσω.

Όταν το άκουσα, ένιωσα σαν τον ψαρά που γυρνά από το ψάρεμα με μόνο απολογισμό μια σαμπρέλα και μια γαλότσα. Ένιωσα σαν τον Σπαρτιάτη που γυρνά από τον πόλεμο χωρίς την ασπίδα του (Η ταν ή επί τας). Ένιωσα σαν τον υπάλληλο που πάει αποφασισμένος στο γραφείο του διευθυντή να ζητήσει αύξηση και επιστρέφει απολυμένος. Ένιωσα σαν τον Καρατζαφέρη όταν βλέπει τους Πακιστανούς στο δρόμο. Ένιωσα σαν τον Πανίκα, όταν ακούει Μπεζεντάκου. Καταλαβαίνετε.... έμεινα ολίγο τι μαλάκας.

ΤΙ ΑΗΔΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ;

ΤΙ ΑΙΣΧΟΣ;

ΤΙ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ;;;;;;

Όπως έλεγε και ο Οιδίποδας Τύραννος στο Σοφοκλή "δεν θα τους δέσει αυτών εδώ κανείς τα χέρια πισθάγκωνα";

Να θυμίσω πως κάποτε κατηγορούσαμε τον Kiske για μεταλλοφοβία, όμως ο Kiske έγραψε και κάτι σε ψιλοhard rock με τους Place Vendome. Εδώ μιλάμε για το όνειδος της ιστορίας ενός από τα μεγαλύτερα heavy metal συγκροτήματα και όντως ο Χρήστος έχει δίκιο, όταν λέει ότι μπροστά σε αυτό το χάλι το Chameleon ήταν έπος. Υπερθεματίζω: χίλιες φορές να είμαι δεμένος με χειροπέδες, να μου έχουν κρεμάσει τσιμεντόπλακες από τα αυτιά και δύο πακιστανοί να μου τραγουδάνε το Windmill, παρά να κάθομαι να ακούω όλα τα κλασικά τραγούδια των Helloween σε ερμηνείες pop με σαξόφωνα και τέτοιες αηδίες.

Κι όμως, αυτό είναι το Unarmed. Pop εκτελέσεις μεγάλων επιτυχιών των Helloween που τώρα είναι περήφανοι για τα κομμάτια που κατέστρεψαν. Κι αν νομίζουν ότι με αυτό το ατόπημα θα προκόψουν, είμαι περίεργος να δω τι σκατά θα πουλήσουν, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από τα τραγούδια πάτε εδώ. Αν πάλι θέλετε να δείτε και βιντεοκλίπ (μαζοχάκος ο τύπος), ιδού τα αίσχη. Αν αντέξετε μέχρι τέλους, σας θαυμάζω. Εγώ δεν άντεξα.

Όπως είδατε, έβαλα και το κατάλληλο χρώμα, γιατί πιο gay οι Helloween δε θα μπορούσαν να γίνουν. Τι να πω, στον επόμενο δίσκο θα έχουμε και τον Justin Timberlake να ερμηνεύει το Heavy Metal Is The Law.

Χάλι μαύρο, αυτό έχω να πω μόνο. Και σαν υστερόγραφο προσθέτω πως εγώ είδα στο ράφι το δίσκο, τον κατέβασα και μόλις διαπίστωσα για τι αίσχος πρόκειται... shift+delete. Νέτα σκέτα.

Βαθμολογία: 2/10, απλά και μόνο γιατί τίποτα δεν είναι σαν το St. Anger και γιατί το "πλάκα μΕ κάνεις" ήταν η πρώτη ατάκα που μου ήρθε στο μυαλό με το που άκουσα - που να μην έσωνα - αυτό το όνειδος (click στη βαθμολογία για λεπτομέρειες)

Οι τέσσερις “καβαλάρηδες” του Thrash…

2010-02-02T14:58:00.002+02:00

Το Sonisphere Festival ξεκίνησε πέρυσι και εμάς ούτε που μας ακούμπησε…
Φέτος όμως μας ακουμπάει και μάλιστα πάρα πολύ!
Έτσι, στις 24 Ιουνίου στην Αθήνα (που αλλού άλλωστε) θα εμφανιστούν οι Metallica, Megadeth, Slayer και Anthrax (κάπου διάβασα ότι μαζεύονται οι τέσσερις μεγάλοι του thrash).
Το φεστιβάλ ξεκινάει από την Αγγλία και συνεχίζει Σουηδία, Φιλανδία, Πολωνία, Ελβετία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, Ισπανία και Ελλάδα.
Στην Ευρώπη, μαζί με τα τέσσερα βασικά συγκροτήματα, θα σκάσουν μύτη οι Iron Maiden, Heaven & Hell, Motorhead, Alice Cooper, Rammstein, Iggy Pop, Mastodon και πολλοί άλλοι. Βέβαια όχι σε όλα τα μέρη…
Στην Αθήνα δεν ξέρουμε ποιοι θα είναι ακριβώς. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι για Metallica, Megadeth, Slayer και Anthrax. (και αυτό όχι 100%)
Το μέρος της διεξαγωγής θα είναι το Terra Vibe (που αλλού άλλωστε) και αυτό το “τσιμπήσαμε” από το site των Slayer.
Όσο αφορά τα εισιτήρια δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα…

Για ό,τι νεότερο… εδώ είμαστε!

Eurovision 2010....goes metal again????

2010-01-08T17:04:00.009+02:00

Ναι ο τίτλος τα λέει όλα. Μετά τους Φιλανδούς Lordy ή '' τέρατα '' κατά πολλούς, ετοιμάζεται και η Νορβηγία να ταράξει τα βρώμικα pop νερά της eurovision με τους epic black metal band Keep of Kalessin!!! Yeah! H μπάντα επιλέχθηκε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού Melody Grand Prix από όπου θα προκύψει ο νικητής που θα αντιπροσωπεύσει την Νορβηγία στην φετινή eurovision. Παρακάτω το κομμάτι συμμετοχής:

The Dragontower

& ένα από τα αγαπημένα μου:

Ascendant

Keep of Kalessin myspace

πηγή

Status update... με Paradise Lost, Samael & whatever

2009-12-05T01:08:00.010+02:00

Με respect στον Alroud και κλέβοντας την μισή ντροπή από τον RoD, αφήνω λίγο στην άκρη την επιστήμη & λοιπές υποχρεώσεις για να ποστάρω στο ''λιγάκι'' σκουριασμένο μεταλλικό blog μας.

Το προηγούμενο Σάββατο λοιπόν κατέβηκα Göteborg για να δω επιτέλους από κοντά μία από τις αγαπημένες μου μπάντες τους Paradise Lost. Μετά από κάποιο χρόνο απουσίας η μπάντα κυκλοφόρησε πρόσφατα νέο δίσκο με τίτλο ''Faith Divides Us Death Unites Us'' από τοv
οποίο μπορείτε να stream-άρετε κάποια κομμάτια στην σελίδα τους στο myspace . Το live τους έσκισε απ΄ όλες τις απόψεις. Φοβερό παίξιμο, πολύ καλός ήχος και η επιλογή των κομματιών ήταν από όλη την καριέρα τους μέχρι τώρα γεγονός που με ικανοποίησε απόλυτα. Ο καινούργιος δίσκος είναι αρκετά μελωδικός και heavy μαζί, με γρήγορα σημεία & δικασίδια που όμως διατηρούν το paradise lost μοτίβο. Σχετικό μειονέκτημα ήταν η απουσία του κιθαρίστα Greg Mackintosh o οποίος άφησε κάποια live μαζί και αυτά της Σουηδίας, λόγω κάποιας αρρώστιας στην οικογένειά του.

Απολαύστε παρακάτω το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου:

Μία έκπληξη της βραδιάς ήταν το 2ο support group που ήταν οι Ελβετοί Samael. Το εισητήριό μου δεν έγραφε τίποτα για αυτούς οπότε ξαφνιάστηκα λιγάκι. Το ξέρω ότι δεν είναι και τρελά αγαπητό γκρούπ ( ή έτσι νομίζω τελος πάντων ) στους μεταλλικούς κύκλους αλλά το ζωντανό τους με εντυπωσίασε. Βέβαια μου κάθεται κάπως περίεργα να μην έχουν κανονικό ντράμερ αλλά that's it. Καλή παρουσία σε ένα πλήθος που ήταν πολύ κρύο απέναντί τους περιμέντας τους paradise lost.

Enjoy my favorite:

Μιάς και στο προηγούμενο ποστ ο Αλρούδιος ανέφερε τους Iron Maiden πάρτε μια γεύση από το σουηδικό reality ''Idol'' έναν πιστιρικά που η φωνή του τσακίζει κόκκαλα!!! respect!

Τέλος κλείνω την παρεμβολή μου με δυσάρεστα νέα, τις προάλλες δίαβασα ότι ο Ronnie James Dio διαγνώσηκε για καρκίνο του στομάχου σε πρώιμο στάδιο.... Εύχομαι ολόψυχα να τον πρόλαβε αρκετά νωρίς και να αναρρώσει πλήρως από την γαμω-αρρώστια.

Blaze and thunder - Blaze Bayley live report (On Stage Club, Athens)

2009-11-30T10:45:00.005+02:00

Δεν ξέρω κατά πόσο το να παίζει ένα καλό όνομα σε έναν μικρό χώρο είναι καλό ή κακό. Θεωρώ ότι για τον Blaze Bayley, πρώην τραγουδιστή των Iron Maiden στα πέτρινα χρόνια της απουσίας του Bruce Dickinson, είναι πισωγύρισμα (αν μη τι άλλο) το να παίζει το 2002 ως support στους Savatage σε ένα τιγκαρισμένο Σπόρτινγκ και το βράδυ της Παρασκευής σε ένα ούτε καν μισογεμάτο On Stage, δηλαδή μπροστά σε περίπου 150 άτομα (με αισιόδοξους υπολογισμούς).

Φυσικά, ας μην το κάνω θέμα για δύο λόγους. Ο ίδιος όσο και τα support acts έπαιζαν λες και απευθύνονταν στο Μαρακανά, δηλαδή στα @@ τους. Ο δεύτερος λόγος ήταν το ότι είχαμε την άνεσή μας, χτυπιόμασταν όσο θέλαμε, μπροστά μπροστά ήμασταν, ωραία ήταν.

Ας τα δούμε από την αρχή. Το ότι το On Stage βρίσκεται πολύ πολύ κοντά στο σπίτι μου βόλεψε αφάνταστα, διότι το υπερπιώμα έκανε κρα από πριν και δεν έπρεπε να οδηγήσουμε πολύ. Κατηφόρισα, λοιπόν, κατά τις 20:20 και σε λίγη ώρα ήμουν μέσα, πρώτη μούρη στο μεταλλικό καβούρι με τον άγιο ζύθο ανά χείρας. Είχα σχολάσει μόλις δύο ώρες πριν, αλλά ευτυχώς δεν έπινα με άδειο στομάχι, διότι είχα χτυπήσει ήδη μια μπύρα πριν μπω μέσα…

Πρώτοι ήβγαν οι 4Bitten με πιο ενδιαφέροντα σημεία τους το λογοπαίγνιο στο όνομά τους και τη φωνή της Φώφης, όχι της Γεννηματά, αλλά της Ρούσος που είναι η τραγουδίστρια. Το όνομα δεν είναι λάθος, η μπάντα είναι ελληνικιά και στη σελίδα τους γράφει «Fofi Roussos», αλλά μίλαγε στο κοινό σε πολύ καλά αγγλικά, οπότε υπέθεσα ότι ήτο Ελληνοαμερικανίς. Πραγματικά απίστευτη φωνή με φοβερά γυρίσματα και εδώ - παρά το τι έχετε συνηθίσει έως τώρα - δεν ειρωνεύομαι, μιλάω σοβαρά. Όσον αφορά το λογοπαίγνιο 4Bitten με το σαφές υπονοούμενο του τετραμελούς σχήματος, μου θυμίζει κάποτε που λέγαμε με τον κολλητό μου να φτιάξουμε συγκρότημα που θα λεγόταν «II Sexy», δηλαδή θα διαβαζόταν είτε ως «too sexy», γιατί την είχαμε δει οι γαμιάδες στις γειτονιάδες, είτε ως «two sexy», επειδή ήμασταν δύο. Βέβαια, αν μετρούσαμε κανονικά το εκτόπισμα που είχα τότε θα έπρεπε να λεγόμασταν «CII Sexy», δηλαδή «hundred and two sexy». Anywayz. Καλοί οι 4Bitten για καμιά μπυρίτσα, άντε κι άλλη μία. Highlight η ατάκα του φίλου Γιάννη που διετύπωσε την άποψη πως ο μπασίστας Akis “rooster” (ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια του live φορούσε γυαλιά ηλίου και φαινόταν μάλλον ξινισμένος/εκνευρισμένος) μοιάζει με κάποιον από τη Φρουτοπία. Ατυχής στιγμή του συγκροτήματος η επιλογή τους να παίξουν το «Neon Knights». Προφανής η κάψα τους να το αποδώσουν όπως του άξιζε, αλλά δεν τους ταίριαζε.

Έφυγαν οι 4Bitten και τους διαδέχθηκαν οι Fury UK. Τριμελές βρετανικό σχήμα με επιθετικό, ωραίο, τύπου in-your-face metal. Πάρα πολύ καλοί. Τα λόγια είναι πολύ λίγα για να τους περιγράψουν. Ηγετική μορφή ο lead guitarist/vocalist Chris Appleton που, αν και κατάγεται από το Μάντσεστερ, έχει πολύ καθαρή προφορά. Ειλικρινά, έχω ακούσει κιθαρίστες, αλλά ο τύπος έδωσε ρέστα. Δεν έχω δει μεγαλύτερη δεξιοτεχνία, ακόμη και από περίφημους δεξιοτέχνες του είδους π.χ. Petrucci ή Gus G. Δεν συγκρίνω, καμία σχέση, αλλά κοιτάξτε πού παίζουν οι μεν και πού ο δε. Ο τύπος γούσταρε και, επειδή το μαγαζί έβαλε κόσμο και μετά την εμφάνιση των Fury UK, έχω να πω σε αυτούς που ήρθαν μετά πως έχασαν πραγματικά ένα χάρμα ώτων.

Πάμε και στο main act τώρα. Set list και τέτοια μην περιμένετε, γιατί ήμουν πολύ απορροφημένος στο live για να συγκρατήσω τραγούδια, αλλά έπαιξε τραγούδια από όλα τα άλμπουμ του εκτός από το Blood And Belief. Από Maiden έπαιξε τα Futureal, The Clansman και Man On The Egde - δεν χρειάζεται να πω πως και στα τρία έγινε της Πάολας (Πάολα = γνωστή του επαγγέλματος). Αλλά, το θέμα είναι πως δεν υπήρξε τραγούδι που να μην έγινε της πουτάνας (αυτό εννοούσα πριν). Αλήθεια, ο τύπος ήταν πολύ ξεσηκωτικός και με attitude σα να έπαιζε τουλάχιστον σε Wacken.

Αν και σκηνικά απίστευτος ο Blaze, παρατήρησα ότι έχει κάνει την τρελή μπυρόμπακα και γι’ αυτό τον ρισπεκτάρω πλέον πολύ περισσότερο. Είναι ένας από εμάς. Εντάξει, μην περιμένετε να υμνήσω τη φωνή του, από φωνή είναι η αλήθεια ότι δεν σκίζει. Το είχαμε καταλάβει πολύ καιρό πριν, στα live του με τους Maiden, ακόμη κι αν τότε είχε κληθεί να γεμίσει ένα κενό που ήταν εξαιρετικά δυσαναπλήρωτο και το έκανε με αξιοπρέπεια.

Η σκηνική του παρουσία ήταν η γνωστή επιβλητική που τον έχουμε συνηθίσει. Ο Blaze γέμιζε τη σκηνή - κι αυτό δεν είναι κακία λόγω όγκου - και η φωνή του γέμιζε την αίθουσα. Τόσο απλά. Από την πρώτη στιγμή της συναυλίας μέχρι το τέλος. Συνεχής επικοινωνία με τον κόσμο, μέχρι και καρέκλα έβαλε στη σκηνή για να ανέβει πάνω της και να φαίνεται από παντού. Φυσικά, αυτό γινόταν όταν δεν ανέβαινε στα κάγκελα μπροστά στη σκηνή.

Προσωπικά, μπορώ να πω ότι σε λίγες συναυλίες πήγα και χτυπήθηκα τόσο πολύ. Φυσικά, από απόσταση, μην κολλήσουμε και καμιά γρίπη, έχουμε και μικρό παιδί στο σπίτι.

Είπα παραπάνω ότι είναι αδικία για μπάντες με τέτοιους ήχους να παίζουν σε τόσο μικρούς χώρους με τόσο περιορισμένο κοινό. Ίσως αν το promotion ήταν καλύτερο, να άλλαζε στην πορεία το venue, αλλά μην πει κανείς ότι δε θα μπορούσε ο Blaze να παίξει κάλλιστα στο Gagarin, γιατί θα είναι το λιγότερο εμπαθής. Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι χώροι σε Αγρίνιο, Λάρισα, Θεσσαλονίκη και Καβάλα, αλλά για το αθηναϊκό venue αυτή είναι η άποψή μου.

Μπορώ εύκολα να πω ότι, παρά το εν γένει low budget της βραδιάς, ήταν μια πολύ καλή βραδιά, γεμάτη metal όπως θα έπρεπε να είναι. Ελπίζω, πάντως, την επόμενη φορά που θα έρθει ο Blaze να μην είναι το 2016, γιατί όπως πάει (Περιστέρι-Λυκαβητός-Σπόρτινγκ-On Stage) τον βλέπω να παίζει στο μεζεδοπωλείο «O τέντζερης και το καπάκι» στο Μπουρνάζι, στο οποίο πήγαμε ομαδόν το βράδυ του Σαββάτου, έστω και με ελαφρύ hangover από τις μόλις δύο μπύρες της Παρασκευής (πρώτη + τελευταία). Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Update: Πάρτε και λίγο Blaze Bayley από το Ράδιο Αρβύλα της Δευτέρας.

Update 2: Ο Blaze γράφει για την παρουσία του στην Ελλάδα. Εδώ.

Can you see the real Blackie? - W.A.S.P. @ Gagarin live report

2009-11-22T13:14:00.008+02:00

Κάποτε, όταν ερχόταν ο Blackie και η παρέα του στη χώρα μας, από ετούτο εδώ το χώρο αφιερώναμε κείμενα και ολόκληρα debate αφ’ ενός για την εμφάνισή του αφ’ ετέρου για το κατά πόσο μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι σε αυτό που ήταν κάποτε.

Και μόνο το γεγονός ότι για τον ερχομό του εδώ πέρα αυτή τη φορά δεν έχει γραφεί ούτε τελεία λέει κάτι για την προσμονή όλων μας. Και πώς αλλιώς, αφού ο τύπος μέχρι το 2004 δεν είχε έρθει ούτε μία φορά και από το 2004 μέχρι σήμερα έχει έρθει πέντε! Δηλαδή, κατά μέσο όρο μία φορά το χρόνο. Σε λίγο θα ανταγωνίζεται επάξια τους Iron Maiden.

Φυσικά, αυτό μόνο κακό δεν είναι, διότι και οι Maiden έκαναν καιρό μέχρι να έρθουν, όπως και άλλοι, αλλά μετά μας έγιναν τακτικοί θαμώνες. Εμένα αυτό στην τελική για καλό μου κάνει.

Εν πάση περιπτώσει, εγώ προσωπικά μεγάλες απαιτήσεις από τους WASP χθες βράδυ δεν είχα. Ήξερα ότι θα ήταν μια επαγγελματική εμφάνιση, ότι θα παίξουν μια ώρα και κάτι, αλλά τι να κάνω που τους γουστάρω τους τύπους και που είχα καιρό να πάω σε συναυλία, αν εξαιρέσει κανείς τους ACDC το Μάιο από τα μικρά σχήματα και τους Tsopana Rave κάπου μέσα στο καλοκαίρι από τα μεγάλα. Συν που το «Babylon» θεωρώ πως είναι πολύ καλό δισκάκι και αξίζει τα λεπτά του (aka download time).

Έτσι, λοιπόν, άφησα γυναίκα και παιδί στο σπίτι και κατηφόρησα στο Gagarin για τη δόση μου μαζί με άλλα δύο φιλαράκια. Το ότι ήταν sold out η συναυλία, αλήθεια λέω, δεν το κατάλαβα ιδιαίτερα, αλλά από εκεί που καθόμουν δεν είχα ιδιαίτερη θέα προς τον κόσμο. Πάντως, μάλλον ήταν και άλλοι που σκέφτηκαν όπως κι εγώ, για να κάνουν στην Αθήνα οι WASP sold out.
Ο φίλος μας μπορώ να πω πως μας εξέπληξε. Ορεξάτος όσο ποτέ, κεφάτος όσο ποτέ, έκανε γκελ με το κοινό σε ασυνήθιστο βαθμό (πάντα σε σχέση με τα μέχρι τώρα δεδομένα του) και γενικά ήταν ο καλύτερος Blackie των τελευταίων ετών. Με χαρά διαπίστωσα πως έκοψε τις μεταφυσικές κουβεντούλες με το φάντασμα της γιαγιάς του (respect uncle), ωστόσο δεν παρέλειψε να κάνει την ποζεριά του, όταν στο τέλος του Heavens Hung In Black πήγε στην άκρη της σκηνής, προσευχήθηκε για τους Αμερικανούς που πολεμάνε και αδικοχάνονται και μετά έκανε το σταυρό του. Μετά τα shock rock των 80’s, προφανώς βλέπει την κλεψύδρα του να φθίνει και το γυρίζει στις άνωθεν δυνάμεις. Δεν υπάρχει κάτι στραβό με αυτό, όμως ποζεριές του τύπου «προσεύχομαι επί σκηνής - φωνάζω τι καλό χριστιανόπουλο που είμαι» πιστεύω πως θα μπορούσαν να λείπουν. Πόσο μάλλον όταν λίγη ώρα πριν έχεις τραγουδήσει «the devil’s hellion child, will never have to die». Τέλος πάντων.

Μπορώ να πω ότι ήταν μια χορταστική συναυλία, τηρουμένων των αναλογιών πάντα. Όταν πηγαίνεις προετοιμασμένος για 1 ώρα και κάτι και σου παίζει ο άλλος κάτι λιγότερο από 1 ώρα και 40 λεπτά, κάπως σου έρχεται. Φυσικά, ξεχνάς τους Metallica που έκαναν 1,5 ώρα μόνο μέχρι το πρώτο μπιζάρισμα και θυμάσαι μόνο τα δεδομένα του Blackie που δεν έπαιζε πάνω από 1 ώρα και ένα τέταρτο.

Επιπλέον, να πω πως ο ήχος ήταν απίστευτα καλός, τόσο που σου έβαζε ψύλλους στ’ αυτιά (ρε λες? μπαααα). Επειδή ξέρω τι θα σκεφτείτε οι περισσότεροι, προσωπικά το play back των προηγούμενων φορών το έβλεπα, αλλά αυτή τη φορά όχι. Οπότε είτε το έκοψαν, είτε το βελτίωσαν θεαματικά. Εντύπωση play back, πάντως, εγώ δεν είχα.

Στα συν, επίσης, το χορταστικό set list. Από όλες τις εποχές και από τις φάσεις που πέρασαν (εκτός του KFD που εγώ το θεωρώ έναν καθαρά στουντιακό πειραματισμό, ακατάλληλο για τη σκηνή μιας συναυλίας). Ωστόσο, το να βάζεις στο set list μόνο το ρεφραίν ενός τραγουδιού («scream until you like it»), το οποίο λες καμιά δεκαριά φορές και πάπα, δε νομίζω πως έχει ιδιαίτερο νόημα. Στο κάτω κάτω, γιατί να μην τα πεις τα τραγουδάκια ολόκληρα; Τι κοστίζει; Το πολύ πολύ να διαρκούσε η συναυλία κάνα τεταρτάκι παραπάνω. Σιγά τα σέσκουλα μάνα μου. Ωραία προσθήκη το πανί πίσω από τη σκηνή, όπου έπαιζαν σκηνές είτε από βίντεο είτε από live των τραγουδιών που παίζονταν επί σκηνής.

Σε τελική ανάλυση, αυτό που μετράει είναι το ότι, όταν βγήκαμε από το Gagarin νιώθαμε ευχαριστημένοι. Νιώθαμε καλά με αυτό που είχαμε ακούσει και νομίζω πως το χρειαζόμασταν.

Συμβουλή για το τέλος προς Αθηναίους: Σάββατο βράδυ μην πάτε στο Jasmin. Θα ξενερώσετε τη ζωή σας με αυτά που θα ακούσετε. Καλύτερα Τετάρτη που παίζει μεταλιές, αλλά όχι Σάββατο. Και ειδικά μετά από συναυλία metal. Μιλάμε για ΤΟ ξενέρωμα. Προτιμήστε Legacy, Revenge Of Rock, Texas, Alligator άντε και Bat City, αλλά - προς Blackie - όχι στο Jasmin. Εκτός αν γουστάρετε μετά από συναυλία metal να ακούτε Savage Garden, Three Doors Down και διασκευασμένους Michael Jackson και Sex Pistols για ηλικιακά γκρουπς 12-16.

Set list:
1. Intro: Mephisto Waltz
2. On Your Knees/The Real Me
3. L.O.V.E. Machine
4. Crazy
5. Babylon’s Burning
6. Wild Child
7. Hellion/I Don’t Need No Doctor/Scream Until You Like It
8. Arena Of Pleasure
9. Chainsaw Charlie (Murders In The New Morgue)
10. The Idol
11. Take Me Up
12. I Wanna Be Somebody
=====
13. Heaven’s Hung In Black
14. Blind In Texas

Τρέμε Bruce Dickinson

2009-10-02T23:45:00.003+03:00

Λοιπόν, αυτό το βίντεο είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξαναδείτε, ο τύπος πραγματικά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχουν λόγια! Ο Bruce Dickinson θα πρέπει να ψάχνει για δουλειά από αύριο...

Thats Metal \m/

2009-09-28T23:18:00.002+03:00

Ένας αγώνας για ζωή και θάνατο. Έπαθλο ένα drumstick των Καναδών Kataklysm. Ένα όμορφο τέλος. \m/

Crippled Black Phoenix - Maybeshewill - Live Report 19/9/2009

2009-09-28T00:56:00.000+03:00

Μόλις έμαθα ότι παίζουν οι Maybeshewill δεν χρειάστηκε και πολύ σκέψη για να πάω να αγοράσω εισιτήριο, αν και στη συνέχεια έμαθα ότι θα είναι support στους Crippled Black Phoenix, πράγμα που σήμαινε σαφώς μικρότερο playlist. 18€ λοιπόν το εισιτήριο και η συναυλία έγινε, ευτυχώς, στο Principal.

Οι Maybeshewill ανέβηκαν χωρίς καμία προειδοποίηση στη σκηνή στις 9:35 και για 50 περίπου λεπτά μας άρπαξαν στην κυριολεξία από τα μούτρα. Έχοντας 2.5 δίσκους στις αποσκευές τους η μουσική των Maybeshewill χαρακτηρίζεται ως post-rock. Εγώ θα την χαρακτήριζα ως δεκάλεπτα ορχηστρικά κομμάτια αυξανόμενης έντασης. Και αυτό κάνανε από το πρώτο λεπτό. Παίζοντας απίστευτα δεμένα, αύξαναν ολοένα την ένταση με αποτέλεσμα το (ελάχιστο) κοινό να γουστάρει όλο και περισσότερο καθώς περνάει η ώρα. Αν και στην αρχή ήταν κάπως συνεσταλμένοι τα χειροκροτήματα και η συμμετοχή του κόσμου τους έκανε να ξεθαρρέψουν σιγά-σιγά. Στα συν του συγκροτήματος και ο απίστευτος James Collins στα drums. Το μόνο αρνητικό της υπόθεσης ήταν η εκτεταμένη χρήση από samples. Πιστεύω ότι ένας session μουσικός στα πλήκτρα θα βελτίωνε πολύ την εικόνα τους. Καλύτερες στιγμές μάλλον το How to Have Sex With a Ghost και το Japanese Spy Trasnscript.

Στις 10:55 ανέβηκαν στην σκηνή οι οχτάδα των Crippled Black Phoenix. Αρκετά ποιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα μιας και ιδρύθηκαν από πρώην μέλη των Mogwai, Electric Wizard και Portishead. Κάτι που φάνηκε και από τον κόσμο που είχε τριπλασιαστεί. Από την πρώτη νότα του Rise Up and Fight οι Crippled Black Phoenix σε καλούσαν να ανέβεις στο τρένο τους και να ταξιδέψεις μαζί τους και όσοι βρίσκονταν στο Principal το έκαναν, μαζί και εγώ … αλλά δυστυχώς στη συνεχεία έψαχνα πώς να κατέβω.

Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι οι Crippled Black Phoenix δεν έπαιξαν καλά. Ίσα-ίσα το αντίθετο. Η παρουσία τους στη σκηνή ήταν πάρα πολύ δεμένη και επαγγελματική. Όμως το είδος της μουσικής που παίζουν και η πλειοψηφία των τραγουδιών τους μάλλον είναι για να το ακούς στο σπίτι σου μόνος σου και όχι live συν το γεγονός ότι αναλωνόντουσαν σε μικροφωνισμούς και άλλα τέτοια ανούσια. Προσωπικά από ένα σημείο και μετά με είχαν κουράσει.

Πάντως πάνω που είχα αρχίσει να λιώνω ξάφνου ανακοινώνουν ότι θα παίjουν ένα καινούργιο κομμάτι (Troublemaker) και όλα άλλαξαν. Απλά από εκεί και ύστερα οι Crippled Black Phoenix τα έσπαγαν. Ακολούθησε μια διασκευή σε Mogwai και το Burnt Reynolds το οποίο μάλλον ήταν το τραγούδι που όλοι περίμεναν να ακούσουν. Καλύτερη στιγμή χωρίς αΨρμφιβολία το encore με το εικοσάλεπτο Time of Ye Life/Born for Nothing/Paranoid Arm of Narcoleptic Empire παιγμένο σε τριπλάσια ένταση το οποίο μας άφησε να αναρωτιόμαστε καθώς φεύγαμε …δεν μπορούσαν να παίζουν έτσι όλη την ώρα;

Greek Interpretations in Metal

2009-09-05T20:08:00.002+03:00

Λοιπόν εντάξει, έχω ρίξει το τρελό γέλιο βλέποντας αυτά...

Από τον κύριο NikZak83

SLAYER Καινούργιο Τραγούδι

2009-08-25T13:29:00.003+03:00

Με την κυκλοφορία του καινούργιου τους δίσκου με τίτλο "World Painted Blood" να τοποθετείτε στα τέλη του καλοκαιριού (δηλαδή μέσα στην εβδομάδα), οι SLAYER κυκλοφόρησαν το δεύτερο single τους "Hate Worldwide" το οποίο μπορείτε να ακούσετε σε αποκλειστικότητα εδώ
Τα σχόλια δικά σας

Ακούσατε… Ακούσατε…

2009-08-21T16:30:00.002+03:00

Μπορεί το καλοκαίρι να είχε αρκετές συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ο Σεπτέμβριος, όμως, είναι λίγο “άδειος” από άποψη συναυλιών.
Πολλοί μάλιστα λένε ότι λόγω οικονομικής κρίσης (και πράσινα άλογα) δε θα δούμε και πολλά ονόματα φέτος στην πόλη. (Σωστά όλα τα λεφτά τα δώσαμε στο νέο δημαρχιακό μέγαρο).

Οι συναυλίες που είναι προγραμματισμένες είναι οι Candlemass 03 Οκτωβρίου, οι Cannibal Corpse στις 17/10 και οι Amorphis στις 31/10. Όλες οι συναυλίες στο Principal (που αλλού!)

Βέβαια, ακόμη είναι λίγο νωρίς για να ξέρουμε τι θα γίνει το υπόλοιπο της χρονιάς, οπότε ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε αρκετές συναυλίες.

Άντε και καλό χειμώνα (#%$@!@^^^$$^&^&$%##@@!#)

Υ.Γ. Μπορεί να είχα πολύ καιρό να αναρτήσω κάτι αλλά μετακόμιζα (και δεν χώριζα).

Top Gear (feat. Brian Johnson)

2009-07-30T11:08:00.005+03:00

Στο τελευταίο επεισόδιο του Top Gear εμφανίστηκε ο Brian Johnson για μια μίνι συνέντευξη (αν δεν τον ξέρετε τότε κακώς πήγατε στους AC/DC)...δείτε την στο video που ακολουθεί.

Σημείωση: Χρειάζεται υπότιτλους ο βλαχο-αυστραλός!!!

Flight 666

2009-07-27T23:40:00.006+03:00

Είδα πρόσφατα το Iron Maiden: Flight 666, ντοκιμαντέρ/οδοιπορικό των 23 συναυλιών που πραγματοποίησαν οι Iron Maiden σε 5 ηπείρους μέσα σε 45 ημέρες, ταξιδεύοντας με το ειδικά διαμορφωμένο Boeing 757 (or something) στο οποίο πιλότος ήταν ο…Bruce.

Σκηνοθέτης είναι ο Sam Dunn, γνωστός από τα Metal: A Headbanger’s Journey και Global Metal που όλοι είδαμε και αγαπήσαμε (ή σχεδόν όλοι… ή οι περισσότεροι… ή οι μισοί… ή κάποιοι…). Παρότι οι συνθήκες ήταν σχεδόν ιδανικές (δισκάκι Blu-ray και Sony Bravia 40’’) το ντοκιμαντέρ ήταν ψιλό-απογοητευτικό, όχι από τα πλάνα και την ποιότητα εικόνας αλλά από άποψη σεναρίου.

Περισσότερο έμοιαζε με διαφημιστικό περιοδεύοντος θιάσου στην επαρχία (τρέξτε χωριανοί στο κοινοτικό θέατρο για λίγες μόνο παραστάσεις) παρά με ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ για μια από τις μεγαλύτερες μπάντες ever. Με ανούσια πλάνα που δεν θα έπρεπε να είναι ούτε στα extras, μέχρι τα γεμίσματα από live τραγούδια τραβηγμένα από τα παρασκήνια με κακό… κάκιστο ήχο.
Σούπερ φαν των Maiden δείτε το, οι υπόλοιποι αφιερώστε τον χρόνο σας για να ακούσετε νέους δίσκους ή να δείτε τα προηγούμενα δημιουργήματα του Sam Dunn. Ακολουθεί το τρέιλερ.

Midnight R.I.P.

2009-07-09T01:21:00.003+03:00

άλλος ένας μεγάλος έφυγε για το ταξίδι χωρίς επιστροφή. Το ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Crimson Glory, Midnight (John Patrick McDonald jr.).

Rest in Peace Brother

"In dark places we will be
forever beyond the light
In dark places we will be free
from the pain that fills our lives"

Let's go literal...

2009-06-22T00:33:00.007+03:00

Πολύ το γουστάρω αυτό. Check this out.

Έστω τραγούδι. Έστω βίντεο κλιπ. Βγάζουμε τη φωνή του τραγουδιστή, βάζουμε τη δική μας και αφήνουμε τη μουσική ως έχει.

Τρελές πλάκες;

Όχι;

Φυσικά όχι. Ξέχασα να σας πω το σπουδαιότερο. Οι νέοι στίχοι του τραγουδιού, προσαρμοσμένοι στη μουσική του, απλά περιγράφουν το βίντεο κλιπ. Νέτα.

Το αποτέλεσμα κρίνετέ το εσείς. Εγώ, πάντως, κρατάω την κοιλιά μου. Και η γυναίκα μου. Εγώ από τα γέλια. Η γυναίκα μου γιατί της έχει φτάσει μέχρι το σαγόνι.

Enjoy.

1. Billy Idol - White Wedding

2. Red Hot Chili Peppers - Under The Bridge

3. Journey - Separate Ways
(το 80's στιλάκι είναι τόσο έντονο και γελοίο που νομίζεις ότι παρωδία δεν είναι μόνο οι στίχοι, αλλά ολόκληρο το βίντεο. Πραγματικά, εξαιρετικά απαίσιο βίντεο για ένα κλασικό τραγούδι. Τρελό γέλιο)

4. Meatloaf - Anything For Love
(μακράν το κορυφαίο όλων)

Για να μην παίρνουμε credit που δεν μας αναλογεί, το θέμα το πρωτοείδα στον Freddo κι αν πάτε κι εσείς προς το τσαρδί του θα δείτε κι άλλα ξεκαρδιστικά. Εδώ έβαλα αυτά που είναι πιο κοντά στα δικά μας ακούσματα.

Code

2009-06-12T22:44:00.012+03:00

Οι Code λοιπόν έρχονται εκ Νορβηγίας και δεν είναι διόλου τυχαίοι. Μέλη από Ved Buens Ende, Dodheimsgard, Void κλπ δημιούργησαν ένα projectaki που τσακίζει. Πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους το 2005 με τίτλο Nouveau Gloaming και πριν από λίγο καιρό ήρθε η δεύτερη: Resplendent Grotesque. Η μουσική κινείται σε progressive avantgarde-black metal με growl & κανονικά φωνητικά καθώς και πολλά άλλα στοιχεία. Πολύ καλή μουσική από τους masters του είδους!

Nouveau Gloaming (2005)

Resplendent Grotesque (2009)

Το myspace των code θα το βρείτε εδώ.

Korrigan - Korrigan (2008) - Demo

2009-06-09T20:02:00.002+03:00

Οι Korrigan δημιουργήθηκαν το 2005 από μερικούς φοιτητές στην Πάτρα. Πριν λίγο καιρό κάνανε την είσοδο τους στο χώρου του ατμοσφαιρικού death/black με το πρώτο τους demo. Το θέμα είναι όμως αν καταφέρνουν να ξεχωρίσουν ειδικά όταν η Ελλάδα έχει βγάλει ήδη μια πλειάδα από συγκροτήματα στο συγκεκριμένο ήχο.

Οι Korrigan είναι ξεκάθαρα επηρεασμένοι από τα πρώιμα στάδια από συγκροτήματα όπως Anathema, Theatre of Tragedy, Opeth αλλά και του συμπατριώτες τους, Rotting Christ (ειδικά στις κιθάρες)

Το demo αποτελείτε από 4 κομμάτια. Ύστερα από μια σύντομη ψυχεδελική εισαγωγή στο Seeking a healing hand… το demo ξεκινάει με το …tonight. Από τις πρώτες νότες του …tonight φαίνονται οι δυνατότητες του συγκροτήματος. Πολύ καλός συνδυασμός αντρικών/γυναικείων φωνητικών και έξυπνη ενορχήστρωση. Η χρήση των καθαρών και brutal φωνητικών από των Βαγγέλη γίνονται με ωραίο τρόπο ενώ τα φωνητικά τις Ζωής εμφανίζονται τις στιγμές που πρέπει. Όμως εκεί που το συγκρότημα πραγματικά λάμπει είναι στο Suicidal Urges. Το τραγούδι αντηχεί μέσα στο μυαλό μου τις τελευταίες 10 μέρες! Καταπληκτικό refrain και απίστευτη ατμόσφαιρα , ειδικά στα πλήκτρα! Στα συν να βάλουμε και τους στοίχους. Το demo κλείνει με το Silence, το οποίο λόγω πολιτικοποιημένης θεματολογίας είναι γενικά σε λίγο διαφορετικό (ποιο δυνατό) στυλ.

Δυστυχώς η παραγωγή του demo είναι πάρα πολύ κακή με αποτέλεσμα ανά διαστήματα να χάνονται τα drums και τα πλήκτρα. Επίσης μπορεί η φωνές των Βαγγέλη και Ζωή να μην είναι αντίστοιχες συγκροτημάτων Within Temptation ή Theatre of Tragedy αλλά η άποψη μου είναι ότι στο metal δεν μετράει το να είσαι τέλειος αλλά το συναίσθημα που βγάζουν τα τραγούδια σου. Και αυτό που μετράει στους Korrigan είναι ότι καταφέρνουν να δώσουν τραγούδια με καταπληκτική ατμόσφαιρα και , αν και διαφορετικό είδος μουσικής, μου βγάζουν τα ίδια συναισθήματα με τους …In the Woods στο Strange in stereo.

Σίγουρα αξίζουν την προσοχή σας . Μπορείτε να τους τσεκάρετε στο MySpace.

Επίσης οι Korrigan δίνουν δωρεάν το demo τους εδώ

The Band

* Vaggelis K. - Vocals
* Zoe A. - Vocals
* Kostas T. - Guitars
* Panos E. - Guitars
* Marios P. - Bass
* Manos N. - Keyboards
* Nikos P. - Drums

Tracklist

1. Seeking a healing hand...
2. ...tonight
3. Suicidal Urges
4. Silence

Τι να λέμε τώρα: AC/DC Live Report 28/5/2009

2009-05-29T18:07:00.022+03:00

Τους ΑC/DC όλοι τους ξέρουμε. Τα τραγούδια τους όλοι τα έχουμε ακούσει. Αυτά που δεν ξέραμε είναι πως είναι επί σκηνής και αν αντέχουν ακόμα.

Φτάσαμε στο γήπεδο την ώρα που βγήκαν οι The Answer. Hard Rock ρυθμοί με αρκετή ενέργεια. Ότι πρέπει για ζέσταμα και να μας δώσουν το απαραίτητο χρόνο ώστε να διανύσουμε όλο το γήπεδο ώστε να βρεθούμε στις πρώτες γραμμές. Παίξανε γύρω στα 50 λεπτά και το playlist κυρίως περιείχε τραγούδια από το καινούργιο (δεύτερο) album τους Everyday Demons.

Το ρολόι δείχνει 9.30 και τα φώτα σβήνουν. Μια τεράστια οθόνη σκάει και παίζει ένα τρελό video με ένα τρένο εκτός ελέγχου το οποίο βγαίνει μέσα από την οθόνη και σκάει στη σκηνή με τους ήχους το Rock N Roll Train. Απίστευτος ήχος, τρελά σκηνικά, πυροτεχνήματα και τα οι AC/DC να τα σπάνε όλα από το πρώτο λεπτό. Συνέχεια με Hell Aint A Bad Place και Back In Black και στο κοινό να γίνεται πανικός. Χαλάρωμα με το Big Jack γιατί ακολουθεί Dirty Deeds και Thunderstruck όπου γίνεται πανικός όπως ήταν λογικό! Παπούτσια να φεύγουν, μπλουζάκια να σκίζονται, άπειρος ιδρώτας και ατέλειωτα χαμόγελα.

Στο The Jack επιβεβαιώθηκε το γεγονός ότι και η Ελλάδα είναι Ευρώπη αφού γκόμενες που έδειχνε η κάμερα στη γιγαντοοθόνη έβγαζαν το μπλουζάκι τους… ΕΥΓΕ! Επίσης στο The Jack σκάει και τρελό strip-show από τον Angus!

Βασικά τα λόγια δεν είναι αρκετά για να περιγράψουν τη χθεσινή συναυλία: Hells Bells, Shoot To Thrill, You Shook Me All Night Long, T.N.T., Whole Lotta Rosie όπου η τεράστια Rosie καβαλάει το τρένο, ο Angus να βγαίνει μέσα από καπνούς και πυροτεχνήματα με κέρατα και να παίζει το Highway to Hell, η αλλαγή του σκηνικού και τα κανόνια στο For Those About To Rock και τέλος τον Angus να σολάρει κανά 20λέπτο μόνος του στο κέντρο του γηπέδου σε ιδική ράμπα.

Με διαφορά η ποιο εντυπωσιακή συναυλία που έχω δει. Οι AC/DC βγάλανε απίστευτη ενέργεια, πώρωση και ξέρουν πώς να ξεσηκώνουν ένα ολόκληρο στάδιο και 60.000 κόσμος να περνάει καλά.Ακόμα να συνειδητοποιήσω τι και ποιους είδα!!! Ε, λοιπόν… ναι αντέχουν ακόμα οι AC/DC και απλά γαμάνε!

Το playlist τουλάχιστον όσα θυμάμαι: Rock N Roll Train, Hell Aint A Bad Place, Back In Black, Big Jack,Dirty Deeds, Thunderstruck, Black Ice, The Jack, Hells Bells, Shoot To Thrill, War Machine, Anything Goes, You Shook Me All Night Long, T.N.T., Whole Lotta Rosie, Let There Be Rock, Highway To Hell, For Those About To Rock,

Υ.Σ. Για άλλοι μια φορά έκαναν την εμφάνιση τους οι κάγκουρες που πάνε στις συναυλίες για να χτυπήσουν και όχι να χτυπηθούν!

Υ.Σ. 2 Τρελή απόφαση να γυρίσουμε μετά την συναυλία κατευθείαν στη Θεσσαλονική. Να περνάς τα Τέμπη στις 5 το πρωί!

Y.Σ. 3 Δείτε και το video από την συναυλία στην Indianapolis να σας τρέχουν τα σάλια.

For Those About To Rock: AC/DC live @ OAKA, 28/05/2009

2009-05-29T14:45:00.005+03:00

Κάποιος φίλος μου κάποτε μου είπε πως οι AC/DC έχουν σε όλα τους τα τραγούδια όσα γυρίσματα έχει μόνο του το Phantom Of The Opera των Iron Maiden. Κάποιος άλλος είχε πει πως ο ρυθμός των τραγουδιών τους είναι μονότονος, η θεματολογία τους ανούσια και για φωνητικά έχουν τον Donald Duck.

Εγώ να τα δεχτώ όλα αυτά. Αλλά, αυτό που ζήσαμε χθες όσοι βρεθήκαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο ήταν για μένα κάτι πρωτόγνωρο, πέραν του ότι δεν έχω πάει ποτέ σε συναυλία στο συγκεκριμένο χώρο. Δε νομίζω, όμως, ότι οι AC/DC θα μπορούσαν να παίξουν κάπου αλλού (δε θέλω καν να ακούσω για Terra Vibe).

Πάμε να τα δούμε ένα ένα.

- Support: The Answer. Αδιάφορο. Από εκεί που καθόμουν μου φάνηκαν σαν ένα κακέκτυπο των Whitesnake. Ίσως να είμαι εγώ πολύ αυστηρός, διότι πολλοί από αυτούς που ήταν στην αρένα έδειχναν να το διασκεδάζουν. Όμως οι περισσότεροι από τους γύρω μου στη θύρα 11 απλά άκουγαν και έπιναν (όπως κι εγώ) χωρίς να δίνουν και πολλή σημασία.

- Οργάνωση: Αξιοθαύμαστα καλή. Καθόλου στριμωξίδι ούτε στο μπες ούτε στο βγες, πεντακάθαρες τουαλέτες (αυτό κι αν ήταν έκπληξη), πολλές καντίνες με γρήγορη εξυπηρέτηση, ΠΟΛΛΗ μπύρα (ζεσταινόταν γρήγορα, αλλά και ζεστή είναι ωραία η πουτάνα) και (επίσης πρωτόγνωρο) όσοι κάθονταν, τηρούσαν τις αριθμημένες θέσεις των εισιτηρίων τους.

- AC/DC: Αγέραστοι, ακούραστοι, αεικίνητοι, ένα live με όλη τη σημασία της λέξης. Show απίστευτο, με καμπάνες, κανόνια, πυροτεχνήματα, ο Angus στα κέφια του (πώς αλλιώς), ο Brian να δίνει παλμό όπως μόνο εκείνος ξέρει, η τεράστια Rosie να φουσκώνει πάνω από τη σκηνή και το ΟΑΚΑ να πηγαίνει πάνω κάτω! Θα πω μόνο πως από τις συναυλίες που έχω πάει, αυτή ήταν η δεύτερη (η πρώτη ήταν το 2000 στην Κολωνία όταν είδα Queensryche για πρώτη φορά) που είπα πως δεν ήθελα να τελειώσει. Μετά τις κανονιές του «For Those About To Rock», ακόμα και που ήξερα πως δεν είχε άλλο, καθόμουν και κοίταζα αποσβολωμένος τη σκηνή, ελπίζοντας πως θα κάνουν την έκπληξη και θα ξαναβγούν. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα διαπίστωσα πως κι άλλοι ήταν στην ίδια φάση με εμένα.

- Playlist: Αρκετά πλούσια, άκουσα όλα όσα ήθελα, αλλά είναι μάταιο σε τέτοιες συναυλίες να μετράς αυτά που θέλεις να ακούσεις και δεν άκουσες. Έπαιξαν τα κλασικά τους (σε τυχαία σειρά, όπως τα θυμάμαι: Hell Ain’t A Bad Place To Be, Back In Black, Thunderstruck, Dog Eat Dog, Whole Lotta Rosie, The Jack, Shoot To Thrill, Dirty Deeds Done Dirt Cheap, Shot Down In Flames, Hells Bells, You Shook Me All Night Long, TNT, Let There Be Rock, Highway To Hell, For Those About To Rock) συν πέντε από το Black Ice (Rock n’ Roll Train, Big Jack, War Machine, Black Ice, Anything Goes). Χορταστικό, μάλλον, ε; Φυσικά δεν θα έλεγα όχι σε Hail Cesar, Ballbreaker, Who Made Who, It’s A Long Way To The Top, Live Wire, Moneytalks, Shake Your Foundations, αλλά πάντα θα υπάρχουν τέτοια απωθημένα σε όποια συναυλία και να πας.

- Ήχος: Εξαιρετικός, αν και δεν το περίμενα! Πεντακάθαρα όλα. Πιθανόν να σήκωνε και λίγο περισσότερη ένταση (take it to eleven!), αλλά για κάποιο λόγο το κράτησαν σε νορμάλ επίπεδα συναυλίας. Να σημειώσω ότι το κοινό φώναζε τόσο πολύ που σε αρκετές φάσεις δε μπορούσα να ακούσω το τραγούδι.

- Highlight: Τα γκρο πλαν στα νιαμού της αρένας στο The Jack, τα οποία φαίνονταν στις οθόνες που βρίσκονταν δίπλα στη σκηνή. Δυστυχώς, αν και τα νιαμού ήταν καλά, το μόνο που αρκεστήκαμε να δούμε ήταν μία που έβγαλε τη μπλούζα της και αποκάλυψε το μαγιώ της και άλλη μία που απλά τόνισε το ντεκολτέ της. Φαίνεται πως στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω και πως θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια για να δούμε βυζιά σε συναυλία…

- Δεν θα ξεχάσω: Την ίδια τη συναυλία. Μοναδική εμπειρία, ένα rock n’ roll party σε όλο του το μεγαλείο. Τις φάτσες των αδελφών Young να συσπώνται από την ένταση της βραδιάς. Τα τραγούδια αυτά τα έχουν παίξει εκατομμύρια φορές, αλλά το πρόσωπό τους σου έδινε την εντύπωση πως τα παίζουν για πρώτη φορά. Αυτές οι γριές δεν ήρθαν εδώ για ένσημα, that’s for sure.

- Θα ξεχάσω: Τον ήλιο που μας βάραγε κατακούτελα και ζέσταινε το ζύθο μας.

- Καλύτερα να έλειπε: Το παρατραβηγμένο σόλο του Angus στο Let There Be Rock. Καλό μέχρις ενός σημείου, τραβηγμένο από τα μαλλιά από κάποια στιγμή και μετά.

- Συμπέρασμα: Καύλα! Καραγούσταρα. Γύρισα κουρασμένος στο σπίτι, αλλά ήταν γλυκιά η κούραση και τα 90 που έδωσα δεν τα έκλαψα σε καμία περίπτωση. Είμαι σίγουρος πως θα έχω πολλά να διηγούμαι στον Alroud Junior που, ειρήσθω εν παρόδω, θα μας κάνει την τιμή εντός του Ιουλίου. Ναι, καλά καταλάβατε, η metal community της χώρας μας μέσα στο καλοκαίρι θα αυξηθεί κατά ένα μέλος, ο Alroud γίνεται μπαμπάς (ο λόγος για τον οποίο δεν πάω στο Wacken).

My Ultimate Metal Symbols...

2009-04-26T23:25:00.002+03:00

Άσε τα devil's horns, τα δερμάτινα παντελόνια, τα μακριά μαλλιά (no offense guys)...

Το πρώτο υπερβολικά γαμηστερό σύμβολο (για μένα πάντα), βρίσκεται στο 2.15 λεπτό του παρακάτω βίντεο:

Τί καλύτερο απ' το να βλέπεις τους κυρίους Downing & Tipton να σολάρουν ο ένας μετά τον άλλον (ειδικά τα συγκεκριμένα σόλο);

Το δεύτερο γαμάτο σύμβολο, είναι στο 2.25 αυτού του βίντεο:

Τους βλέπεις τον ένα δίπλα στον άλλο να κάνουν ταυτόχρονο headbanging. Και γαμώ!!!

Ειλικρινά, γουστάρω απίστευτα όταν βλέπω τέτοιες φάσεις. Το καλύτερο (για μένα) συγκρότημα ever, να γαμάει και να δέρνει.

Ιστορία μου αμαρτία μου…

2009-04-24T00:35:00.002+03:00

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος γνωστός μουσικός και τραγουδιστής συγκροτήματος θέλει να κάνει μια επένδυση για να εξασφαλίσει κάποιο αξιοπρεπές εισόδημα (με απλά λόγια αρπαχτή). Για να το κάνει αυτό μπορεί να ακολουθήσει τα εξής:

Α) Να κάνει tour σε όλο τον κόσμο με την ελπίδα να πάνε πάνω από 2.000 άτομα στη συναυλία του
Β) Να βγάλει σε πλειστηριασμό κάποια κομμάτια από τον εξοπλισμό του μπας και τα αγοράσει κανένα θύμα
Γ) Να κυκλοφορήσει ένα ακόμα Best of άλμπουμ
Δ) Να κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία του

Την τέταρτη επιλογή διάλεξε ο Dave Mustaine και αποφάσισε να γράψει την αυτοβιογραφία του. Ο ίδιος δήλωσε ότι θα γράψει και τα καλά αλλά και τα άσχημα της καριέρας του και στη συγγραφή του βιβλίου θα βοηθήσει και ένας δημοσιογράφος των New York Times

Αν και δεν έχω δει κάποιο πλάνο της έκδοσης είμαι σχεδόν σίγουρη ότι θα είναι χωρισμένη ως εξής:
Κεφάλαιο 1: Metallica – Γιατί τους παράτησα.
Κεφάλαιο 2: Megadeth – Και τώρα τι θα κάνω χωρίς τους Metallica;
Κεφάλαιο 3: Ναρκωτικά, ναρκωτικά και… ναρκωτικά.
Κεφάλαιο 4: Γνωριμία με το Θεό – Πως έγινα Χριστιανός μέσα σε μια νύχτα.

Και καλή σας ανάγνωση!

Eluveitie - Evocation I:The Arcane Dominion (2009)

2009-04-21T16:37:00.005+03:00

Όταν έμαθα ότι οι Eluveitie κυκλοφορούν την τέταρτη δισκογραφική δουλεία τους μπορώ να πω ότι ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος. Και δικαιολογημένα αφού στη συναυλία που τους είδα πρόσφατα σαν support στους Kreator γαμήσανε ενώ το Slania ήταν καταπληκτικό. Στα παραπάνω προσθέστε και το video clip Omnos που ήρθε σαν ορεκτικό.

Το Evocation I: The Arcane Dominion είναι ένα καθαρά ακουστικό άλμπουμ το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες δουλείες τους. Μην περιμένετε να ακούσετε drums, ηλεκτρικές κιθάρες ή φωνητικά από τον Ghrigel Glanzmann. Το άλμπουμ είναι ένας καθαρά folk δίσκος. Για την ακρίβεια οι Eluveitie εξερευνούν τις διάφορες πτυχές της Ευρωπαϊκής folk μουσικής. Και καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια πολύ ωραία, και σκοτεινή ανά διαστήματα, ατμόσφαιρα . Αυτό όμως είναι μάλλον και το μόνο θετικό του Evocation I: The Arcane Dominion.

Ύστερα από μία μικρή εισαγωγή το άλμπουμ ξεκινά με το Britcom ένα αρκετά ενδιαφέρον και χαρούμενο τραγούδι σε στυλ Folkearth (όταν παίζουν ακουστικά). Η συνέχεια του Evocation I: The Arcane Dominion είναι όμως τελείως διαφορετική. Αδιάφορα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο με διάφορα instrumental. Γενικά φαίνεται πως τα φωνητικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα αφού στα περισσότερα τραγούδια ακούγονται στον background (Carnutian Forest, The Cauldron Of Renascence). Αναγκάστηκα να περιμένω ως το 8 τραγούδι για να ακούσω κάτι ενδιαφέρον (Omnos) και αντίστοιχο των δυνατοτήτων των Eluveitie. Η συνέχεια όμως είναι εξίσου κακή αν και το Evocation I: The Arcane Dominion κλείνει με τα Memento, Voves in Mori και Ne Regv Na τα οποία ακούγονται.

Γενικά απογοητεύτηκα με το Evocation I: The Arcane Dominion. Πιστεύω ότι δεν έχει κάτι να προσφέρει στο μεταλλικό κοινό. Αν και έχει κάποιες καλές στιγμές στο τέλος με κούρασε. Αν κάποιος όμως γουστάρει να ακούσει καθαρά folk ή pagan μουσική τότε προφανώς θα βρει αρκετά ενδιαφέρον το Evocation.

50/100

The Band
Chrigel Glanzmann – Vocals, mandola, guitar, gaita, etc.
Meri Tadic – Fiddle, Vocals
Anna Murphy – hurdy-gurdy, vocals
Pade Kistler – gaita, bagpigpe
Kay Brem – Bass
Ivo Henzi – Guitar
Simeon Koch – Guitar
Merlin Sutter – Drums

Tracklist

01. Sacrapos - At First Glance
02. Brictom
03. A Girls Oath
04. The Arcane Dominion
05. Within The Grove
06. The Cauldron Of Renascence
07. Nata
08. Omnos
09. Carnutian Forest
10. Dessumiis Luge
11. Gobanno
12. Voveso In Mori
13. Memento
14. Ne Regv Na
15. Sacrapos - The Disparaging Last Gaze

Eluveitie - Omnos (Video)

2009-04-17T16:47:00.005+03:00

Οι Eluveite όχι μόνο κυκλοφορούν σήμερα τον καινούργιο τους δίσκο Evocation I - The Arcane Dominion αλλά το έβαλαν και στη σελίδα τους Myspace ολόκληρο και μπορείτε να το ακούσετε δωρεάν. Το άλμπουμ, σε αντίθεση με τις προηγούμενες δουλειές τους είναι καθαρά ακουστικό. Πάρτε και το καινούργιο τους video Omnos

Tsopana Rave/ Homo Sapioi/Mple Tostiera Live Report 4-4-2009

2009-04-14T22:54:00.008+03:00

Λοιπόν, για να γράψω και εγώ για ένα livακι που είδα - νομίζω - στις 4 Απριλίου στο Eightball. Όλα ξεκίνησαν όταν έπιασε το μάτι μας ένα ακατανόητα black-άδικο logo μιας μπάντας σε μια αφίσα. Με λίγη προσπάθεια κατάλαβαμε ότι έλεγε Μπλε Τοστιέρα. Μόλις είδαμε και τα ονόματα των Tsopana Rave και Homo Sapioi δεν το πολύ-σκέφτηκαμε και είπαμε να δώσουμε το παρών στο Eightball.

To live ξεκινούσε και καλά στις 8:00 και εμείς φυσικά πήγαμε κατά τις 9:15, την ώρα δηλαδή που ανέβαιναν στην σκηνή οι Μπλε Τοστιέρα. Μια γρήγορη ματιά στον τραγουδιστή και καταλάβαμε ότι δεν αγοράσαμε απλά ένα εισιτήριο αλλά κάναμε επένδυση! Ο τύπος έσκασε με μαύρο κολλητό φανελάκι , μαύρο κολλητό σώβρακο και από πάνω κόκκινο βρακί! Παίξανε γύρο στα 25 λεπτά με κλασσικές επιτυχίες όπως “Όλα είναι Μπλε”, “Ροδοπάκι” (ναι το κακάο που πίναμε μικροί). Μουσικά ήταν κάτι μεταξύ ατμοσφαιρικού black και electro-λαϊκού με εναλλαγή σε βοθρήλες και γυναικεία φωνητικά. Δυστυχώς όμως ο ήχος στο Eightball ήταν για άλλη μια φορά απαράδεκτος με αποτέλεσμα τα φωνητικά να χάνονται τελείως, όπως και σε κάθε συναυλία στο Eightball.

Γύρω στις 10:00 ανέβηκαν στην σκηνή οι Homo Sapioi για 40 περίπου λεπτά και συνέχισαν την ποιοτική βραδιά. Παίζουν ένα είδος rock-ska και μπορώ να πω ότι με εντυπωσιάσανε και με την μουσική του παρουσία αλλά και με το ότι ξεσήκωσαν τον κόσμο. Γνωστές και αγαπημένες μελωδίες όπως “Δεν αρέσει να δουλεύω», «Ζουν ανάμεσα μας», «Είναι ωραία στο δημόσιο» (διασκευή από Τρύπες) και ποιοτικούς στοίχους όπως στο Δεν σ’ αγαπώ : «Δεν σ’ αγαπώ, απλά να σε γαμήσω, και αν θες να σ’ αγαπώ, θα σ’ αγαπώ μέχρι να χύσω».

11:00 και ήρθε η ώρα για του Tsopana Rave. Ανέβηκαν στην σκηνή και στην κυριολεξία ξέχασαν να κατέβουν, αφού έπαιξαν για 2:30 ώρες!!! Απίστευτα δεμένο συγκρότημα, λογικό εξάλλου ύστερα από τόσα χρόνια, και απίστευτο γέλιο και βλακεία. Μήλα ρε, μου το ‘χα πει, Κορνηλία, Iron Horse, Ace of Spades, Είμαι Ninja και το κέφι μου θα κάνω και πάρα πολλά άλλα που δεν θυμάμαι τώρα. Γενικά ο κόσμος γούσταρε αν και η φωνή πάλι χανόταν και χοροπηδούσε όλη την ώρα… Γαμάτο live… και 10€!

WWE Music #5 (Promotion)

2009-04-13T20:47:00.002+03:00

Τι κοινό έχουν οι τελευταίες κυκλοφορίες των Motorhead, Metallica, AC/DC, Guns N’ Roses, Monster Magnet εκτός του ότι όλες ήταν για το ανάθεμα (ναι, επιτέλους το είπα).

Το 2ο κοινό σημείο λοιπόν, είναι ότι όλοι τους διαφήμισαν τους δίσκους τους μέσα από κάποιο Pay Per View show του WWE (Unforgiven, No Mercy, Wrestlemania, Armageddon κτλ).

Σιγά το WWE θα μου πείτε τώρα και εγώ υπόσχομαι ότι θα θυμάμαι τα ειρωνικά σας λόγια και θα ξύνω τα @@ μου καθώς θα κάθομαι στο O2 Arena (London) την άλλη Δευτέρα και Τρίτη και θα παρακολουθώ ιδρωμένες Divas να τα ~~δείχνουν~~ δίνουν όλα στο ρινγκ.

…οι θέσεις μου βρίσκονται στο block C1, ω ναι!!!

Choke the Psycho - Psycho Choke/Shock Absorber/Hommicide Effect/One Last Enemy Live Report 11-04-09

2009-04-12T17:39:00.010+03:00

Πωπω μάγκες τι βραδιά και αυτή, ακόμα πονάει το κεφάλι μου, και μη φανταστείτε από τα ξύδια, αλλά από το κουτουλίδι που έφαγα στο Pit από τον Ave, o οποίος χτες θυμήθηκε ότι πρέπει να κοπανηθεί !! Τέσπα μπροστά στα κάλλη τι είναι ο πόνος, όπως λέει και ο πάνσοφος λαός. Απηλλαγμένοι από άγχος και σχετικές μαλακίες που προσπαθούν να σου επιβάλλουν διάφοροι τυχαίοι περαστικοί από τη ζωή σου, κατηφορίσαμε νωρίς στην πόλη με σκοπό το ως άνω live, και να δούμε και το soundcheck και να πούμε καμιά μαλακία με τα παιδία για να γελάσουμε πριν το live. Βέβαια δεν καταφέραμε τίποτε από όλα αυτά, ή μάλλον το δεύτερο το καταφέραμε. Με το παρκάρισμα σκάει τηλέφωνο από τον Argi (Psycho Choke) για το αν τελικά μετανιώσαμε και δεν θα έρθουμε και τα σχετικά, σε τέλειο συγχρονισμό βέβαια, γιατί περνούσαμε ταυτόχρονα με την κλίση του από το μαγαζί που είχε αράξει να φάει, οπότε αράξαμε και μεις και το soundcheck έγινε μπυρορετσίνα στην τελική. Και αφού κατάφεραν όλοι να βρεθούν εκεί μετά από μια ώρα σηκωθήκαμε να πάμε στο μαγαζί μπας και ακούσουμε και καμιά νότα από τα άλλα παιδιά.

Έχοντας μπει, στο 2λεπτο επάνω ανέβηκαν στη σκηνή και οι πρώτοι της βραδιάς οι One Last Enemy. Μικροί μεν στην ηλικία, αλλά με αρκετή οργή επί σκηνής με ένα ιδιόμορφο θα έλεγα Hate Core στυλ, κατάφεραν να δυναμιτήσουν τους ως τότε ελάχιστους μπροστά στη σκηνή. Μεγάλη εντύπωση για μένα ήταν πως το σχήμα είχε 2 φωνές, βόθροι και οι δυο, αλλά fuck yes !!! το αποτέλεσμα γαμάτο. Τώρα για κομμάτια κλπ μην ρωτάτε, πρώτη φορά τους έβλεπα, αλλά σίγουρα όχι για τελευταία. Ακολουθεί φιλμάκι από το My Blood Runs Cold.

Μετά από 5-6 κομμάτια των πρώτων, ανέβηκαν οι Homicide Effect. Και αυτοί Θεσσαλονικείς, σε ρυθμούς thrash/death/core. Μια απόλαυση ακουστική, όσο και οπτική μιας και ο Chriss (κιθάρα) είχε πραγματικά δαιμονιστεί και μόνο stage diving δεν έκανε με την κιθάρα (το έκανε βέβαια αργότερα). Κάπου εδώ ήρθε και ο Elric να μεγαλώσει την παρέα μας. Αποκορύφωμα τους κατά τη γνώμη μου το smash Hit Desolation που τα σπάει άργια, και σε ωθεί όσο ήρεμος και να είσαι να σπάσεις τη μάπα του δίπλα σου ή έστω να του φυτέψεις κάτι στο μέτωπο!! Άλλα κομμάτια όπως το Modern Plague, 5 Seconds, Law of the Dead Icon, δεν αφήνουν κανέναν έξω από το κοπάνημα, εκτός αν είναι του κατηχητικού. \m/ Hailz \m/

Shock Absorber. Τα είχαμε ξαναπεί για αυτούς, ως support στους Amon Amarth. Γαμάτοι, groovάτοι stoner/doom/southern ρυθμοί, δεμένοι μπάντα, αλλά ένα "γεια σας" ή "hi αλάνια πως πάει" δε βλάπτει ναουμ'. Δυστυχώς είχαν μαζέψει και το μαγαζάκι τους νωρίς και δεν πρόλαβα να πάρω το promo τους, για να μάθω τα κομμάτια καλύτερα. Και εδώ πρέπει να ζητήσω συγνώμη εγώ γιατί δεν έφτασε το tape για video, αλλά την επόμενη φορά δε θα μου γλυτώσετε :-)

Η ώρα στο μεταξύ είχε πάει 22,20 και η τρέλα ως γνωστό δεν πάει στα βουνά, και ήταν να ξεσπάσει εκεί. Psycho Choke on stage και γειά σας. Τα παιδιά βγήκαν για αίμα και το πήραν, από το πρώτο κομμάτι pogo, σουτιά τα πάντα όλα μέσα στο pit. Και γενικά μου λείπουν τα λόγια γιατί μερικά δεν μπορείς να τα περιγράψεις κιόλας. Παραλείρημμα. Τα κομμάτια γνωστά ως ένα σημείο, κλασσικά πλέον, τα υπόλοιπα καινούρια από το επερχόμενο σε λίγους μήνες νέο cd τους. Το Playlist και τα υπόλοιπα τεκτενόμενα ακολουθούν σε εικόνες και video και βγάλτε άκρη μόνοι σας. Μάταια βέβαια κάποιοι περίμεναν ο uncle να κάνει stage diving, ακόμα και με παράκληση των Psycho Choke αυτό δεν έγινε, μολαταύτα στο ομώνυμο τραγούδι δεν μπορούσα να μη κατέβω στο Pit.

Before:

After:

Κλείνοντας απλά ένα μήνυμα σε όλους τους αργόσχολους εδώ στην πόλη μας. Υπάρχουν αρκετά σχήματα που αξίζουν να πάνε μπροστά και να μην χαθούν άδοξα όπως υπέραρκετα ως τώρα με το πέρας του χρόνου. Εμείς είμαστε η σκηνή όχι οι δισκογραφικές και οι κοστουμαρισμένοι.

\m/Support your local Scene Motherfuckers \m/

uncles live channel

Amon Amarth - Guardians of Asgaard (Video)

2009-03-31T10:06:00.001+03:00

Από το τελευταίο τους αριστούργημα, Twilight of the Thunder God:

Guardians Of Asgaard ft. LG Petrov

Non Serviam - Rotting Christ Live Report 21-03-09

2009-03-22T18:51:00.012+02:00

από νωρίς ο καλός χριστιανικός θεός έδειξε την αντίθεση του με το τι θα συνέβαινε ώρες μετά και η διάθεση μου ήταν σχετικά down με τόση βροχή που έριχνε από το πρωί. Φτάνοντας στην πόλη τα πράγματα χειροτέρεψαν. Άλλη τόση βροχή και αέρας ήθελαν να με κρατήσουν μακρυά από το 8Ball και την σκοτεινή γιορτή.

Έχοντας παρκάρει κατά τις 20.00 και γνωρίζοντας πως η ώρα έναρξης ήταν 20.30 χαλαρά πήγαινα μεσ' στη βροχή καθώς χτύπησε το τηλέφωνο μου επανωτά. Αφενός πληροφορήθηκα πως οι εταίροι του nwohmb είχαν φτάσει και είχαν μπει ήδη και ότι γινόταν πανικός μέσα, αφετέρου έμαθα ότι και το εισιτήριο θα έφτανε μετά από δέκα λεπτά, γιατί είχα χώσει άλλον να το πάρει, ο οποίος ερχόταν με το αστικό (hailz anaton, thankz & τα φράγκα του αγίου ποτέ ξές εσύ..αχαχα). Αλλά το story δεν τελειώνει εδώ. Ο Anaton άργησε επιπλέον ένα τεταρτάκι με αποτέλεσμα να φάω κρύο και βροχή με το κουτάλι, ευτυχώς δηλαδή που πήγα με μάχιμη ενδυμασία και όλα καλά.

Ravencult:
20.40 ορμούν στη σκηνή και ο κόσμος πήρε φωτιά με την μια. Κολασμένο black metal rock n roll, μια μίξη από Ιmmortal και Motorhead μαζί με την προσωπική τους πινελιά, τέλος. Ισοπεδωτικοί. 100 φορές καλύτεροι από την τελευταία φορά που τους είδα.

Disembowel:
21.40. δεν θα μπορούσε να πάει η βραδυά χειρότερα μετά από τέτοια προθέρμανση. Τα παλικάρι των Disembowel χρόνια στο "κουρμπέτι" ήξεραν τι ήθελε ο κόσμος και αυτό του έδωσαν. Καλοπαιγμένο Death Metal. Χαμός. Headbaning, Mosh κλπ κλπ.

Rotting Christ:
22.40. Η ώρα του μυστικού δείπνου είχε φτάσει. Ακόμα και από την ώρα που έστηναν τα όργανα ο κόσμος επιδόθηκε σε ένα ατελείωτο όργανο χορωδίας και ρυθμικά ζητούσε τους RC να ανέβουν στη σκηνή και να τους δώσει την κόλαση. Ανέβηκαν - 'Έπαιξαν - Γάμησαν - Τέλος. Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ, γιατί οι 4 προηγούμενες λέξεις τα λένε όλα. Αλλά θα συνεχίσω με μνεία για αυτούς που τόσα χρόνια τους κατακρίνουν και τους φτύνουν. Οι απάντηση σε όλους εσάς που τους θάβετε με τα λαμπερά σας φτυάρια, δόθηκε εχτές.

Όλοι έχουμε ακούσει έστω και κάτι δυσάρεστο για τους RC, ότι είναι έτσι είναι αλλιώς, ότι δεν μαζεύουν πάνω από 30 άτομα κόσμο κλπ κλπ. Μάλλον δεν μαζεύουν 30 άτομα από την κάστα την δική σας που αντί να έρχεστε σε αρχιδάτα live με ticket των 15 ευρώ, πηγαίνετε σε wannabe μαγαζιά τύπου Coral και Interni, δίνοντας τα ίδια λεφτά για ένα ποτό θέλοντας να κάνετε κόζι τα χαζοτρέντι κοριτσάκια και στο τέλος να φεύγετε μόνοι σπίτια σας. Κομμένα αυτά. Metal or no Metal at all. Το ίδιο θα σας πουν ο καθένας από τους 800 που βρέθηκαν χτες στο 8 Ball δημιουργώντας μια γαμάτη απόκοσμη ατμόσφαιρα. Αλλά και να μη σας το πουν, φαντάζομαι πως αν μάζευαν μόνο 30 άτομα δεν θα φτάναμε στο χτεσινό live / 20th anniversary των RC. -

Το Playlist δεν το αναφέρω καν. 2ώρες γεμάτες από το Old Coffin Spirit ως το Shadows Follow. Πιστεύω πως δεν έμεινε κανείς με παράπονο. Hailz.

\m/\m/

Rocking Athens Festival 2009

2009-03-20T13:40:00.003+02:00

Ύστερα από την τέταρτη μέρα του Rockwave με Slipknot και Mastodon έχουμε και ένα ακόμα festival στην Αθήνα. Το όνομα του είναι Rocking Athens Festival και θα λάβει μέρος στο Ολυμπιακό κέντρο ξιφασκίας στο Ελληνικό στις 27 Ιουλίου 2009 και ναι... είναι Δευτέρα!

Line up:

Ηeaven & Hell
Blind Guardian
Testament
Gojira
Mencea
Descending

Εισιτήρια στο Metropolis και στο Ticket House από τέλη Μαρτίου.

Τιμή: 60€ προπώληση, 65€ Ταμείο.

RW 2009

2009-03-10T16:12:00.003+02:00

Η Didi ανακοίνωσε το μεγαλύτερο μέρος του φετινού RW και μπορώ να πω ότι δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι τα όμορφά μας ακούσματα έχουν σχεδόν εξοβελιστεί και περιοριστεί στη μία μέρα, η οποία είναι και Δευτέρα! Ποια παληκάρια το σκέφτηκαν αυτό το θεϊκό;

Αφού προσπεράσουμε, λοιπόν, τις πρώτες δύο ημέρες (26-27) πάμε στην - ας πούμε - καλή τρίτη ημέρα, όπου ίσως να βαρέσουμε τα κεφάλια μας.

Επειδής είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να σκέφτεται θετικά, μπορώ να πω ότι με ικανοποιεί ο ερχομός των Motley Crue, αν και πάλι μιλάμε για (ακόμη) ένα συγκρότημα μεγάλου βεληνεκούς που έρχεται στη χώρα μας στην παρακμή του. Το "Saints Of Los Angeles" δεν ήταν κακό, αλλά δεν ήταν "Dr. Feelgood" και όσοι αρέσκονται στο καλό 80's hard rock ελπίζω ότι με καταλαβαίνουν. Παρ' όλα αυτά γουστάρω που θα έρθουν, έστω κι αν δεν είναι πια στα πάνω τους.

W.A.S.P. Πάντα μια ευχαρίστηση να ακούω τον Blackie και την παρέα του, συμπεριλαμβανομένης και της νεκρής γιαγιάς του, το πνεύμα της οποίας περιπλανιέται πάνω από τη σκηνή όταν παίζει εκείνος. Ωστόσο, φρονώ ότι θα είναι μια short term ευχαρίστηση, γιατί, αν οι W.A.S.P. παίξουν πάνω από 1 ώρα και 20 λεπτά, θα πούμε ότι ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Πιστεύω επίσης ότι έχουν τη δύναμη να μας εκπλήσσουν ευχάριστα ή δυσάρεστα. Τα live-σφηνάκια της μίας +κάτι ώρα είναι τα δυσάρεστα. Αποφάσεις όπως το να παίξουν όλη την ιστορία του Jonathan επί σκηνής είναι τα ευχάριστα. Ελπίζω αυτή τη φορά να κάνουν την έκπληξη.

Lauren Harris Την είδαμε μια φορά στο Ελληνικό. Τη χειροκροτήσαμε. Την είδαμε και δεύτερη πέρυσι. Τη χειροκροτήσαμε τυπικά. Αυτή τη φορά τι νομίζει ότι θα καταφέρει; Με το ρυθμό που πάει θα έχει παίξει στην Ελλάδα περισσότερες φορές από τον πατέρα της. Ψιλοαδιάφορο girlish hard rock, ευχάριστο μεν στα αυτιά, αλλά χωρίς κάτι ιδιαίτερο να μου δώσει.

Monster Magnet + Arch Enemy Θα ήθελα εδώ να μιλήσει κάποιος ειδήμων, αλλά με τις λίγες γνώσεις που έχω νομίζω ότι το να ακούς πρώτα Arch Enemy και στα καπάκια Monster Magnet είναι λίγο αταίριαστο.

Voivod Κι εδώ η γνώμη των ειδημόνων θα βοηθήσει αρκετά. Τους ψιλοέψαξα στο youtube και μου φάνηκαν... μπυράτοι. Δηλαδή, χωρίς να τρελαίνομαι, εκτιμώ ότι θα πιω το ζυθοχυμό μου ακούγοντάς τους και δε θα θεωρήσω ότι έχασα την ώρα μου.

Οι τιμές μου φαίνονται λογικές. Για όσους δεν γνωρίζουν είναι στην προπώληση 45 ευρώ μέχρι 31/3 και 50 ευρώ από 1/4 και μετά και στα ταμεία 55 ευρώ. Καλή σκέψη, μιας και διάγουμε καιρούς δύσκολους.

AC/Who ??!!

2009-03-06T00:02:00.002+02:00

ποίοι Ac/Dc και μαλακίες και πανάκριβα εισιτήρια.

Moshing on Thursday Night - Drunkard / Psycho Choke / Freefall Live Report 26-2-09

2009-02-27T13:10:00.011+02:00

αφού είχα χάσει το τελευταίο Live των Drunkard δεν μπορούσε να συμβεί τίποτα για να χάσω και αυτό. το δυστύχημα ήταν πως έπεφτε Πέμπτη, αλλά δε γαμείς. Έχοντας ένα πολύ σφιχτό πρόγραμμα έφυγα από την δουλειά στις 18.00 και γνωρίζοντας πως οι πόρτες θα άνοιγαν στις 19.30 και το live θα ξεκινούσε 20.00 μιας και το πρόγραμμα είχε τέσσερις μπάντες, έτρεχα σαν παλαβός στο δρόμο και ευτυχώς δεν σκοτώθηκα (και σας λείψω μετά :( ). Τσιμπάω και τον Ave στην πορεία και δρόμο για κάτω πάλι.

Φτάνοντας εννιά παρά και έχοντας ήδη ξεγράψει την πρώτη μπάντα στο μυαλό, μετά εκπλήξεως ανακαλύπτουμε ότι αν και οι πόρτες είναι ορθάνοικτες κανείς δεν έπαιζε και ακόμα έκαναν soundcheck!! What The Fuck ναουμ'!!! Έλεος. Ρε Βαγγέλη, μπράβο για την προσπάθεια σου να κρατήσεις το metal ζωντανό σε αυτή την αχάριστη και αντιμεταλλική πλέον κωλόπολη, και μπράβο για τα γκρουπάκια που φέρνεις (ξένα και Local), αλλά μη μας γαμάς έτσι!!

Εν τέλει η ώρα είχε πάει 21.30 και οι πρώτοι μπάντα ανέβηκε να παίξει. Freefall. Το γκούπ έχει για βάση την Κατερίνη, αλλά πιο πολύ είναι στη Θεσσαλονίκη πια απ΄ότι εκεί. Αν και στην αρχή (soundcheck) δεν μου γέμιζαν το μάτι, με την πρώτη κραυγή του Μίμη, ο πάγος έσπασε. Καταιγιστικό Metalcore σε αρκετό groovie ρυθμό. Τρελά γούστα. Θα τους ξανάβλεπα ευχαρίστως και θα τιμούσα και το Pit για την πάρτι τους και μόνο, μιας και χτές δεν είχε κανείς όρεξη να αφήσει την γλυκιά καρέκλα του για να κοπανηθεί.

Drunkard. Ένα κεφάλαιο από μόνο του και θα ακολουθήσει εκτενέστερη αναφορά με την κυκλοφορία του νέου τους cd μέσα στο χρόνο (Ιούνιο αν δεν απατώμαι). Thrash, old school style, με μια πινελιά Jack Daniels & Κόλασης, βγαλμένο από ένα συρτάρι που γράφει απ' έξω "οι καλές μου αναμνήσεις από τα 80's", και πουτάνα όλα μετά. Σάββας, σχεδόν δαιμονισμένος να κοπανιέται στο μπάσο (Rise King Death \m/), ο Ορέστης να κάνει απίστευτα πράγματα στην εξάχορδη θεά δίπλα μου, ο Γιάννης αγέροχος όπως πάντα από την άλλη.....τι να πω ξύσιμο του κερατά στην Warlock και ο Σάκης πολεμική μηχανή (τουπα τουπα τουπα και πάρτα στη μάπα).Το Pit πάλι άδειο, αλλά τουλάχιστο οι παρευρισκόμενοι χτυπιόταν έστω και καθιστοί. Δυστυχώς μικρό set γιατί ο χρόνος άρχισε να πιέζει, και αυτό με δυσαρέστησε αρκετά. Εμ έπαιξε μαλακία με την ώρα, εμ μαλακία με το αγαπημένο γκρούπ του λαού (αχαχαχα). Παίχτηκαν κυρίως νέα κομμάτια, και καμία από τις πολυπόθητες διασκευές από Slayer και The Crown που ζητούσε ο κόσμος (2 άτομα δηλαδή από όλους). Ακολουθούν τα Like Sin Explode και King Death από την επερχόμενη δουλειά τους.

Psycho Choke. Hard Core supreme made in Thessaloniki. Στην πιάτσα από το 2002 με αρκετά live, είχα να τους δω καιρό και ιδίως είχα ενδιαφέρον να ακούσω τον νέο τραγουδιστή τους Άλκη. Κλασσικά ο Argy (Κιθάρα) as psycho as it gets!! Δεν έμεινα με παράπονο. Και παλιά τραγούδια και νέα όπως το smash hit τους Get Myself Alone.

Dew-Scented: Γαμάτοι. Γερμανοί. Thrash Metal, αλλά αυτό και επί της θεωρίας μόνο. Θέλαμε πολύ να τους δούμε και να τα σπάσουμε, αλλά αφού το στήσιμο τις σκηνής και το soundcheck μετά από 40λεπτά δεν είχε ολοκληρωθεί, τα πήραμε στο κρανίο και πήγαμε σε γειτονικό μαγαζί για μπυράκια, όπου μας περίμεναν ήδη μισή ώρα. 2x Έλεος δηλαδή. Δεν έπαιζαν και οι Dream Theater για να στήνουν και να στήνουν εξοπλισμό. Τέλος πάντων και με τους πρώτους τρεις τα λεφτά του εισιτηρίου είχαν εξαργυρωθεί μια χαρα, και βγάλαμε και γούστα. Αυτά για σήμερα. Hailz.

Post Scriptum:
@ Γιάννης @ Σάββας: χρωστάτε μπύρες και Merch !!!

May the Nepenthe take your pain Away - Miika Tenkula R.I.P.

2009-02-23T15:04:00.004+02:00

άλλος ένας μουσικός ταξιδεύει για την αντίπερα όχθη. Από τις 19-02-09, ο δημιουργός του θρυλικού κομματιού Nepenthe των Φινλανδών Sentenced Miika Tenkula δεν είναι πια ανάμεσα μας.
R.I.P. brother and let the Nepenthe take your pain away. \m/

think about all the good in your life
- it's only temporary
think about all the positive sides in life
- they never last forever

so drink to forget
and drown all your sorrow
bury your dreams
choose mind refinery

all the tears and the fears and the lies and the cries and the...
(nepenthe)
all the tears and the fears and the lies and the cries of the past

when the light of the chosen has died
when the Master is slave to his life

all the tears and the fears and the lies and the cries and the...
(forget)
all the love and the hate and the hate and the hate for you - my love

when the light of chosen has died
it is time to do something right, for once, goddamned!

so drink to forget
and drown all your sorrow
bury your dreams
and choose Catharsis!

all the tears and the fears and the lies and the cries and the...
(revenge)
all the hate in the world is the power to bring you down!

when the light of chosen has died
it is time to pay back for their crimes

Etherial Voices - Aqua di Annique Live Report 20-02-09

2009-02-21T16:37:00.007+02:00

είχα πολύ καιρό να ακούσω ζωντανά αυτή την υπέροχη φωνή. Δεν μπορώ να σας το μεταφέρω τα συναισθήματα που ξυπνά αυτή η φωνή γράφοντας 5 ή 20 λέξεις. Αν δεν έχετε ακούσει, δεν ξέρετε τι χάνετε. Αλλά τι διάολο να μην ξέρετε και τους Gathering που τραγουδούσε η Anneke για πάνω από δέκα χρόνια?? Τέσπα. Η Anneke μαζί με τους Jaques, Rob και Joris, που αποτελούν τους Aqua di Annique, μετέτρεψαν το βράδυ σε ένα όνειρο, άκρος συναισθηματικό έστω και αν ήταν διάρκειας μόνο 90 λεπτών. Πέρα από τα χαλάρα κομμάτια υπήρχαν και ξεσπάσματα δυνατά όπου πραγματικά τα έσπασαν. Κορυφαίες και οι 2 διασκευές στο Scorpion Flower των Moonspell και Digging the Grave από Faith No More.

Απλά τέλεια. \m/

Thanks for the invitation and the fine evening:

Ηλίας Αραβίδης (Keep on Rocking m8) \m/
Τάσος Ντούτσε (Keep on Drinking m8) \m/

Aqua di Annique - Alone

Aqua di Annique - The Scorpion Flower
(Moonspell Cover)

Ragnarök over Thessaloniki - Amon Amarth Live Report 15-2-09

2009-02-16T21:21:00.012+02:00

τι να πω τώρα, και για πιο λόγο να τα γράψω. Για δυο τρία άτομα που το εκτιμούνε?? Δε ξέρω. Αυτοί που δεν ήρθαν, απλά έχασαν το καλύτερο live μακράν (έστω και αν ήταν μικρό σχετικά). Με την κυριολεκτική σημασία της λέξεως Ragnarök, η μάχη των θεών, το τέλος του κόσμου ήρθε στο Principal Live Stage. Η ατμόσφαιρα τέλεια έως απόκοσμη με καπνούς και φωτισμούς σε συνδυασμό να σου δίνουν την εικόνα πως όλος ο χόρος φλέγεται ως το ταβάνι. Και μέσα στις φλόγες 5 πολεμιστές Viking να δίνουν και να κερδίζουν την μάχη.

Αλλά ας γυρίσω το ρολόι 2 ώρες πίσω. Έχοντας μάταια προσπαθήσει να τραβήξω για άλλη μια φορά τον Ave σε ένα live που δεν ψηνόταν να έρθει (και σίγουρα διαβάζοντας αυτά και βλέποντας το υλικό θα κλαίει δάκρυ μαύρο.... πάλι καλά που θα τους δεις γερμανία φιλαράκο), εκκίνησα σχετικά αργά για το venue. 20.30 θα άνοιγαν οι πόρτες, αλλά επειδή ο ερχομός των Amon έφερε και αρκετό κρύο, είπα να μην το φάω στη μάπα και να πάω 21.00+. Τελικά έφτασα 21.10 οι πόρτες ορθάνοιχτες να περιμένουν και καμιά 10αριά μόνο απ΄έξω. Τέλεια. Για άλλη μια φορά έπεσε άθλιο ψάξιμο στην είσοδο. Όλες οι φωτογραφικές των πριν από μένα έμειναν στην ρεσεψιόν, αλλά όχι η δικιά μου (χεχεχε).

Μπαίνοντας ορμάμε κατ΄ευθείαν στο κλασσικό πια μέρος (δεξί μπάρ) όπου μετά χαράς ήδη περίμενε ο Wise One και λίγο μετά έσκασε ο Otp. Κάπου εκεί εμφανίστηκε και το support group οι Shock Absorber (κοινώς "τα αμορτισέρ", lame όνομα για συγκρότημα). Συμπαθητικό το στυλάκι τους, μια μίξη από Pantera/Sabbath/Stoner/Doom/Southern κάτι. Μετά το πρώτο κομμάτι είχα κουραστεί ήδη. Τα υπόλοιπα παιδιά το ίδιο. Όπως είπα συμπαθητικοί έως καλοί (αξιοζήλευτο το μαλλί του τραγουδιστή) αλλά what the fuck δηλαδή!! Απορώ ποιος λακαμάς τους έκλεισε για να παίξουν support σε Death Metal μπάντα. Στην Αθήνα τουλάχιστο έπαιξαν οι Heathendom που είναι dark/ doom power μπάντα που ταίριαζε στην όλοι φάση. Τέσπα, για τιμωρία δεν έχει ούτε μια φωτό, γιατί δεν είχα κουράγιο να πατήσω το κουμπί για να βγει μια αυτόματα.

22.00. Η ώρα ήρθε. Τα φώτα σβήνουν. Ομίχλη αρχίζει και καλύπτει όλο το stage. Ο κόσμος με τις πρώτες νότες τα δίνει όλα. Μάχη κανονική ως το τελευταίο λεπτό και πάνω και κάτω από το stage. Χάρηκα πραγματικά τους metalheads της πόλης μας αυτή τη φορά, γιατί αν και για άλλη μια φορά λίγοι σε σχέση με το όνομα που τους καλούσε (500-600) οι φωνές όλων ήταν σαν τις φωνές 1500 πολέμιστών στο πεδίο της μάχης, σαν να ήταν sold out το μαγαζί. Για τους Amon Amarth δεν έχω να πω τίποτα. Το όνομα μιλάει από μόνο του, όσοι τους παρακολουθούν γνωρίζουν, όσοι τους έμαθαν (όπως ο Otp) καταγούσταραν, όσοι δεν τους ξέρουν θα τους μάθουν πιο κάτω.

Όπως είπα και πιο πάνω το set ήταν σχετικά μικρό, 100 λεπτά και σίγουρα δεν υπόθηκαν κάποια καλά κομμάτια τους, αλλά και αυτά που υπόθηκαν κάλυπταν σχεδόν όλα τα άλμπουμ τους. Twilight of the Thunder God, Asator, Fate of Norns, Varyags of Miklagaard, Victorious March, Pursuit of Vikings, Death in Fire, Freewill Sacrifice, North Sea Storm, Valhall Awaits Me, Runes to My Memory, Tattered Banners and Bloody Flags, Cry of the Black Birds....Σίγουρα μεγάλη απώλεια που δεν παίχτηκαν τα Arson, Once Sent from the Golden Hall, Sealed in Blood και το Friends of the Suncross. Ελπίζω να ξανάρθουν με extensive set και να τα σπάσουμε όλα!!

Πρωτόγνωρο παρατράγουδο ήταν το δεύτερο ψάξιμο που υποστήκαμε στην έξοδο, γιατί κάποιος είχε γίνει καπνός με το κέρας του Johannes!!!

Αφιερώνω το παρακάτω οπτικό υλικό σε Otp, Wise και τους άλλους πολεμιστές που στήριξαν και τίμησαν με την παρουσία τους τους Vikings. Hailz \m/\m/

Amon Amarth - Asator

Amon Amarth - Death in Fire

Amon Amarth - Twilight of the Thunder God

Amon Amarth - Victorious March

Kreator - Hordes of Chaos - Video

2009-02-14T03:48:00.011+02:00

Ύστερα από το χάος που δημιούργησαν με την συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη οι Kreator συνεχίοζυν ακάθεκτοι. Μόλις κυκλοφόρησε το καινούργιο τους videoclip από το ομόνυμο κομμάτι του δίσκου. Επίσης κυκλοφόρησαν και μερικά επιπλέον καλούδια τα οποία είναι διαθέσιμα για κατέβασμα εδώ.

Kreator - New Music - More Music Videos

Chaos over Thessaloniki - Kreator / Eluveitie / Emergency Gate / Caliban Live Report 7-2-09 part II

2009-02-08T23:20:00.008+02:00

Διάλειμμα πάλι για την αλλαγή του stage. Κάπου εκεί είδαμε ότι τελικά είχαν έρθει και vpapanik και hourpou στο μαγαζί.

Caliban:

Αν και είχα δει μερικά κλιπάκια στο youtube που μου ήταν κάπως συμπαθητικά, ήμουν δε αρνητικός για αυτούς. Πείτε το ότι δεν είμαι ο τύπος που μεσ΄στο καταχείμωνο γυρνάω με 3/4 παντελόνι, δεν έχω tattoo στη γάμπα, δεν μου αρέσει το είδος τις μουσικής ή ότι άλλο θέλετε. Και σίγουρα αυτό που είδα στο tube δεν ήταν αυτό που είδα στο stage. Οι Caliban υπάρχουν από το 1997 με 9 κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους, αλλά σε τελευταία ανάλυση τελείως αδιάφοροι ( ή να το πω αδιαφόρητοι, όπως λένε και στη Μηχανιώνα!!) Εντάξει δεν έχω βγάλει το μεγάλο φτιάρι, μουσικά έστεκαν μια χαρά με το metalcore τους, αλλά από φωνή ....νίμου. Που πας ρε emo καραμήτρο?? μου άρεσε που ο τύπος εν μέσω "κοπανήματος" έφτιαχνε και τη φράτζα του!! Big έλος δηλαδή. Χαμένοι ώρα γενικά. Θα μπορούσαν να έπαιζαν οι Eluveitie το set πριν τους Headliners ή να μην είχαν έρθει καθόλου και όλα τα πρώτα 2 γκρούπ να έπαιζαν παραπάνω καθ' έκαστος. Πιστεύω πως δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς μαζί μου σε αυτό το σημείο.

Kreator:

Μετά την ξενέρα από τους προηγούμενους και μια γύρα μπύρες ακόμα, η ώρα είχε πάει 22.00 και το stage είχε ετοιμαστεί να υποδεχτεί την υπέρτατη German Thrashing War Machine, Kreator. Absence of War does not mean Peace όπως λένε και οι Impaled Nazarene, και άσχετα να αρχικά είπαμε να απέχουμε από κάθε είδος "εχθροπραξίας", από την πρώτη πενιά ο πόλεμος είχε ξεκινήσει. Uncle, Otp, Elric, Master6 ακόμα και ο γερο Αve μέσα στο pogo και στα σούτια. Ένας πανικός, θα το δείτε και από τα φιλμάκια. Το μόνο αρνητικό / ενοχλητικό ήταν τα πολλά και ανούσια crowd surf attempts από διάφορους metalheads που δεν υπολόγιζαν τίποτα και κανέναν, και σαφώς αγνοούσαν ότι δεν υπήρχε κανείς να τους κρατάει αν όχι για ώρα αλλά διόλου. Και είναι τελείως σκατά μέσα στα σούτια που παίρνεις και δίνεις να σου έρχεται κάτι από πάνω ή από πίσω χωρίς να βλέπεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Betrayer μόλις είπαμε με τον Otp να βγούμε από τη σφαγή όταν τελιώσει το κομμάτι, προσγειώνετε ένας μπροστά μας, σηκώνεται ψιλοζαλούρας και φεύγει και 30 δεύτερα μετά σηκώνεται και άλλος ένας τον οποίο ο πρώτος είχε θάψει κανονικά. Τραγικό.

Το setlist πιστεύω δεν άφησε κανέναν με παράπονο, από κάθε δίσκο σχεδόν παίχτηκαν δυο κομμάτια. Pleasure to Kill / Riot of Violence / Terrible Certainty / Extreme Aggressions / Betrayer / People of the Lie / Phobia / Violent Revolution / Enemy of God / Voices of the Dead /
Hordes of Chaos / Warcurse / Run Amok Run / Destroy What Destroys You και για encore τα
Flag of Hate / Tormentor.

Με την πρώτη νότα του encore ο Elric ξαναμπήκε στο ξύλο, μιας και οι υπόλοιποι δεν είχαμε ανάσα ούτε άλλο κουράγιο, και επέστρεψε νικηφόρος με πένα!! (dammit)

Ισοπεδωτικοί. Επαγγελματίες, που νιώθουν τον παλμό του κόσμου από κάτω και δεν έχουν χάσει το feeling των 80's και μόλαταυτα είναι και ποιοτικοί. Ανεβαστικοί, αδρεναλίνη στο 101%, όχι σαν κάτι pussies τύπου Caliban. Και σίγουρα το ραντεβού ανανεώνεται για το επόμενο έτος. Kreator ως ότου πεθάνουμε ή πεθάνουν αυτοί!!! Τέλος.

Kreator - Hordes of Chaos

Kreator - People of the Lie

Ηθικό συμπέρασμα:

We are not too old for this shit. We are Old School Metalheads and we will Die in the Moshpit.
\m/

more live stuff here

Chaos over Thessaloniki - Kreator / Eluveitie / Emergency Gate / Caliban Live Report 7-2-09 part I

2009-02-08T21:06:00.009+02:00

Fuck Yeah \m/ that was metal. Βεβαίως μιλάω για την καταιγίδα metal του Σαββάτου, που έκανε στάση στην πόλη μας υπό την αιγίδα της Chaos over Europe Tour 2009. Πρωτοφανές για όλους πιστεύω ήταν το από νωρίς άνοιγμα των πυλών (τάχα μου) που είχε οριστεί για τις 17.30, που σήμαινε πως έπρεπε να έχεις δέσει τα λυτά και να έχεις τελιώσει τις δουλειές σου από το πρωί, ώστε αν προλάβεις να πιεις και ένα καφέ να χαλαρώσεις και να πας στο show, αλλά τελικά άνοιξαν 18.45!!!

Με το χρονοδιάγραμμα αυτό είχαμε προγραμματίσει η δική μας περιπέτεια, εγώ, Otp & Ave, να ξεκινήσει στις 18.00, ώστε να φτάναμε στο χώρο αφού όλος ο κόσμος θα είχε μπει μέσα και να μπαίναμε κυριλέ, αλλά....φάγαμε πόρτα και όλο τον κόσμο στη μάπα. Θετικό της υπόθεσης πέρα από την ευχάριστη κουβεντούλα που στήσαμε, ήρθαν στην παρέα και 2 από τα 4 μέλη των Bloody Donation (Volick και Red Lamb). Μετά από το δεύτερο γιουχάρισμα του όχλου τελικά οι πόρτες άνοιξαν και μπήκαμε.

Κλασσική αναγνώριση χώρου και καρφί στο δεξί μπαρ για μπύρες. Εκεί η παρέα μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ με Master6, Brutal Γιάννη, Vortex, Μήτσος Π. και Elric, ένα κλασσικό θα έλεγα πλέον crew των live, με μόνιμο απόντα τον RoD ο οποίος μάλλον είχε καλύτερα πράγματα να κάνει (για να μην αρχίσω τα πεπαλαιωμένα τύπου "τους έχω ξαναδεί", "κρυώνω" κλπ excuses, φαντάζομαι ότι θα προσθέσει κάτι καινούριο και εξαίσιο στα comments). Όλα λοιπόν ήταν έτοιμα για την πανΓερμανική βραδιά.

Emergency Gate:

Το πρώτο support της βραδιάς βγήκε στη σκηνή. Με λίγα λόγια ήταν καλοί. Η μπάντα υπάρχει από το 2005 με 2 άλμπουμ στο ενεργητικό, αλλά δεν τους ήξερα. Το πρώτο τους άλμπουμ ήταν θα έλεγα σουπέ power και για αυτό δεν είχαν υποπέσει στην αντίληψη μου. Το περσινό τους άλμπουμ Rewake κινείτε στο φάσμα του μελωδικό δυνατό metalcore, ευχάριστο στην ακρόαση του και δυνατό ως προς την παρουσία τους στην σκηνή. Killer tracks τα Slave και Life v2.0. Σύνολο εμφάνισης 6-7 τραγούδια.

Μετά από μικρή σύσκεψη αποφασίστηκε να πάμε στο bar για refill. Έχοντας την κρύο μπύρα στο χέρι και χωρίς να έχουμε προλάβει να πιούμε μια γουλιά βλέπουμε ήδη on stage την δεύτερη μπάντα. WTF??!!?? Πως έγινε αυτό. Άντε ξανά στο pit. False alarm όμως, γιατί έπρεπε να γίνουν κάποιες μικρές αλλαγές στον ήχο που χρονικά άγγιξαν το δεκάλεπτο δίνοντας μας αρκετό χρόνο να τελειώσουμε τις μπύρες και τα σιγαρέτα.

Emergency Gate - Life v2.0

Eluveitie:

Η στιγμή που περίμενα καιρό τώρα. Μια από τις καλύτερες folk/pagan μπάντες live στην με παρωπίδες χριστιανοκρατούμενη χώρα μας. Ίσως όχι και τόσο γνωστή μπάντα για αρκετούς, αλλά για αυτούς που ασχολούνται σίγουρα ήταν το κλου τις βραδιάς. Φανερές επιρροές από τον metal ήχο της σχολής του Gothenburg σε αρμονική μίξη με φλογέρες, βιολί και hurdy gurdy. To setlist μπορώ να πω πως δεν με ικανοποίησε για ένα και μόνο λόγο, ήταν μικρό. Αλλά τι να κάνουμε τα ωραία τελειώνουν γρήγορα (αν και θα προτιμούσα να έπαιζαν το κατά πολύ μεγαλύτερο set των Caliban. Έπρεπε να παίξουν και το Your Gaulish War σίγουρα). Κομμάτια όπως τα Songs of Life, Primordial Breath, Grey Sublime Archon, Tarvos και το super hit Inis Mona άφησαν σε όλους συναισθήματα ευφορίας που οδήγησαν σε ατελείωτο χορό και κοπάνημα στο pit. Ακόμα και ο Ave που δεν είναι της φάσης και δεν είχε ακούσει, γούσταρε και πείστηκε πως γαμ....

Eluveitie - Inis Mona

Eluveitie - Primordial Breath

For those about to rock

2009-02-07T15:47:00.005+02:00

Νομίζω ότι κάποιοι, αν όχι οι περισσότεροι, από εμάς το περιμέναμε από καιρό. Hell, εδώ ανυπομονούσαμε για το Black Ice και αδημονούσαμε παρά δύο χρόνια μια δεκαετία, όχι για να τους δούμε από κοντά. Για να το θέσω καλύτερα, περιμέναμε την καινούρια δουλειά και την ανάλογη περιοδεία, ώστε να έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε από κοντά.

Η ώρα έφτασε, λοιπόν. Ή σχεδόν έφτασε. AC/DC live in Greece. Ναι, το ξέρω είναι αδικία να παίζουν μόνο στο ΟΑΚΑ και όχι στο ΟΑΚΑ και στο Καυτανζόγλειο. Βασικά, αν με ρωτούσατε τι προτιμώ θα σας έλεγα αέρα να παίξουν μόνο Θεσσαλονίκη και ο βούρκος εδώ χάμω να πα’ να γαμηθεί. Σιγά το πράμα. Ευκαιρία για μπυρόνια και απαρτία σε μια πόλη που είναι hard rock/heavy metal από γεννησιμιού της και δεν της το έχουν πει ακόμη αρκετά δυνατά για να το εμπεδώσει.

Εν πάση περιπτώσει, εγώ πήγα τη Δευτέρα με τον κολλητό, στηθήκαμε από τις 09:00 το πρωί στην Πανεπιστημίου με τις καφεδιές ανά χείρας και χρειάστηκε να περιμένουμε κοντά δύο ώρες για να βάλουμε τα μαγικά χαρτάκια εκεί που μέχρι πριν λίγο είχαμε τις φραπεδιές. Ωραίο πράμα. Αναμονή στο κέντρο της Αθήνας για εισιτήριο συναυλίας ACDC και οι κάθε λογής περίεργοι να περνάνε και να ρωτούν «ρε παιδιά, τι περιμένετε εδώ;». Σε κάποιους λέγαμε «εισιτήρια για AC/DC» κι εκείνοι απαντούσαν λακωνικά: «Α». Λες και τώρα που το έμαθαν έγιναν καλύτεροι άνθρωποι, ικανοποιώντας την ηλίθια περιέργειά τους. Ακόμη κι αν λίγους μήνες πριν είχαν στηθεί μέσα στο λιοπύρι για να δούνε το play back show της Μαντάνας.

Τι να τους πεις, έπρεπε να τους λέγαμε ότι είμαστε άποροι κι ότι περιμέναμε στην ουρά για το τζάμπα πρωινό με αυγά και μπέικον που μοίραζε ο Δήμος Αθηναίων μία φορά το χρόνο. Ή να τους λέγαμε ότι μοιράζουν τζάμπα λεφτά για να στηθούν κι εκείνοι στην ουρά…

Τέλος πάντων. Ο σεκιουριτάς που πιάσαμε κουβέντα μας είπε πως υπήρχε κόσμος στημένος στην ουρά ήδη από τις 04:00 (!) και πως τα ταμεία άνοιξαν στις 06:00 για να αντιμετωπίσουν τη ζήτηση. Αλίμονο σε εκείνον που είπε πως, αφού ανοίγουν στις 10:30 να πάει κατά τις 10:00. Εδώ εμείς πήγαμε στις 09:00 και περιμέναμε σχεδόν δύο ώρες. Ευχάριστο μεν, δίωρο δε. Ευτυχώς που είχα ρεπό εκείνη τη μέρα και κατάφερα και να ξυπνήσω νωρίς.

Για τις τιμές σχολιάσαμε ήδη σε προηγούμενο post. Τσιμπημένες as usual, αλλά δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές. Παίζουν με τον πόνο μου και δε μπορώ να κάνω την αντίσταση που θέλω. Ας είναι, επιλέγω την αντίστασή μου να την κάνω αλλού. Θα είμαι εκεί. Κι ας είναι καθημερινή. Κι ας είναι ακριβά. Επειδή τα πρώτα μου ακούσματα ήταν ACDC, επειδή τους ACDC τους ακούω κάθε ώρα. Κι ας είναι απλοί/απλοϊκοί. Τι να κάνουμε, it’s only rock ‘n roll, but I like it. For those about to rock, I do indeed salute you. No Bull.

[update] Μάθανε πως πηδιόμαστε, πλακώσανε και οι μαυραγορίτες...

Solar Souls My Arse. Samagayl Live Report 1/2/09

2009-02-02T23:05:00.004+02:00

και μετά από την κόλαση περίμενα να δω γνώριμα πρόσωπα On stage, και έχοντας ακούσει το νέο δισκάκι περίμενα τους Samael να σπείρουν όπως τον παλιό καλό καιρό. Πρώτη ήττα. Και όπου υπάρχει μια ήττα υπάρχει και η δεύτερη κοντά (Murphys Law). Περιμένοντας να στηθεί το stage, είδαμε τους τεχνικούς να στήνουν synth μαζί με 2 tom και πιατίνια και τέλος!! Έλεος. Και last but not least η τρίτη ήττα ήρθε κατευθείαν με το πρώτο κομμάτι των Samagayl (γιατί οι Samael για μένα δεν ήρθαν ποτέ). Δεν είναι δυνατό να γυρνάνε όλο τον κόσμο με αυτή την αηδία για show. Στο 8Ball παίζει πιο σκληρά στον πάνω όροφο. Το μόνο που έχω να πω ακόμα σε σχέση με αυτούς και γενικότερα με συγκροτήματα που έχουν χάσει το δρόμο/αυτοπεποίθηση/ταυτότητα ή οτιδήποτε άλλο τους, καλύτερα διαλύστε το μαγαζί παρά να βγαίνετε φουστανελάδες με μπλιμπλίκια από πίσω. Στο 5 κομμάτι φύγαμε. Το πρώτο live μετά από πολλά χρόνια που μεσάνυχτα ήμουν σπίτι.

Samael - Baphomet's Throne
όπως ήταν και έπρεπε να είναι

Samagayl - Baphomet's Throne
όπως παίχτηκε εχτές.

Armada in Thessaloniki. Keep of Kalessin Live report 1/2/09

2009-02-02T21:37:00.009+02:00

και πάλι ο δαιμόνιος uncle έχει να σας πει λόγια και ιστορίες από κάποιο ζωντανό δρώμενο της πόλης. Αν και δεν συγκινούμε ιδιαίτερα από live που γίνονται Κυριακές, λόγο δουλειάς κυρίως και προφύλαξης, γιατί αν είναι καλό το live και πέσουν και σούτια για το χαβαλέ, ίσως χαθεί η μερόκα της δευτέρας. Αλλά τα ονόματα ήταν τόσο δελεαστικά για να μη δεν πάω, και πήγα.
Ο λόγος φυσικά για το Balkan tour 2009 των Samael, Keep of Kalessin, Noctiferia. Εξοπλισμένος με αρκετή όρεξη και την μηχανή μου εκκίνησα για την Αποθήκη του Μύλου όπου οι πόρτες θα άνοιγαν 21.00, έχοντας δώσει ραντεβού με τον Metal Warrior και φίλο Ηλία Κ. (formally known as the One and Only True King Leonidas).

Προς έκπληξη μου η κίνηση ήταν σχεδόν μηδενική (και θα ευχόμουν να είναι έτσι και τις εργάσιμες ημέρες), οπότε έφτασα και 20 λεπτά πριν το ραντεβού. Μετά εκπλήξεως (2) ανακάλυψα ότι μόλις είχε ξεκινήσει το support act Noctiferia να ζεστάνει το χώρο. WTF!!! 21.00 έλεγε η αφίσα, και συνήθως ξεκινάνε μισή ώρα μετά, σήμερα τι σκατά συμβαίνει. Τέσπα. Ο Ηλίας κλασσικός Έλληνας metalhead ξεκίνησε 20.45 (!#$!#$), οπότε έχασα 4 κομμάτια από τους αρκετά καλούς Noctiferia και το μοντέρνο death core τους, περιμένοντας των άσωτο για να μπούμε.

Επιτέλους μέσα. Holy Shit !!!! είπαμε και οι δυο, καθώς είδαμε την Αποθήκη εντελώς άδεια, και σαφώς μου λύθηκε η απορία που είχα έξω, καθώς ο τραγουδιστής τους προσπαθούσε να ζωντανέψει τους 150 σχεδόν νεκρούς ακροατές του φωνάζοντας ότι "δεν δαγκώνουν" και ότι "τα πόδια τους δεν βρωμάνε". Ντροπή. Έπεσα από τα σύννεφα. Οκ κατανοητό είναι Κυριακή θα μου πείτε, ναι αλλά έπαιζαν ονόματα καλά με μόνο 20 ευρώ το ticket. Τραγωδία.
Ακούσαμε άλλα 3 κομμάτια από τους support και τέλος.

Και η μεγάλη στιγμή έφτασε. Στο stage ανέβηκε η πολεμική μηχανή που ακούει στο όνομα Keep of Kalessin. Ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η νορβηγική black σκηνή στις μέρες μας. Πολύ δύσκολο να περιγράψεις με λόγια αυτό που είδα. Πραγματικά ισοπεδωτικοί. Δε θα με χαλούσε καθόλου να μη σταματούσαν να παίζουν, γιατί και μετά από μια ώρα και κάτι είχαν τόσο δύναμη σαν να ήταν το πρώτο τους κομμάτι που έπαιζαν. Πώρωση!!! Δεν άφησαν τους φίλους τους παραπονεμένους, παίζοντας κυρίως από τα τελευταία δυο άλμπουμ τους (Armada & Kolossus) αλλά και δυο από τα Ep τους, κομμάτια όπως τα A New Empires Birth, Ascendant, The Wealth Of Darkness, Armada, Crown of Kings, Into the Fire κ.α.

Keep of Kalessin - Ascendant

περισσότερα στο γνωστό channel του uncle

High Fidelity (Καλύτερες Διασκευές-OTP)

2009-02-01T21:00:00.006+02:00

Μετά απο αφόρητες πιέσεις και απειλές για διαγραφή απο τον almighty RoD καταφεύγω στην σίγουρη λύση του high fidelity post με μερικές διασκευές που, κατα την γνώμη μου πάντα, σε βάζουν στο δίλημμα, «να ακούσω το original ή την διασκευή?». Όπως καταλαβαίνετε δεν υπαρχουν video για τα συγκεκριμένα κομμάτια οπότε προσπάθησα να βρώ αυτά με τον καλύτερο ήχο.

Painkiller-Death (κανένα δίλημμα για μένα, Death δαγκωτό)

Roots bloody roots-Cannibal Corpse ( Cannibal Corpse ή Sepultura; Χμμμ)

Sepultura-Orgasmatron (Γίνετε καλύτερο απο των Motorhead; Γίνετε σε λέω)

TNT-Six Feet Under (No comment)

Black Metal-Dimmu Borgir (Ποτέ δεν ήμουν Fan τους αλλά το κομμάτι λέει)

Thessaloniki Under Satanae - Moonspell Live Report 24-01-09

2009-01-25T23:35:00.006+02:00

με απόφαση της τελευταίας στιγμής το βράδυ του Σαββάτου, μετατράπηκε σε ένα από τα καλύτερα που έχω περάσει τελευταία. Η αποζημίωση μεγάλη. Ένα δυνατό live, με πορωτική, ερωτική έως κάυ***** μουσική & η ενέργεια που ήταν διάχυτη στο χώρο μου φόρτωσε της μπαταρίες. Στενοχωρήθηκα δε, για την απουσία του κόσμου για άλλη μια φορά (600 max). Προσωπική μου άποψη είναι τέτοια live ότι δεν πρέπει να χάνονται (αφού και ο Ave που δεν είναι του σκοτεινού φάσματος, ενέδωσε στο σκοτεινό κάλεσμα τους και γούσταρε).

Αν και το live ήταν να ξεκινήσει στις 21,30 ξεκίνησε στις 22,00. Αλλά σίγουρα δεν χάλασε κανέναν, γιατί αποζημιώθηκαν όλοι με το κατάλληλο νόμισμα.

Η support μπάντα, οι Dakrya, μπορώ να πω πως ήταν καλοί, αν και θύματα του ήχου, αλλά το dark/goth στυλάκι τους μου άρεσε. Στην περπατημένη των Theater of Tragedy σίγουρα θα ανέβουν στο μέλλον (Thomais είσαι απίστευτη!!). Συγχαρητήρια στα παιδιά που έκαναν τον κόπο να ανέβουν από Αθήνα κάνοντας 13 ώρες λόγω τον κινητοποιήσεων. 5 τραγούδια ως τις 22,25 ευχαριστίες και χαιρετούρες.

22,30 και η παντοτινή νύχτα έπεσε πάνω στην Θεσσαλονίκη και ως τις 01,00 οι Moonspell μάγεψαν τους πάντες. Έπαιξαν για το λαό τους και δεν έμεινε κανείς δυσαρεστημένος από τα κομμάτια που έπαιξαν (με εξαίρεση ίσως ένα ζευγάρι που όλοι την ώρα ήταν καθιστοί στα σκαλιά βουτηγμένοι μέσα στην στενοχώρια. Σε λάθος συναυλία ήρθατε emo scum!! ). Κομμάτια όπως τα Wolfshade, Night Eternal, of Dream and Drama, First Light, In Memoriam, Moon in Mercury, Finisterra, Vampiria, Opium, Luna, At Tragic Heights, Fullmoon Madness, Capricorn at her feet, Everything Invaded, Goat on Fire, Scorpion Flower, Dreamless (Lucifer and Lilith) και άλλα, και φυσικά ο Υμνος Alma Matter...... γέμισαν τον χώρο με όμορφα και σκοτεινά vibes.

Σημειωτέον πως στα Luna και Scorpion Flower δεύτερα φωνητικά έκανε η γνωστή αιθέρια φωνή της πόλης μας Mariangela.

Δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο.

Virando costas ao mundo
Orgulhosamente sós
Glória antiga, volta a nós!

Alma Matter
\m/ \m/

Moonspell - Scorpion Flower

Moonspell - Alma Matter

more footage @ uncle's

Rock n Roll Hall of Fame… my ass

2009-01-16T12:28:00.002+02:00

Στο Ohio των Η.Π.Α. βρίσκεται το φημισμένο μουσείο Rock n Roll Hall of Fame. Από το 1986, οπότε και ξεκίνησε τη λειτουργία του, οργανώνεται μια εκδήλωση όπου δίνονται τιμητικοί έπαινοι σε καλλιτέχνες και συγκροτήματα που έχουν συμπληρώσει 25 χρόνια στη μουσική βιομηχανία.

Στη λίστα του Rock n Roll Hall of Fame υπάρχουν συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath, οι Doors, οι AC/DC, οι Led Zeppelin και πάρα πολλοί άλλοι καλλιτέχνες. Καμιά 500αριά “ειδικοί” του ροκ, απ΄όλο τον κόσμο, αποφασίζουν κάθε χρόνο ποιοι θα είναι οι επόμενοι που θα μπουν στη λίστα. Μέχρι εδώ όλα καλά…

Στη φετινή διοργάνωση επίσημα μέλη θα γίνουν οι Metallica, o κιθαρίστας Jeff Beck, οι Run DMC (;) και άλλοι δύο που δε θυμάμαι τα ονόματά τους. Και πάλι ας πούμε μέχρι εδώ όλα καλά.

Πως γίνεται, όμως, στο Rock n Roll Hall of Fame να βρίσκονται οι Madonna, Prince (έλεος), Michael Jackson και Elton John, όταν δεν έχουν καμία σχέση με τη ροκ μουσική;
Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχουν οι Iron Maiden, οι Motorhead, οι Judas Priest, οι Slayer και πολλοί άλλοι, που έχουν επηρεάσει άπειρα συγκροτήματα; Και δε θέλω να ακούσω ότι δεν έχουν συμπληρώσει 25 χρόνια καριέρας γιατί όλοι τους τα έχουν ξεπεράσει! Απορώ τα 500 άτομα με τι κριτήρια αποφασίζουν;

Υ.Γ. Για την ιστορία είχαν τιμηθεί και οι Sex Pistols, που αρνήθηκαν την τιμητική διάκριση λέγοντας ότι το όλο θέμα είναι ένα “piss stain”. Κάτι ήξεραν τα παιδιά!

Saturday Night Live: The Report pt. II

2009-01-13T23:33:00.006+02:00

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι όσο αφορά τους Sabaton όλα ήταν άψογα. Ενθουσιώδες κοινό, χαβαλές, ήχος, headbanging, επιλογή τραγουδιών, σκηνική παρουσία… όλα κύλησαν ομαλά, μοναδικό ψεγάδι (αν ήθελε κάποιος να βρει κάτι αρνητικό) ήταν ο σχετικά μικρός χρόνος της παρουσίας τους στην σκηνή (75-80 λεπτά). Ο κόσμος ήταν ικανοποιητικός για τον χώρο (3/4 του Harley ήταν γεμάτα), παρότι περίμενα να έχει πολύ λιγότερους εξαιτίας της άλλης συναυλίας, τελικά η Θεσσαλονίκη και όχι μόνο τους τίμησε (καμιά 15αριά πωρωμένοι Βούλγαροι κατέβηκαν για το event από…. εεε, την Βουλγαρία?). Το playlist περιείχε Ghost Division, The Art Of War, 40:1, Cliffs Of Gallipoli, The Price Of A Mile, Primo Victoria, Panzer Battalion (video), Attero Dominatus, In The Name Of God, Metalizer και άλλα τα οποία δεν ήξερα/θυμάμαι, εν κατακλείδι πραγματικά το ευχαριστήθηκα και όταν ξανάρθουν θα είμαι εκεί. Δείτε το video και συνεχίστε να διαβάζετε μόνο όσοι θέλετε να ακούσετε και την καθιερωμένη γκρίνια μετά μπινελικίων.

Α) Όταν στο γαμημένο εισιτήριο γράφει «οι πόρτες ανοίγουν 20:30» τι καταλαβαίνετε? Εγώ που έχω τελειώσει το δημοτικό με το ζόρι καταλαβαίνω ότι στις γαμημένες 20:30 ο κόσμος θα αρχίσει σιγά, σιγά να μπαίνει στον χώρο που θα γίνει η συναυλία για να πιεί καμιά μπύρα, να πει καμιά μαλακία και να περιμένει πότε θα αρχίσει το νταβαντούρι. Ε, λοιπόν γιατί στην πουτάνα την Θεσσαλονίκη αυτό ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ δεν γίνεται. Τόσο δύσκολο είναι? Είναι και χειμώνας γαμώ τον Δία μου γαμώ.

Β) Γιατί μερικοί μαλάκες συμπεριφέρονται σε συναυλίες σαν μεθυσμένα τρίχρονα πιθήκια? Δεν τους πρόσεχε η μάνα τους όταν ήταν μικροί? Τους κορόιδευαν στο σχολείο τα άλλα παιδάκια? Ή μήπως προσπαθούν να δείξουν το πόσο cool και άνετοι και σούπερ-ντούπερ είναι? Μιλάω συγκριμένα για την παρέα των τριών ηλιθίων που είχαν γίνει τόσο κομμάτια που παραπατούσαν, έφτυναν μπύρες ο ένας στον άλλο και γενικά δεν ήξεραν ούτε τι άκουγαν ούτε που ήταν. Ο ένας μάλιστα φορούσε δερμάτινο με καρφιά (μεγάλα) και συνέχεια έπεφτε πάνω στον κόσμο με φόρα στην προσπάθειά του να πάει στην τουαλέτα (να ξεράσει προφανώς), ήταν τυχερός που δεν έπεσε πάνω σε κανένα τύπο «χωρίς λαιμό» να τον δέσει κόμπο.

Γ) Emerald Sun… τι να πω για αυτούς… είναι και γνωστοί γαμώτο. Πέρα από τα απίστευτα προβλήματα στον ήχο (η κιθάρα κοβόταν για μερικά δευτερόλεπτα τουλάχιστον 3 φορές σε κάθε τραγούδι) έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους ώστε να μας κάνουν την ζωή μαρτύριο. Ξεκίνησαν και όλα ήταν καλά με 1-2-3-4-5-6 τραγουδάκια μεταξύ αυτών και μια πολύ καλή διασκευή στο “Holding Out For A Hero” της Bonnie Tyler με ντουέτο Μαριάντζελας + Jimmy στα φωνητικά. Παρένθεση (η Μαριάντζελα τραγουδάει στο Αργω (ex-Cult) και είναι και φωνάρα και… γκομενάρα, σε αντίθεση με… αυτά θα τα πούμε άλλη φορά δεν είναι της στιγμής) κλείνει η παρένθεση. Όλοι περίμεναν μετά από 7-8 τραγουδάκια να τελειώσουν το set list τους για να μπουν οι Sabaton, μάταια όμως. Οι Emerald συνέχιζαν με δικά τους τραγούδια και παρότι είναι καλοί μουσικοί η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και τόσο καλοί συνθέτες, με αποτέλεσμα ο κόσμος που δεν ξέρει τα κομμάτια να δυσφορεί, η κιθάρα που κοβόταν να εκνευρίζει, οι Βούλγαροι και κάτι δικοί μας να το έχουν ρίξει στο συρτάκι και η ταλαιπωρία να συνεχίζεται. Όταν τελείωσε το support (μετά από 1:30 ώρα, περισσότερο και από τους headliners!!!) όλοι είχαν κουραστεί τόσο πολύ πια που το χειροκρότημα ήταν για το «επιτέλους τέλος» και όχι για την προσπάθεια των παιδιών.

Δ) Είναι δυνατόν οι μοναδικές επιλογές μπύρες στο μαγαζί να είναι Kaiser Piss ή Mythos Shit…έλεος!!!

P.S: Photo and video by vpapanik

Saturday Night Live: The Report pt. I

2009-01-11T19:22:00.004+02:00

συνεχίζω με δριμύ κατηγορώ από εκεί που σταμάτησε ο RoD, είναι δυνατόν να σπάσεις την μεταλλική κοινότητα με δυο live την ίδια μέρα??!! Αλλά ότι και να πούμε από εδώ δεν θα έχει νόημα καθώς στη μέση πάντα θα είναι τα φράγκα.

Από την ημέρα που είχε ανακοινωθεί η νέα ημερομηνία του live των Firewind/Eldritch προσπάθησα μάταια να ξεφορτωθώ το εισιτήριο που είχε αγοραστεί τον Δεκέμβριο, και να παρίσταμαι στο έτερο live με Emerald Sun/Sabaton, και αφού έπαιξε δραματική μπινιά ο ιδιοκτήτης του 2ου venue τελικά έμελλε να παρευρεθώ στο live των Firewind όπως σωστά είχε γράψει ο RoD.

Η θερμοκρασία να παίζει στους -1 με 0 βαθμούς, η αναμονή έξω από το Principal ήταν κάπως (!?) αλλά με μερικά τσιγάρα και καυστικά σχόλια αντιμετωπίστηκε και προσπεράστηκε. Θετικό επίσης ήταν η επαναγνωριμία με 2 παλικάρια που είχαμε πετύχει εντελώς τυχαία σε ένα χαμαιτυπείο της Περαίας, καθώς σχολιάζαμε το επερχόμενο gig των Amon Amarth. Επιτέλους άνοιξαν και οι πόρτες. Όπως είχαμε υποσχεθεί το rendevouz point ήταν στο μπαρ δεξιά, όπου τελικά το μεγαλύτερο ποσοστό του NWOHMB έδωσε δυναμικό παρόν. Ave, Elric μαζί με έναν ακόμα φίλο του των Αντώνη που θα τον μυήσουμε στα μυστικά του blogging και του Metal, Vortex, Wise One και εγώ περιμέναμε με σταυρωμένα χέρια και επικριτική ματιά να ξεκινήσει το show και να έρθουν οι μπύρες βασικά!!!

Με την σκασιά της πρώτης μπύρας άρχισε το support act, οι Ιταλοί Eldritch. Μια μπάντα που έχει στο ενεργητικό της 7 album και είναι στην πιάτσα από το 1995, αλλά ποτέ δεν με απασχόλησαν και ούτε πρόκειται. Το μόνο που έχω να πω για το performance τους είναι πως ο ήχος τους ήταν συμπαθητικός στα αυτία μου (γκα γκα γκαρα γκα γκα γκαρα) αλλά η φωνή του τραγουδιστή τελείως αδιάφορη. Σε γενικές γραμμές μια από τα ίδια με όλα τα ιταλικά συγκροτήματα. Playtime 20.30-21.30

Eldritch - Lord of an Empty Place

Είχαμε αρχίσει ήδη να μιλάμε για διάφορα όταν καταλάβαμε ότι τελείωσαν οι Eldritch, και με χαρά διαπιστώσαμε πως και άλλοι φίλοι μας είχαν έρθει στο live. Μιλάω για τους Πράσσειν Άλογα. Αλλά το σημαντικό ήταν ότι ο καθένας τους είχε έρθει για διαφορετικό λόγο πέρα της δωρεάν εισόδου. Ο Τάσος ήρθε για να πάρει το drum kit του (με το οποίο έπαιζαν οι Eldritch),!!! o Ηλίας για να βαρεθεί πιο πολύ από ότι συνήθως και να με κεράσει από το υπέροχο scotch whiskey που είχε φέρει από το σπίτι στο υπερσπάνιο και ακρως συλλεκτικό φλασκί της μπάντας, ο Κώστας για να προσαρτήσει μερικά κόλπα στο μπάσο από τον Πέτρο των Firewind, και το Ψάρι δεν ξέρω γιατί ήρθε (χαχαχα).

Firewind on stage. Η στιγμή που ο γνώστης του ακραίου χώρου Elric περίμενε πως και πως, μιας και παρευρέθηκε για 2 λόγους, αφενός γιατί είχε ακούσει τόσα και τόσα καλά λόγια για τους FW και ήθελε να δει με τα μάτια του, αφετέρου γιατί είχε κερδίσει το εισιτήριο. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Δυνατό power heavy και ο κόσμος να τα δίνει όλα. Headbanging, Mosh, Devil Horns. Τέλος συναυλίας 23.45

Firewind - Angels Forgive Me

Συμπεράσματα.

Ο ήχος ήταν τραγικός έως εμετικά χάλια για άλλη μια φορά.
Η παρουσία της Tara στα 2 κομμάτια στο τέλος αδιάφορη. Ας είναι καλά οι μπύρες και οι παρέα.
Η W@@bs για άλλη μια φορά είχε να κάνει κάτι καλύτερο προφανώς.
Kudos σε Στέλιο και Γιάννη για άλλη μια φορά.

Post Scriptum:
το υπόλοιπο video footage μπορείτε να το δείτε εδώ.

ελπίζω το pt.II να ενθουσίασε παραπάνω το έτερο ποσοστό του NWOHMB και να έχουμε αντίστοιχο footage από κει.

Hailz το Wicked Bill \m/

Grave Digger - Ballad of a Hangman

2009-01-08T19:29:00.004+02:00

Νέο βίντεο απ' τους κλασικούς-θεϊκούς-και-γαμώ Grave Digger, για το άλμπουμ τους Ballads of a Hangman που κυκλοφορεί αύριο.

Γερμανικό power metal, όπως το ξέρουμε. Και κοινότοπους να τους πεί κάποιος, είναι δυνατόν να μη κάνει headbanging σε τέτοια τραγούδια;

Saturday night live

2009-01-08T00:03:00.005+02:00

Το Σάββατο 10 Ιανουαρίου οι Θεσσαλονικείς θα έχουν την ευκαιρία να διαλέξουν μεταξύ δύο (2) συναυλιών. Μάλιστα φίλοι μου, στην πόλη των 15 live το χρόνο κάποιοι φωστήρες αποφάσισαν ότι θα ήταν καλή ιδέα να χωρίσουν στα δύο το μεταλλικό κοινό μιας και είμαστε εκατομμύρια. Το NWOHMB φυσικά θα στείλει αντιπροσώπους και στις δύο συναυλίες οπότε θα έχετε την ευχαρίστηση να διαβάσετε δύο live report μιας και τα λατρεύετε!!! Από την άλλοι η Αθηναίοι φίλοι μας θα έχουν την ατυχία να δούνε και τις δύο συναυλίες μιας και γίνονται σε διαφορετικές ημέρες (9/1 Sabaton και 11/1 Firewind).

Οι Firewind + Eldritch θα εμφανιστούν στο Principal και ο uncle θα είναι εκεί (στο δεξί μπαρ)

Οι Sabaton + Emerald Sun θα εμφανιστούν στο Harley Bar και ο RoD θα είναι εκεί (κάπου)

Χρόνια Πολλά

2008-12-31T17:57:00.001+02:00

…και Καλή Χρονιά εύχομαι, σε όλους τους συν-bloggers /φίλους/αναγνώστες, υγεία να έχουμε να απολαμβάνουμε συναυλίες, δίσκους, μπύρες και διαφωνίες (ναι αυτό το τελευταίο ήταν για τους progressive-άδες).

Μιας και κάθε χρόνο τέτοια εποχή έχουμε κάτι σπέσιαλ (best/worst of 2007, Καζαμίας #1, #2, #3, #4) είπα για φέτος ας κάνουμε μια δημοσκόπηση. Φέτος λοιπόν καλείστε να ψηφίσετε την κατηγορία post που προτιμάτε από το NWOHMB…έτσι, απλά για να ξέρουμε τι κάνουμε καλά!!!

Christmas

2008-12-24T14:13:00.003+02:00

"Come they told me
A newborn King to see
Our finest gifts we bring
To lay before the King...Oh when we come"

It's Christmas again.. it will never be the same
It's Christmas again, I know
There's only sadness in my soul

It's Christmas again...It'll never be the same

And as the snow is falling from the sky
All I wanna do is cry
I got to get away from here
I gotta get away........

By tomorrow, I will be gone
By tomorrow, I'll see the sun again
But tonight...I am...The Little Drummer boy

Tonight...I am...the one who will destroy

The secrets never told before
Of those who lost their souls
There are sad things in the Darkness
There are sad things all around us

It's Christmas again.. it will never be the same
It's Christmas again, I know
There's only sadness in my soul

It's Christmas again... It'll never be the same

"Come they told me
A newborn King to see
Our finest gifts we bring
To lay before the King..."
Now here I go
I'm falling on my face, drum breaking on the stage
Oh My God it's such a big disgrace

It's Christmas again.. it will never be the same
It's Christmas again, I know
There's only sadness in my soul

Οι AC/DC στην Ελλάδα !!!

2008-12-22T17:58:00.001+02:00

Επιτέλους... οι κλέφτες ανακοίνωσαν ότι θα φέρουν τους AC/DC στην Ελλάδα. Παραπάνω σχόλια δεν χρειάζονται. Φυσικά σε μια διαστημική συναυλία σαν αυτή τα πόσα είναι αστρονομικά. Ακολουθεί και το press release των γνωστών κλεφτών:

"Επιτέλους οι AC/DC στην Ελλάδα!

Υποδεχόμαστε τους AC/DC στις 28 Μαϊου, στο Ολυμπιακό Στάδιο, της Αθήνας, ακριβώς 7 μήνες μετά την έναρξη της “Black Ice World Tour” που έγινε στις 28 Οκτωβρίου στην αρένα Wachovia στο Wilkes-Barre της Πενσυλβανίας.

Το ηλεκτρικό κύμα των AC/DC ξεκίνησε!

Οι AC/DC, γνωστοί παγκοσμίως για τα μοναδικά shows τους και τις sold out εμφανίσεις τους που ξεσηκώνουν μεγάλα στάδια ανά τον κόσμο καταφτάνουν με την Black Ice World Tour! Όπως χαρακτηριστικά έγραψε η Chicago Tribune, το show της Black Ice World Tour είναι μια γιορτή αφιερωμένη σε ό,τι κάνει το Rock ‘N’ Roll μοναδικό!

Η εντυπωσιακή παραγωγή που σφραγίζει ένα από τα μοναδικά και πιο απολαυστικά shows στον κόσμο, θα ταξιδέψει αυτούσια μέχρι την Ελλάδα.

Back In Black, Hell’s Bell, Highway to Hell, For Those About To Rock… μερικά από τα μουσικά αριστουργήματα του σημαντικότερου κιθαριστικού διδύμου, των αδελφών Young, της ιστορίας της ροκ. Χαρακτηριστικά τους η μοναδική τους ενέργεια και η εκκεντρικά rock n roll σκηνική παρουσία τους!

Τεράστιες καμπάνες, η φουσκωτή Rosie, τα ηχηρά κανόνια και φυσικά …μην ξεχνάμε το trade mark της μπάντας, την κολεγιακή στολή του αεικίνητου Angus Young !!!

Αυτή τη στιγμή, όλα τα μεγάλα γήπεδα της Ευρώπης είναι ήδη sold out!

Τα μόνα εισιτήρια που θα μπορείτε να βρείτε σε όλη την Ευρώπη είναι αυτά του Αθηναϊκού show.

Η προπώληση ξεκινάει στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώνονται ως εξής:

90e καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου, στο κάτω διάζωμα

70e καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου στο κάτω διάζωμα.

60e καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου στο άνω διάζωμα.

80e όρθιοι, γενικής εισόδου στην αρένα.

Θα υπάρχει όριο αγοράς εισιτηρίων, έως 4 εισιτήρια ανά άτομο.

Σημεία Προπώλησης:

Ticket House:

Αθήνα – Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς) / 210 3608366

Θεσσαλονίκη - Μητροπόλεως 102 / 2310 264880

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα - Παρασκευή 10:30-18:00 Σάββατο: 10:30-16:00

Online Sales: www.ticketpro.gr"

Bullet - Bite The Bullet

2008-12-21T15:00:00.004+02:00

To Blabbermouth, χαρακτηρίζει τους Σουηδούς Bullet old-school metallers και όσο αφορά το ντύσιμο/image έχει απόλυτο δίκιο. Όσο αφορά την μουσική όμως, πιστεύω ότι η σύνθετη λέξη «κομμωτήριο-metal» είναι πιο ακριβής. Νέος δίσκος λοιπόν με το όνομα Bite The Bullet και το πιστολάκι καλά κρατεί. Μετά τα πρώτα 2-3 τραγούδια δεν θα σας κρύψω ότι είχα σκοπό να το θάψω γιατί ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιος ο λόγος να κυκλοφορούν εν έτη 2008 ποζερό-δίσκοι, αλλά καθώς ο δίσκος προχωρούσε βρέθηκα να το(ν) απολαμβάνω (δεν ξέρω αν τα τραγούδια ήταν καλύτερα ή αν εγώ μαλάκωσα ξαφνικά). Για τους φίλους του πιο χαλαρού/ήπιου metal (δηλαδή hard rock) είναι καλό άκουσμα, δώστε του μια ευκαιρία και πολύ πιθανό να βρείτε κάτι που να σας αρέσει. Δείτε και video από το hitάκι του δίσκου Dusk Til Dawn.

Βαθμολογία 5/10 <= click για επεξήγηση βαθμολογίας

Bullet Official
Bullet Myspace

P.S: Συγγνώμη που χάθηκα αλλά έχω «την καλύτερη δουλειά στον κόσμο». Go Rochdale!!!

Η κάθοδος των… Vikings!

2008-12-17T12:24:00.006+02:00

Οχτώ ημέρες μετά τη συναυλία των "Kreator" το Principal φιλοξενεί τους
Σουηδούς “Amon Amarth”, κοινώς στις 15/02, σύμφωνα με το site του Principal…

Βεβαία στο επίσημο site του συγκροτήματος δε γίνεται λόγος για την Ελλάδα… Λογικά δεν το έχουν κάνει update!

Η τιμή του εισιτηρίου είναι 25 € (προπώληση λογικά στο Metropolis) και 30 € στην πόρτα. Η συναυλία ξεκινάει στις 21:00. Φυσικά θα υπάρχει και το σχετικό opening act!

Rock - Metal weekend

2008-12-16T18:49:00.014+02:00

...Παρασκευή και Σάββατο για την αρίβεια, μιας και η Κυριακή ήταν μέρα ξεκούρασης.

Λοιπόν 12/12 στη αρένα του χόκεϊ Löfbergs Lila στο Κάρλσταντ παίζουν οι γνωστοί σε όλους μας Motörhead τους οποίους βλέπω για δεύτερη και τελευταία φορά. Κλασσικά αρχίσαν με το '' we are motöthead , we play rock n' roll '', έπαιξαν τα ίδια κομμάτια με πέρυσι + 2-3 από το Motörizer, o Mikkey Dee έπαιξε ακριβώς το ίδιο drum solo και φυσικά στο τέλος ...''ace of spades''. Σε σχέση με πέρυσι είχαν κάτι φωτιές και προτζέκτορες που δείχαν τα πάντα στη σκηνή γεγονός που ανέβαζε πολυ το show. Για τα υπόλοιπα κάντε κλικ εδώ.

13/12 Brew House στο Göteborg Cynic - Opeth + the Ocean.

Οι γερμανοί the Ocean ,που τους πρόλαβα στα τελευταία τρία κομμάτια, περάσαν κάπως αδιάφοροι ... και επιτέλους βγαίνουν οι Cynic ! Το progressive death έσπειρε τον χαμό. Γαμάτο παίξιμο και φοβερός ήχος. Ακούστηκαν κομμάτια από τον καινούργιο τους δίσκο Traced in Air
και λιγότερο από το Focus (χαλάστηκα) ... anyway τους απόλαυσα για 40 min περίπου (λίγο). Περισσότερα για Cynic βλέπε και εδώ.
Tέλος headliners οι ντόπιοι Οpeth (τους είχα ξαναδεί Salonica). Η λίστα των κομματιών περιελάμβανε λίγο από παλιά και καινούργια hits ώστε όλοι να φύγουμε ικάνοποιημένοι.

Αυτό που έκανε εντύπωση είναι η ακρίβεια έναρξης των show (ακριβώς την ώρα που έγραφε το χαρτάκι) και η χλιδή των χώρων με γκαρνταρόμπα, μπαράκια, merchandise spots κλπ. Ωραία πράματα!

Οπτικοακουστικό υλικό αυτή τη φορά δε παίζει γιατί η 1,5 ετών μηχανή μου χτύπησε μπιέλα :(

Άντε και του χρόνου…

2008-12-10T10:43:00.002+02:00

Αυτά λένε οι Firewind στο επίσημο MySpace τους:

“FIREWIND Postpone Greek / Bulgarian shows
Due to the complete anarchy, disorder and chaos that goes on in Greece at the moment, we're in the unfortunate position to inform you that the upcoming shows in Greece and Bulgaria this weekend will not happen and are postponed. We feel that the situation is not safe for anyone right now and it's beyond our control to make these shows happen. We appreciate your understanding and support.
The shows are postponed for the following dates:
FIREWIND + Eldritch (special guest: Tara Teresa)
Saturday Jan. 10 2009 - Thessaloniki, GR @ Principal Club Theater
Sunday Jan. 11 2009 - Athens, GR @ Gagarin 205
To those who have already purchased tickets: The tickets are still valid for the shows!
We really hope that things calm down and we will Rock with you very soon!

Sincerely,
Firewind”

Οπότε όσοι είχατε πάρει εισιτήρια, ας τα φυλάξετε κάπου (συρτάρι, πορτοφόλι, κάλτσες, χρηματοκιβώτιο) και περιμένετε το νέο έτος για να δείτε τους Firewind.

Huh-Huh, Huh-Huh

2008-11-27T20:38:00.002+02:00

Κοιτώντας το NWOHMB Live παρατήρησα ότι σήμερα στο Café Καπλάνειο (Γιάννενα), έχει συναυλία (ή μάζωξη καλύτερα μιας και μιλάμε για Cafe) ο μεγάλος καλλιτέχνης Kip Winger. Δεν ξέρω για εσάς αλλά το μόνο που έρχεται στο μυαλό μου όταν ακούω την λέξη Winger είναι ο χαζούλης Stewart (από την θρυλική σειρά κινουμένων σχεδίων του MTV Beavis & Butthead), που φορούσε μια μπλούζα με την στάμπα/λεκτικό αυτής της μπάντας (βλ. εικόνα). Ο Mike Judge είχε αποφασίσει να τον σατιρίσει έτσι, μιας και ο Winger είχε παρεξηγηθεί με την κριτική που του έκαναν για ένα άθλιο τραγούδι/video clip του και είχε απειλήσει με μηνύσεις.

Όποιος δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει (πλέξιμο, σιδέρωμα, ανασκαφή μύτης) και παρευρεθεί σήμερα στην συναυλία καλό θα ήταν να ΜΗΝ αγοράσει t-shirt του «δημοφιλούς» και «συμπαθέστατου» «μουσικού», γιατί οι παλαιότεροι θυμούνται ακόμα. Huh-Huh, Huh-Huh, Huh-Huh, Huh-Huh.

Haggard Live: Awaking Thessaloniki

2008-11-22T19:40:00.019+02:00

πραγματικά δεν ξέρω από που να αρχίσω, ακόμα και τώρα σχεδόν 18 ώρες μετά το live είμαι ακόμα κάτω από την επιρροή της μαγείας που εισέπραξα εχτές. Έχω πάει σε συναυλίες από σχεδόν όλα τα είδη της metal, αυτό που πέρασε εχτές από το κορμί μου ήταν πρωτόγνωρο για μένα. Ένας απίστευτος οργασμός συναισθημάτων. Όποιος δεν ήρθε χτες, έχασε πολλά γιατί και τα λόγια είναι λίγα και αποτυπωμένα νεκρά πάνω στο λευκό φόντο.

Ένα μήνα τώρα με βασάνιζε το θέμα των Haggard, γιατί αρχικά είχαν ανακοινώσει στο site τους ότι θα έπαιζαν Θεσσαλονίκη, μετά ακυρώθηκε, και τελικά τις τελευταίες μέρες έγινε γνωστό ότι τελικά θα έρθουν. Ένα βάρος φάνηκε να φεύγει από πάνω μου, μιας και περίμενα να τους δω ζωντανά από το 1997, και ανταμείφθηκα πλήρως.

Γνωρίζοντας ότι οι πόρτες θα άνοιγαν στις 20.30, έφτασα 21.10 έχοντας στο νου ότι και να έχανα το support δε μου καιγόταν καρφί. Αλλά τελικά αποζημιώθηκα και για αυτό. Όσο περιμέναμε να ανοίξουν οι πόρτες, εγώ και οι υπόλοιποι, ήτοι: RoD, Χ, Μπίλλης νιώθαμε στην πλάτη μας ματιές σαν μαχαιριές, που τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν ο Elric ο οποίος μας βρήκε μέσα στο μεταλλοτσούρμο (δυστηχώς η W@bbs δεν μας βρήκε, αλλά θα έχει και άλλες ευκαιρίες, χαχαχα).

Οι πόρτες άνοιξαν 21.30 και είδα και το support τους οποίους αγνοούσα ως τώρα αλλά τελικά μου άρεσαν (ίσως γιατί ήμουν ο μόνος που καταλάβαινα τους στίχους ή αν θέλετε γιατί ήταν συντοπίτες μου από την παλιά πατρίδα). Το όνομα τους Remember Twilight. Μια μίξη από goth/medieval/doom/folk/metal, κάτι σαν Skyclad αλλά πιο σκληροί και πιο γρήγοροι. Έπαιξαν 5-6 τραγουδάκια και δυστυχώς έπρεπε να κατέβουν για το main act.

Intermezzo 20 λεπτών για soundcheck (ξανά). Κλασσικός ανεφοδιασμός της μπύρας, τσιγάρα, smalltalk μιζέριας για τις δουλειές μας κλπ.

....και ήρθε η στιγμή που τόσα χρόνια περίμενα. Haggard Live!!!! \m/\m/. Τέλος. Δεν περίμενα βασικά τόσο καλό και καθαρό ήχο, ιδίως με 10 διαφορετικά όργανα στη σκηνή (εντάξει να πούμε και του στραβού, πως σε κανα 2 στιγμές μικροφώνιζε λίγο, αλλά οκ). Θα μπορούσα να πω πως έπαιζε cd αλλά η φωνή του Asis ζωντανή είναι καλύτερη. Αλλά ο τύπος είναι μάγος σε αυτό που κάνει!!! σε κάθε λέξη ή και ψίθυρο ακόμα καταλάβαινες την αρμονία που διέπει αυτόν, τις νότες και τους στίχους. Ένα βάλσαμο στο αυτί και την ψυχή. Και χωρίς να θέλω να στερίσω από κανέναν την υστεροφημία τους, όλοι τους ήταν υπέροχοι. Τα έδωσαν όλα και κυρίως η επαφή με το κοινό ήταν θαυμάσια.

Το playlist κάλυπτε όλες τις δισκογραφικές τους δουλειές, και ακούστηκαν κομμάτια όπως τα:
The Origin - Tales of Ithiria, Upon Fallen Autumn Leaves, Herr Manelig, The Observer, Awaking the Centuries, The Final Victory, Statement zur Lage der Musica, In a Fullmoons Procession, Prophecy Fulfilled and the Dark Night Entered, De la Morte Noir, The Day as Heaven Wept και το In a Pale Moons Shadow (και σίγουρα αρκετά ακόμα που πλέον δε θυμάμαι).

Βασικά το μυαλό μου έχει αδειάσει τώρα, και έχει γεμίσει με διάφορες εικόνες και συναισθήματα καθώς έβαλα να παίζει μερικά κομμάτια Haggard στο player, αλλά φαντάζομαι το ότι θα με συμπληρώσουν και οι υπόλοιποι παρόντες.
Κρατάω μόνο την υπόσχεση του Asis για γρήγορη επιστροφή στην metalοπόλη μας (και ελπίζω να μην είναι μόνο λόγια του αέρα και τις στιγμής)

\m/ Hailz

Post Scriptum:

Ενα μεγάλο thanks στον Βαγγέλη, που κατάφερε να τους φέρει τελικά \m/\m/
Σκατά στην Didi και το ίδιο και στους ιθύνοντες της πόλης μας που έχουν μέγαρο μουσικής μόνο για μαλακίες και αρπαχτές άλλου είδους Fuck Off.

Update:

και για να δακρύσουν αυτοί που δεν ήρθαν behold

Haggard - Eppur Si Muove

Chaos over our heads

2008-11-18T15:13:00.003+02:00

Φίλοι και φίλες της thrash ενωθείτε διότι στις 07 Φεβρουαρίου του 2009 έρχονται οι Kreator, στο πλαίσιο του tour "Chaos over Europe 2009", στο Principal.

Οι Kreator θα παρουσιάσουν τα τραγούδια από το νέο τους δίσκο με τίτλο “Hordes of Chaos”, που σύμφωνα με τη διοργανώτρια εταιρία θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο του 2009. Φυσικά θα παίξουν και παλαιότερες επιτυχίες τους (νομίζω…)

Μαζί με τους Kreator θα εμφανιστούν τρία ακόμα συγκροτήματα: Οι Caliban, Eluveitie και Emergency Gate. Οι πόρτες ανοίγουν στις 17:30 και η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινάει στις 24 Νοεμβρίου. Η τιμή του είναι 33 euro.

Βέβαια μέχρι τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει αλλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να ξέρουμε τι γίνεται…

Haggard live

2008-11-11T11:14:00.001+02:00

Σε μια συζήτηση προ ημερών με τον RoD αναφέραμε για τη συναυλία των Haggard στην Αθήνα και λέγαμε ότι για ακόμα μια φορά οι νότιοι θα έχουν την ευκαιρία να τους δουν, ενώ εμείς θα πάρουμε να μην πω τι!

Μιας και κανείς δεν το έχει αναφέρει (δεν ξέρω αν το γνωρίζετε ήδη) οι Haggard θα εμφανιστούν live στο 8ball στις 21 Νοεμβρίου κάτι που αναφέρετε τόσο στο επίσημο site του συγκροτήματος όσο και στο Myspace του 8ball. Βέβαια, δεν έχει ακουστεί και πολύ μιας και το promotion δεν το έχει αναλάβει καμία wow εταιρία και η ανακοίνωση από το 8ball ήρθε χθες στο email μου.

Οι φίλοι της μπάντας μπορούν να κάνουν μια στάση από το 8ball και να τους απολαύσουν ζωντανά. Η είσοδος είναι 20 euro και οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00.

Guitar Hero III

2008-11-09T22:10:00.001+02:00

Ίσως το πιο έξυπνο παιχνίδι που βγήκε ποτέ. Πολύ διασκεδαστικό και είναι αρκετά εύκολο για αρχάριους ή lamers σαν και εμένα. Τα τραγούδια που με δυσκόλεψαν περισσότερο (στο easy φυσικά) είναι: Tenacious D - The Metal (wtf???) και το Slayer – Raining Blood (παλούκι). Δείτε και δύο βιντεάκια για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Μεγάλη απογοήτευση το Metallica – One που θα έπρεπε να το έβαζαν πολύ νωρίτερα στο παιχνίδι καθώς είναι απλούστατο.

Tenacious D – The Metal

Slayer – Raining Blood

Πριν πεταχτεί κανείς και πει καμιά μαλακία του τύπου “καλύτερα είναι να παίζεις κανονική κιθάρα”, να του υπενθυμίσω ότι μιλάμε για παιχνίδι και ότι ελπίζω να μην σκέφτεται έτσι και για τα first person shooter games ή τα third person shooter games.

P.S1: OTP και vpapanik τα μάτια σας στο 5χρονο, ρόμπα σας/μας κάνει.
P.S2: Activision rules!!!

Gargaroth

2008-11-04T23:07:00.004+02:00

Αυτόν τον psycho τύπο τον θυμάστε?

Η είδηση που έχω να σας μεταφέρω δεν αφορά φυσικά την ανούσια και άθλια μουσική που γράφει αλλά το ότι όπως δήλωσε ο ίδιος (στο Γερμανικό περιοδικό Rock Hard) «τα γυαλίζει τα καρφιά πριν το show» ή σε απλά Ελληνικά…είναι gay. Την συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε εδώ μεταφρασμένη στα Αγγλικά.

Επιτέλους τώρα ξέρουμε τι σημαίνει πραγματικά το όνομά του:
Gaahl = Gamiemai Apo Antres Horis Lipantiko

P.S: Uncle πες αλεύρι, ο Gaahl σε γυρεύει …χαχαχα

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

2008-11-03T13:12:00.005+02:00

Μου φαίνεται ότι το 2008 είναι πολύ θανατερό. Την περασμένη Πέμπτη έφυγε από τη ζωή ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος των Shadow Gallery Mike Baker σε ηλικία 45 ετών.

Ακόμη κι αν η progressive metal σκηνή δεν ενδιαφέρει κάποιους (θεμιτό), το εύρος και η ομορφιά της φωνής του δε μπορεί παρά να αποτελέσει αντικείμενο θαυμασμού. Για μένα, οι Gallery ήταν από τα καλύτερα συγκροτήματα του χώρου, σίγουρα ανταγωνιστικοί προς τους πρωτεργάτες Dream Theater (αν και στην προσπάθειά τους να τους μοιάσουν έχαναν σε ορισμένες περιπτώσεις λίγο το μέτρο στα solo τους).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του συγκροτήματος, ο Baker απεβίωσε εντελώς ξαφνικά στις 29/10 λόγω ανακοπής.

Rest in peace, friend…

P.S.: To post που είχε κάνει ο Dr. Nick MD είναι εδώ, αν και ο τραγουδιστής αναφέρεται ως "Barker". Αξίζει να διαβάσετε όλο το post, αλλά και τα σχόλια, αφού είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που ο toolman δεν βρίζει (!).

Global Metal 2008

2008-11-02T22:46:00.002+02:00

Ο Καναδός ανθρωπολόγος (what the fuck is that???) Sam Dunn, εμπνευστής και δημιουργός του “Metal: A Headbanger's Journey” ξαναχτυπάει με το Global Metal. Σε αυτό το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει σε 7 χώρες (Ιαπωνία, Κίνα, Ινδονησία, Βραζιλία, Ινδία, Ισραήλ, Ντουμπάι), μιλάει με διάφορους local metal-καλλιτέχνες και… κάτι γίνεται, δεν ξέρω γιατί δεν το έχω δει ακόμα. Όποιος θέλει να το δει και να μας πει εντυπώσεις (όχι spoiler) μπορεί να το κάνει ~~κατεβάζοντάς~~ αγοράζοντάς το από εδώ.

High Fidelity – Στα down

2008-10-28T20:27:00.004+02:00

Τελικά η επιρροή που είχε ο Nick Hornby πάνω μου είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι νόμιζα και γι’ αυτό επιστρέφω με άλλο ένα ποστ στο concept του High Fidelity (λογικά θα ακολουθήσουν και άλλα).

Υπάρχουν μέρες (φαντάζομαι σε όλους συμβαίνει αυτό) που ξυπνάω κατσούφης, ξινός και μίζερος, αυτές τις μέρες λοιπόν δεν θέλω πολλά πολλά για να τα πάρω στο κρανίο οπότε συνηθίζω να κάθομαι ήσυχος, να μην μιλάω πολύ ώστε να αποφύγω τις προστριβές σε δουλειά/σπίτι. Το μόνο που φαίνεται να μου φτιάχνει την διάθεση (ή τουλάχιστον να μην μου την χαλάει και άλλο) είναι η ακρόαση ορισμένων τραγουδιών. Μετά από χρόνια κατέληξα σε μια ιδανική «mood booster» λίστα των οποίων τα Top 5 τραγούδια είναι τα παρακάτω:

5. Ugly Kid Joe – Cats In The Cradle (video)
4. Metallica – Turn The Page (video)
3. Anthrax – Safe Home (video)
2. Guns N’ Roses – Estranged (video)
1. Manowar – Dark Avenger (video)

P.S: Ειδικά οι Manowar φαίνεται να έχουν πολλά τραγούδια εμπλουτισμένα με «mood booster».

Angry again and again…

2008-10-24T18:12:00.001+03:00

Δεν ξέρω εάν όλοι οι αναγνώστες/contributors/περαστικοί του blog έχουν την ίδια αδυναμία στους Megadeth, όπως έχω εγώ. Μπορεί η μπάντα να πέρασε από 40 – και βάλε- κύματα, να έχει αλλάξει πολλά μέλη, ο Mustaine μετά τα ναρκωτικά να ανακάλυψε τη θρησκεία και να ψιλο-κράζει ακόμα τους Metallica, που το έδωσαν πόδι πριν από 800 χρόνια, παρ’ όλα αυτά παραμένει μια από τις σημαντικότερες μπάντες στην ιστορία του metal και καλά κάνει!

Τον Ιανουάριο του 2009 οι Megadeth επιστρέφουν στην επικαιρότητα με νέο δίσκο, ο οποίος ετοιμάζεται στο καινούριο στούντιο του Mustaine, ενώ το Μάρτιο θα κάνουν και μια παγκόσμια τουρνέ για τον προωθήσουν (λες να έρθουν κι από το Greece;). Τους Megadeth αποτελούν, πλέον, οι Chris Broderick (κιθάρα), James Lomenzo (μπάσο) και Shawn Drover (drums). Αν και δεν έχουν διαρρεύσει πολλές πληροφορίες για τον τίτλο και ύφος του άλμπουμ, το μάτι μου πήρε μια δήλωση του Mustaine που λέει ότι ο νέος δίσκος θα είναι ο καλύτερος που έχουν κάνει. Όλα θα φανούν στη νεκροψία…

Για τους πολύ φανατικούς του συγκροτήματος, πάντως, θα κυκλοφορήσει και ένα DVD με την εμφάνιση του συγκροτήματος στο San Diego το Μάιο που μας πέρασε, ενώ έχουν κυκλοφορήσει και ένα ακόμη best of δίσκο.

Υ.Γ. Το video είναι του ’99 και ο Mustaine φαίνεται νεότατος. Δυστυχώς δεν έχει καμία σχέση με την τωρινή του κατάσταση.

Chinese Hypocrisy On The Way....

2008-10-23T00:04:00.008+03:00

Από μικρό παιδί θυμάμαι να μου λένε "φέτος θα κυκλοφορήσει το Chinese Democracy" και εγώ χαιρόμουν. Καθώς τα χρόνια πέρναγαν άρχισα να απογοητεύομαι και να πιστεύω ότι πιο πιθανόν είναι να γίνει δημοκρατία στην Κίνα παρά να κυκλοφορήσει αυτός ο δίσκος.

Και όμως !!! Σήμερα ανακοίνωσαν οι Guns 'N' Roses ότι η 23 Νοεμβρίου όντως θα είναι η μεγάλη μέρα. Φυσικά εσείς μην χαίρεστε ακόμα... θα δούμε.

Πάντως κάντε click στο play για να πάρετε μια πρώτη γεύση. (η εισαγωγή είναι ένα λεπτό, οπότε υπομονή)

Gus Chambers - R.I.P.

2008-10-17T13:35:00.003+03:00

δεν έχω καταλάβει τι φάση παίζει ακριβώς και φεύγει ένας μετά τον άλλον. Μάλλον η μπάντα στον άλλον κόσμο ήθελε άλλη μια φωνή. Την Δευτέρα που μας πέρασε άφησε την τελευταία του πνοή ο Gus Chambers, τραγουδιστής των Grip Inc.

Firewind + Eldritch @ Principal

2008-10-14T19:14:00.001+03:00

Πριν από ένα μήνα περίπου ανακοινώθηκε ότι οι Firewind θα εμφανιστούν για τρίτη φορά φέτος στη Θεσσαλονίκη (μα καλά τόσο γαμάτο κοινό είμαστε;). Η συναυλία τους θα γίνει στο Principal Club Theatre στις 11 Δεκεμβρίου. Η συναυλία γίνεται στο πλαίσιο του Premonition Live Over Europe.

Η τελευταία τους εμφάνιση στην πόλη, συγκεκριμένα στην Υδρόγειο με τους Kamelot, είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις και μπορώ να πω ότι τα έδωσαν όλα στη σκηνή. Χαίρομαι ιδιαίτερα που ένα ελληνικό συγκρότημα έχει τόσο καλή πορεία και έχει κάτι αξιόλογο να δώσει στο κοινό του metal. Βέβαια, γούστα είναι αυτά. Εγώ, πάντως, έχω ξεκινήσει να “ψήνω” κόσμο να πάμε (αν και θετική απάντηση δεν έχω πάρει μέχρι στιγμής). Άλλωστε, δικά μας παιδιά είναι να μην τους υποστηρίξουμε;

Πρόσφατα έμαθα ότι μαζί με τους Firewind θα εμφανιστούν και οι Eldritch από την Ιταλία. Το συγκρότημα ξεκίνησε το 1995 και έκτοτε έχει κυκλοφορήσει 7 album. Αν και δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο οι Eldritch έχουν καλή παρουσία με ωραίες και δυνατές παραγωγές but nothing to die for.

Anyway όσοι πιστοί, αλλά και άπιστοι, ξέρετε τι θα κάνετε στις 11/12

Υ.Γ. Το “Maniac” είναι από τα κομμάτια που ξεχωρίζουν από το Premonition και είναι απίστευτη εκτέλεση.

Chris Witchhunter - R.I.P. Brother

2008-10-09T23:35:00.004+03:00

Μέτα λύπης έμαθα σήμερα ότι απεβίωσε ο drummer της θρυλικής περιόδου των Sodom (1982-1992) Chris Witchhunter. Rest in Peace Brother. We'll Thrash again on the other Side.

(A)live and kicking… bastards

2008-10-09T17:07:00.000+03:00

Όταν με ενημέρωσε ένας φίλος, πριν από αρκετό καιρό, ότι οι Motorhead θα βγάλουν νέο άλμπουμ πέταξα από τη χαρά μου. Εκείνος, πάλι, απόρησε πως είναι ακόμα ζωντανοί και βγάζουν δίσκο. Ό,τι και να του πω θα χαλαλίσω σάλιο και φαιά ουσία. Εδώ και δύο μέρες έχω στα χέρια μου το “Motorizer”, το νέο δίσκο των Motorhead, που απλά γ*μεί και δέρνει.

Τι και αν ο Lemmy είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης από τα “ξύδια” και τις καταχρήσεις, τι και αν είναι ο 24ος δίσκος του συγκροτήματος. Οι Motorhead ποτέ δεν έπαψαν να έχουν στιλ και attitude που θα ήθελαν να έχουν πολλά συγκροτήματα. Ο δίσκος έχει 11 κομμάτια, όλα ένα και ένα, που επενδύονται από τη φωνάρα του Lemmy, που τραγουδάει με νόημα “Rock out with your cock out, impress your lady friends”. Από το πρώτο κιόλας τραγούδι το “Runaround man”, ο δίσκος τα σπάει κανονικότατα. Όσοι, πάλι, περίμεναν να ακούσουν κάτι διαφορετικό και βελτιωμένο ας ακούσουν καλύτερα κάτι άλλο και να μας αφήσουν ήσυχους να απολαύσουμε το δίσκο. Άλλωστε το ρητό είναι γνωστό “We are Motörhead. We play Rock 'n' Roll”. Απλά και ξεκάθαρα.

Βέβαια, κριτική δεν μπορείς σ’ ένα τέτοιο συγκρότημα που έχει τόσο μεγάλη πορεία στο χώρο και έχει επηρεάσει άπειρα συγκροτήματα, που πίνουν νερό στο όνομά τους. Ότι και να γράψω θα είναι πολύ λίγο.

Πέρα από τους Motorhead μου άρεσε και τo καινούριο των “Trivium”, που έχει τίτλο “Shogun”. Ωραίο, αλλά το “Ascendancy” ήταν πολύ ανώτερο, κατά την άποψή μου. Ξεχωρίζουν τα “Kirisute Gomen” και “Down from the sky” (για μένα τουλάχιστον). Επίσης, μια χαρά μου φάνηκε και το “The formation of damnation” από “Testament”.

Βέβαια σαν τους Motorhead δεν είναι… Μη τρελαθούμε κιόλας.

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα του N.W.O.H.M.B. που με δέχτηκε. Thanks again!

Katra - Beast Within

2008-10-07T23:53:00.004+03:00

Οι Katra (δεν χάνεται και τίποτα άμα δεν τους ξέρετε) που πήραν το όνομα τους από την τραγουδίστρια Katra Solopuro κυκλοφόρησαν τον "καινούργιο" δίσκο τους με τίτλο Beast Within και αυτό είναι το video clip από το ομώνυμο τραγούδι. Γενικά δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε ή ότι μου άφησε κάτι πέρα του ότι η κύρια μιμείται την Tarja όσο δεν πάει. Μιας και υπάρχουν αρκετοί οπαδοί της Tarja εδώ πέρα είπα να το μοιραστώ μαζί τους.

Nile Live in Örebro, Sweden

2008-10-04T01:58:00.026+03:00

Το βράδυ της Τετάρτης κύλησε με πολύ πολύ death metal. Οι Nile στα πλαίσια της Ithyphallic tour με support τους Grave & Belphegor τα ‘σπασαν στο Örebro της Σουηδίας. Ανελέητο blast-beat (με άρωμα από Ελλάδα κυρίως) και headbanging κυριάρχησαν στο club Åska (κεραυνός). Τα πολλά λόγια είναι περιττά... παρά την κούραση της ημέρας, την 3ωρη οδήγηση με βροχή και την εφημερία της επόμενης ημέρας την πήρα τη δόση μου για τα καλά. Αρνητικά σημεία του event ήταν η αλλαγή του χώρου του live (το κατάλαβα όταν έφτασα εκεί και ήμουν εγώ και κανα 2 άλλοι κακομοίρηδες) και ο ήχος που δεν ήταν και ο καλύτερος. Οι Nile θα είναι την Τρίτη 7/10 στο Gagarin στην Αθήνα οπότε όσοι πιστοί ας προσέλθουν και θα ανταμειφθούν.

Special thanks & greetings στους:
Δ.Π. Όθωνα για την διαμεσολάβηση :P,
Γιώργο Κόλλια για το guest list και το chat που είχαμε,
Ανδριανή για το car!

g.kollias - nvoulgar

Sacrifice Unto Sebek

Paint It Black (and white and orange)

2008-09-29T22:19:00.006+03:00

Το πιο lame template που έχει γίνει ποτέ για metal site είναι γεγονός. Στην συνέχεια ελπίζω να το αλλάξουμε αλλά για την ώρα αυτό έχουμε και σε όποιον αρέσει.

Με αυτόν τον τρόπο ξεκινούσαμε το NWOHMB πριν από δύο χρόνια (29 Σεπτεμβρίου 2006) και μαντέψτε, μετά από 730+ μέρες και 315+ post, ο χρόνος αλλαγής του template επιτέλους έφτασε. Το νέο template με την ονομασία “Lame Metal Template 2 – The Revenge” είναι γεγονός. Μπορεί να αργήσαμε λίγο αλλά τα καλούδια/widgets του LMT2-TR, που είναι blogger 2.0 friendly, εν καιρώ θα σας αποζημιώσουν.

Το πιο καινοτόμο που έχουμε να δείξουμε για αρχή είναι το κομμάτι με τίτλο Latest metal news στο sidebar όπου θα μπορείτε να διαβάζετε τα τελευταία νέα που εμφανίζονται σε μεγάλα metal site όπως Blabbermouth, Kerrang!, MetalUnderground, BraveWords και MetalHammer (το αγγλικό όχι η ντόπια άρπα-κόλα μπούρδα). Έτσι κάθε φορά που κάποιος μας επισκέπτεται θα έχει πάντα κάτι νέο να διαβάσει.

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω ΟΛΟΥΣ τους contributors του NWOHMB (τους νυν και τους πρώην) και να υπενθυμίσω ότι οποιοσδήποτε θέλει να γίνει μέλος/contributor του blog μπορεί να μας στείλει απλά ένα mail στο nwohmb @ gmail . com (χωρίς τα κενά…duh!!!). Ένα πράγμα ζητάμε μόνο και αυτό είναι να κάνει κάθε δίμηνο τουλάχιστον ένα ποστ ώστε να καταλαβαίνουμε ότι είναι ακόμα ζωντανός και μέταλλος.

Σας αφήνω με το Paint It Black (από Rage) που "ταιριάζει" με το νέο χρώμα.

P.S: Οι ατέλειες που έχει ακόμα το νέο template «υπόσχομαι» ότι θα διορθωθούν σύντομα.

CLIFF BURTON (Φεβρουάριος 1962-Σεπτέμβριος 1986)

2008-09-27T16:14:00.009+03:00

Η σημερινή ημέρα (27 Σεπτεμβρίου) συνδέεται με έναν τραγικό γεγονός όσον αφορά την μουσική μας, τον θάνατο του θρυλικού μπασίστα των Metallica Cliff Burton.
Ο Clifford Lee Burton γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1962 Castro Valley της Καλιφόρνια και πέθανε σαν σήμερα το 1986 λίγο έξω απο ένα χωρίο της Σουηδίας ονόματι Ljungby. Έγινε γνωστός για το μοναδικό στυλ με το οποιό έπαιζε μπάσσο χρησιμοποιόντας παραμορφώσεις και εφέ που μέχρι τότε ήταν αποκλειστικό “προνόμιο” όσων έπαιζαν κιθάρα.
Ασχολήθηκε αρχικά με την κλασική μουσική και έκανε μαθήματα πίανου ενώ έπιασε μπάσσο για πρώτη φορά στα 13. Μετά το λύκειο σπούδασε μουσική ενώ δημιούργησε μαζί με τον Jim Martin (x-Faith no More) την πρώτη του μπάντα με όνομα Agents of Misfortune. Το 1982 μεταπήδησε στους Trauma όπου τον εντόπισαν οι Hetfield και Ulrich, οι οποίοι είχαν σχηματίσει το 1981 τους Metallica. Στην αρχή όταν τον άκουσαν σκέφτηκαν οτι έπρεπε να πείσουν αυτόν τον καταπληκτικό κιθαρίστα να ενταχθεί στο group τους, όταν έμαθαν οτι αυτός ο καταπληκτικός κιθαρίστας ήταν στην πραγματικότητα ένας εξωπραγματικός μπασίστας ήταν τόσο αποφασισμένοι να τον εντάξουν στους Metallica που αποφάσισαν να μετακομήσουν στο San Francisco γιατί ο Burton δεν ήθελε να μείνει στο L.A. Απο εδώ και πέρα η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Burton ηχογράφησε τρείς δίσκους με τους Metallica, τον έναν καλύτερο απο τον άλλο, και έχει αφήσει ανεξήτιλο το στίγμα του και στους τρεις. Άλλωστε οι Hetfield και Ulrich έχουν παραδεχτεί οτι τους έμαθε μουσική (αφηστε τις παπαριές του reborn μαλακα).
Το τέλος τραγικό, μετά την συναυλίας τους στη Στοκχόλμη για την προώθηση του Master of Puppets το συγκρότημα μπήκε στο λεωφορείο με κατεύθυνση τον επόμενο σταθμό της περιοδείας την Κοπενχάγη. Κατα την διάρκεια της διαδρομής σε ένα παιχνίδι poker ο Burton κέρδισε την καλύτερη κουκέτα του λεωφορείου, αυτό το παιχνίδι poker ήταν και η τελευταία φορά που τον ειδαν ζωντανό. Εκείνο το βράδυ και ενώ όλοι κοιμόταν ο οδηγός του λεωφορείου έχασε τον έλεγχο λόγω της ολισθηρότητας του δρόμου, ο Burton εκτοξεύθηκε απο το παράθυρο και το λεωφορείο αναποδογυρίζοντας τον καταπλάκωσε σκοτώνοντας τον ακαριαία.
Πολλά έχουν ειπωθεί σχετικά με την πορεία των Metallica μετά τον θάνατο του, πολλοί λένε ότι οι δίσκοι Load, Reload και St.Anger δεν θα είχαν γίνει ποτέ, οτι οι Metallica δεν θα εγκατέλειπαν τις ρίζες τους αλλά όλα αυτά είναι απλά υποθέσεις, η ουσία είναι οτι το METAL έχασε έναν απο τους σπουδαιότερους μουσικούς του.

R.I.P

(το torrent απο το τελευταίο live των Metallica με τον Burton στην συνθεσή τους δεν έχει και τον καλύτερο ήχο, απλά σας προετοιμάζω)

ΔΙΚΑΙΩΣΗ

2008-09-23T22:01:00.004+03:00

Ναι, δικαίωση. Ειμαι fan των Metallica και όσοι συμμετέχετε στο blog το ξέρετε. Τους υποστήριζα όταν όλοι τους βρίζατε και τους αποκαλούσατε πουλημένους, ξοφλημένους κ.α. αλλα κυρίες και κύριοι επέστρεψαν.
Ο δίσκος δεν έχει καμία σχέση με τις τελευταιές κυκλοφορίες του συγκροτήματος και αν και μεγάλος fan πρέπει να ομολογήσω οτι τα Reload και St. Anger δεν με ενθουσίασαν ιδιαίτερα όπως και τα κομμάτια που άκουσα πρώτα απο το Death Magnetic (The Unforgiven 3, The Day That Never Comes). Ο δίσκος όμως είναι άλλη φάση. Death Magnetic και τα σπάει, δυνατές και γρήγορες κιθάρες, μπάσσο που ακούγεται και δίκασες στα drums!!!!! (καλά μην τρελαθήτε κιόλας, κάτι ψιλά). Κομμάτια όπως το That Was Just Your Life, All Nightmare Long, The End of the Line, Broken, Beat and Scarred θυμίζουν παλίες καλές εποχές. Δεν ξέρω κατα πόσο αυτό οφείλεται στην αλλαγή παραγωγού ή στην διάθεση του συγκροτήματος για επιστροφή στις ρίζες (ή στον συνδυασμό των δυο) αλλά ευχή μου είναι να συνεχιστεί και στο μέλλον

'cause we will hunt you down witout mercy, hunt you all nightmare long, feel our breath upon your face (see you on the mosh pit)

Get Thrashed – The Story Of Thrash Metal

2008-09-22T01:06:00.004+03:00

Όλοι ξέρουν ότι οι πειρατές, όταν δεν τρέχουν στα πέρατα του κόσμου για να σώσουν τον Captain Jack Sparrow, έχουν βαλθεί να σκοτώσουν την μουσική και τις ταινίες. Το εγκληματικό τους μυαλό προχτές επινόησε ένα σατανικό σχέδιο για την επίτευξη αυτού σκοπού. Αποφάσισαν να σκοτώσουν με ένα σπάρο δύο τρυγόνια. Μια ταινία για την μουσική. Ένα κομμάτι της δικής μας μουσικής. Το thrash metal.
Πηγαίνοντας σε αυτή την σελίδα θα βρείτε ένα torrent για παράνομο και ανήθικο download της ταινίας Get Thrashed – The Story Of Thrash Metal. Η ταινία αυτή περιέχει την ιστορία του thrash metal από τα γεννοφάσκια με συνεντεύξεις από Metallica, Megadeth, Slayer, Overkill, Kreator κτλ.

Μην το κατεβάσετε, μην το δείτε και προς θεού μην το απολαύσετε και μην χτυπηθείτε γιατί αυτό ακριβώς θέλουν οι δολοφόνοι της τέχνης.
Αντ’αυτού περιμένετε καμιά 10αριά χρόνια μέχρι να φιλοτιμηθεί κανένας εισαγωγέας μεταχειρισμένων DVD να το φέρει και την Αμίνα Ουάσφι να το μεταφράσει, βαθιά μέσα σας το ξέρετε ότι αυτό είναι το σωστό...σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ευνουχηθείτε όμως.

P.S: Το καλύτερο soundtrack για το ντοκιμαντέρ θα ήταν βέβαια το Back In The Day των Megadeth, που μπορείτε να ακούσετε και να διαβάσετε και τους στίχους εδώ.