Trendy Hooliguns

Posted by ARD on Sunday, October 21, 2007 comments (2)

Η δυναμική μου επάνοδος είναι γεγονός.

Metal brothers, πέρασα μέσα από φωτιά, καταιγίδες και ανασκολοπισμούς για να ανακαλύψω τα νέα αστέρια του havale metal, μιας κατηγορίας που είχαμε για καιρό αμελήσει.

AlRouD proudly presents…

Οι Trendy Hooliguns δεν ξέρω πότε ιδρύθηκαν, αλλά μήπως ξέρουν και οι ίδιοι; Ειδικά αν ρωτήσετε τον τραγουδιστή τους Παρασκευά, το σίγουρο είναι ότι θα το μετανιώσετε την ίδια στιγμή.

Φυσικά, ο μεγαλύτερος ρουφιάνος από αυτούς τους ντελικανήδες μαντράχαλους που παίζουν σατανιστική μουσική με ψήγματα από Rage Against The Machine, Public Enemy και Μαριώ, είναι ο κιθαριστής τους Νίκος (στη φωτό πρώτος από αριστερά). Ο εν λόγω έχει την πιο αθώα φάτσα από όλους, αλλά ένα έχω να πω: είναι ένας ρουφιάνος θαυμαστής του Μάλμστιν και μπορεί να κάνει τα μαγικά του σε ηχομονωμένο στούντιο και να φορά ακουστικά, όμως, όχι μόνο ακούει τι γίνεται εκτός booth, αλλά σχολιάζει κιόλας.

Λοιπόν απολαύστε Trendy Hooliguns και για περισσότερες πληροφορίες, βίντεο, συνεντεύξεις και επερχόμενα live επισκεφθείτε τη σελίδα τους στο MySpace.


Λίγα λόγια για κάποια από τα τραγούδια τους.

- Η μπαλάντα Ανάσα έχει βραβευθεί πρόσφατα από το MAD και έχει κυκλοφορήσει σε σχετικό CD, ενώ μια πρώιμη μορφή της ακούγεται στους τίτλους τέλους της ερασιτεχνικής ταινίας V For Veronica (όσοι την ξέρουν, την ξέρουν). Μιλά για τις πρωινές ευωδιές που αναδύει το στόμα μας μετά τον νυκτερινό μας ύπνο. Χαρακτηριστικός στίχος: Σου χάρισα την πρωινή μου ανάσα και σε μαζέψανε με κάσα (μπρρ).


- Το κοινωνικό άσμα Ψωμί Κρεμμύδι περιγράφει το δράμα ενός δύστυχου βιοπαλαιστή που απολαμβάνει ονειρώξεις με τον απλησίαστο έρωτα της ζωής του. Φευ, πρόκειται για κυρία της καλής κοινωνίας που του ζητά πλούτη και γκλαμουριές. Εκείνος το μόνο που έχει να της πει είναι βάζω το ψωμί, βάζεις το κρεμμύδι.

- Άλλο ένα υπαρξιακό μαντραχαλόδραμα έρχεται να κάνει την εμφάνισή του στο τραγούδι Πιτσίνι. Τι κάνει κάποιος όταν βγαίνει με τον φίλο του για να δει το ωραίο γυναικείο φύλο, όμως όποιο μαγαζί και να επισκεφθούν ομοιάζει με ΚΨΜ; Η οσμή στον αέρα δίνει την αίσθηση μιας μυρωδιάς οικείας. Παραφράστε την και θα λάμψει μπροστά σας το νόημα του πονήματος.


- Μωρή. Τραγούδι που υμνεί έναν φιλικό χωρισμό ζεύγους. Τώρα που οι πάλαι ποτέ αγαπημένοι ζουν χωριστά, ο πρωταγωνιστής μπορεί (χρησιμοποιώντας τον εύγλωττο τίτλο του τραγουδιού) να αποκαλεί το πρώην ταίρι του όπως ήθελε πάντα να την αποκαλεί, αλλά την ενοχλούσε. Φόβος μπροστά στην ελευθερία, όπως είπε και ο Έριχ Φρομ.

Για τα υπόλοιπα μπορείτε εσείς μόνοι σας να εκφέρετε γνώμη.


Βαθμός: 8 (διότι ακόμη δεν έχει κυκλοφορήσει, άρα οι παραγωγές είναι σε επίπεδο demo).

Επεξήγηση Βαθμολογίας (Uncle's View)

Posted by uncle on Wednesday, October 17, 2007 comments (11)

Και εκεί που τα λέγαμε με τον RoD, για να μη κάνει αυτό το post, αυτός πήγε και το έκανε, οπότε δε μου μένει παρά να κάνω και εγώ.

Εν ολίγοις.... Τα ακούσματα:


Bring it on baby:

- Heavy
- Power
- Thrash
- Black
- Death (επιλεκτικά, κυρίως μελωδικό death)
- Doom (σίγουρα δεν είμαι fan της όλης κουλτούρας, αλλά κάποια group είναι υποφερτά)


No Way Missy:

- Grind (εξαίρεση είπαμε είναι οι Excrementory Grind Fuckers και οι Cock and Ball Torture)
- Progressive (Cross my heart and hope to die)


Βαθμολογία:

Το μέτρο του άλλου για την 10ετία το θεωρώ μπανάλ, σίγουρα υπάρχουν δείγματα και κάτω της δεκαετίας αλλά είναι και μετρημένα στα δάκτυλα. Αλλά ας είναι.

10: Δίσκοι, άμεσα συνδεμένοι με την πορεία μου, που φέρνουν αναμνήσεις κλπ. πχ. Tunes of War, Master of Puppets, Violent Revolution, Panzer Division Marduk, Hammerheart, Sabbath with Dio, Imaginations from the Other Side.


9: Πάρα πολύ καλοί δίσκοι, που παίζουν πολύ (ουσιαστικά είναι 10-)π.χ. The Rivalry, Triarchy of the Lost Lovers, Wolfheart, Bloody Blasphemy, Fate of Norns, Blood of Witches.


8: Παλιές καλές κυκλοφορίες ή αν πρόκειται για καινούργιο δίσκο, που ακούω για πρώτη φορά, κάποιος που μου έκανε φοβερή εντύπωση π.χ. Demons & Wizards, Glory to the Brave, The Last Command, Angels Fall First, Rubicon, Seasons in the Abyss, Silent Enigma, My Passion Your Pain.


7: Καλοί δίσκοι με παραπάνω από τα μισά τραγούδια να μου αρέσουν π.χ. , Hypocrisy, Dim Carcosa, The Graveyard, Figure Number Five, Sceptics Apocalypse, Slaughter of the Soul, Doomsday for the Heretic, Tales from the Thousand Lakes.


6: Απλά καλοί δίσκοι, που δεν έχουν το "κάτι" για να ξεχωρίσουν (π.χ. Framing Armageddon, Dead Heart in a Dead World, Ozzmosis, )


5: for the fans και για όσους δεν έχουν να παίξουν τίποτε άλλο στο Player σας (π.χ. Blackwater Park,Far Beyond Driven, Operation Mindcrime II, Black Sabbath with Ozzy)


4: Το πήρα και απλά το έχω πλεόν / Σχεδόν πεταμένα λεφτά (π.χ. Keeper pt. 3, Fighting the World, Graveyard Classics II, Avantasia, Projector, Inventor of Evil )


3: Σίγουρα πεταμένα λεφτά, καλύτερα να έπερνα 3 Playboy, π.χ. United Abominations, Undisputed Attitude, How to Measure a Planet, Life is Killing Me, Am Universum, A Fine Day to Exit

2: Δεν το δίνετε ούτε στο ανηψάκι σας που τώρα μπαίνει στο metal, άμεση ανακύκλωση/καύση π.χ. Rabbit Dont Come Easy, Mjusique, Skeleton Skeleton, Set the World on Fire.

1: Αν δείτε οτι το ακούει το ανηψάκι σας, το καίτε μαζί με το cd. π.χ. The House of Atreus, και σίγουρα το ιταλικά prog και τα αμερικάνικα NO Metal, και Θέατρο των Ονείρων φυσικά!!

The Haunted live in Arenanattklubb in Karlstad, Sweden.

Posted by dddd on Tuesday, October 16, 2007 comments (4)


Μετά από ένα μήνα διαμονής στην καινούργια μου πόλη, το Karlstad, ήρθε η ώρα να παρακολουθήσω και το πρώτο metal live. Η πόλη μικρότερη από αυτή που γεννήθηκα
αλλά το live-άδικο, με όλη τη σημασία της λέξεως, απ΄ότι φαίνεται δε λέιπει από πουθενά στη Σουηδία.

Σάββατο λοιπόν, 6/10/07 και οι The Haunted με support τους Sparzanza (ντόπιοι Värmland-ίτες) ακριβώς στις 22.30 αρχίζουν το show. Τιμή εισητηρίου 150 SEK, κάπου στα 16 ευρώ. Οι Sparzanza παίζουν για ένα σαραντάλεπτο περίπου και ζεσταίνουν το πλήθος. Εγώ δεν τους ήξερα, ούτε με εντυπωσίασαν για να θέλω να τους μάθω περισσότερο. Το στύλ τους κυμαίνεται σε Kyuss με ξεσπάσματα από Machinehead… ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων.

Στις 23.30 βγαίνουν οι ¨Κυνηγημένοι¨ ¨Στοιχειωμένοι¨ με αρκετά ωραία εισαγωγή που αποθανάτησα και θα την παρακολουθήσετε παρακάτω. Η γκάμα των τραγουδιών ξεκινούσε από το ομώνυμο άλμπουμ μέχρι και το The Dead Eye αποδεικνύοντας και ζωντανά την λαμπρή εξέλιξή τους από μια καλή και σκληρή thrash μπάντα στη σημερινή προοδευτική τους μορφή. Ο ήχος δεν ήταν ο καλύτερος που έχω ακούσει. Τα προβλήματα με το μικρόφωνο του τραγουδιστή ήταν πολλά, με διακοπές στη φωνή του και απότομα σκαμπανεβάσματα (…για να μη νομίζουν κάποιοι ότι μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά). Παρόλα αυτά οι Haunted θερίσανε για πάνω από μία και μισή ώρα και κλείσανε στο encore με ένα Bullet Hole όπου έγινε σφαγή.

Προσωπικά έμεινα πολύ ικανοποιημένος που είδα μια μπάντα την οποία ακολουθώ από τα πρώτα της βήματα και με καλό εισητήριο.


Introduktion - Bury You Dead

Επεξήγηση Βαθμολογίας (rockordie)

Posted by rockordie on Wednesday, October 10, 2007 comments (33)

Αυτό το post σκεφτόμουν να το κάνω καιρό και πιστεύω ότι ο καθένας μας θα πρέπει να κάνει ένα παρόμοιο που να επεξηγεί τις βαθμολογίες που βάζει στα album reviews και τα ακούσματά του. Δεν έχουν όλοι τα ίδια γούστα οπότε ένα 9άρι του uncle ή της elemental δεν είναι σε καμία περίπτωση ίδιο με ένα 9άρι στην δική μου κλίμακα.

Ακούσματα (αντί να σας πω τα είδη metal που προτιμώ θα σας πω αυτά που ΔΕΝ αντέχω):
- Progressive (και ότι άλλο έχει πάνω από 50 riff ανά τραγούδι)
- Black (γιατί έχουμε ήλιο στην Ελλάδα)
- Power (φτάνει πια)
- Grind (ατάλαντοι χασάπηδες με όνειρα διεθνούς καριέρας…ουστ)
και άλλα (όταν θυμάμαι θα το ενημερώνω)

Βαθμολογία:
10:
Μόνο δίσκοι που έχουν κλείσει 10ετία ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και πρέπει να είναι διαμάντια (π.χ. Master Of Puppets, 7th Son Of A 7th Son, Painkiller, Dark Saga, Theli, Icon, Keeper 1 & 2, Transcendence, Heaven And Hell)

9: Πάρα πολύ καλοί δίσκοι που έχω χαλάσει τα αυτιά μου στο άκουσμά τους και είτε δεν έχουν κλείσει δεκαετία, είτε δεν είναι ισάξιοι των υπόλοιπων δεκαριών (π.χ. Something Wicked This Way Comes, Use Your Illusion 1 & 2, Mob Rules, Wolfheart)

8: Παλιές καλές κυκλοφορίες ή αν πρόκειται για καινούργιο δίσκο, που ακούω για πρώτη φορά, κάποιος που μου έκανε φοβερή εντύπωση (π.χ. Believe, Monolithic, The Chemical Wedding, Endorama, Dirt)

7: Καλοί δίσκοι για τους οπαδούς του εκάστοτε συγκροτήματος/είδους, ακούγονται ευχάριστα, δοκιμάστε τους (π.χ. Vovin, Wishmaster, Hail To England, Vulgar Display Of Power)

6: Υπάρχουν καλά τραγούδια μέσα στον δίσκο αλλά δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα με το σύνολο, ακούστε το αλλά μην περιμένετε παπάδες (π.χ. Framing Armageddon, Violent Revolution, Youthanasia)

5: Σε αυτή την κατηγορία δίσκων μπορεί μέσα να βρείτε 1 - 2 καλά τραγούδια αλλά από την άλλη…μπορεί και όχι (π.χ. One Second, The Black Halo, The Dark Ride)

4: Δεν θα τον ξανακούσω και προτείνω να μην το κάνετε ούτε εσείς (π.χ. United Abominations, King For A Day - Fool For A Lifetime, Anthrax όλα)

3: Μακριά από αυτή την μπούρδα, ποιος έδωσε το OK για να κυκλοφορήσει???

2: Πλάκα μΕ κάνεις.

1: Αυτή η κατηγορία άθλιων δίσκων ονομάζεται και «κατηγορία St. Anger»

Φυσικά δεν αποκλείω το ενδεχόμενο ένας δίσκος που βαθμολόγησα σαν 8άρι μετά από προσεχτικότερη ακρόαση να γίνει 6άρι ή το αντίστροφο.

Free Soul

Posted by uncle on Thursday, October 04, 2007 comments (6)


Και για να ξεφύγουμε και λίγο από τα κοινά ακούσματα, σας προσκαλώ στο live/party που θα γίνει αύριο (5/10/07) στο Ξυλουργείο του Μύλου, με τους Free Soul. Φιλαράκια και αυτοί, με άπειρες εμφανίσεις στον ελλαδικό χώρο. Κινούνται στο φάσμα της Rock'n'Roll, και είναι ότι καλύτερο έχει να δείξει η Θεσσαλονίκη, για να μη πω όλοι η χώρα. Τον Μαιο που μας πέρασε κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους άλμπουμ "Teasing Woman", το οποίο θα παρουσιάσω άλλη φορά.


Free Soul(s) are:

Ανδρέας Χριστόπουλος (Lead Vocals/Guitar)
Δημήτρης Στούκαβος (Drums)
Στέλιος Καραβέντζας (Lead Guitar/Vocals)
Γιώργος Ντίντας (Bass/Vocals)

The NWOHMB Wedding

Posted by uncle on Monday, October 01, 2007 comments (13)

Το Σάββατο που μας πέρασε, το NWOHMB "έχασε" ένα στέλεχος του. Για όσους δεν το έμαθαν ακόμα, ο vpapanik εισήλθε "εις γάμου κοινωνίαν" (αλλά συνάμα ανακοίνωσε ότι αυτή ήταν η μόνη και τελευταία φορά που ασχολήθηκε με τους ένστολους ρασοφόρους).

Σας ευχόμαστε τα καλύτερα λοιπόν, και σύντομα με μεταλλικό πιτσιρίκι!!!

\m/

Από εδώ και κάτω ευθύνεται ο RoD
------------------------------------------------------------

RoD: Δεν πήγα στο γλέντι (άρρωστος είπαμε), αλλά κάπως έτσι το φαντάζομαι:

TV & shit

Posted by rockordie on Sunday, September 30, 2007 comments (16)

Ολόκληρη την εβδομάδα ένιωθα ελαφρώς άρρωστος και γι’ αυτό μετά την δουλειά το μόνο που έκανα, ήταν να κοιτάω ταινίες και σειρές στην τηλεόραση. Για να μην παρεξηγούμαστε να αναφέρω ότι η TV είναι συνδεμένη με το PC γιατί το πρόγραμμα των ελληνικών καναλιών απευθύνεται σε συνταξιούχους μπαμπουίνους με Αλτσχάιμερ.

Την εβδομάδα λοιπόν που μας πέρασε είδα διάφορα πράγματα άλλα καλά και άλλα βαρετά, όπως το
“The Good Shepherd” την δεύτερη 3ωρή ταινία όπου δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα (η πρώτη είναι το “The Departed”). Ευτυχώς βέβαια ο καλός μου συνάδελφος Zaf με είχε προμηθεύσει με ένα DVD που…

Φαντάζομαι ότι έχετε ήδη φτάσει στο σημείο που ξύνεται τα αρχίδια σας (οι έχοντες) και προσπαθείτε να καταλάβετε που το πάω.

…είχε μέσα το pilot μιας καινούργιας σειράς με το όνομα
“The Sarah Connor Chronicles”. Αν δεν ξέρετε ποια είναι η Σάρα Κόνορ βγείτε τώρα από το σπίτι και ρωτήστε την πρώτη πέτρα που θα βρείτε, σίγουρα θα την ξέρει…

Άντε πηγαίνετε θα περιμένω...


...περιμένω...

...περιμένω...

...τώρα που μάθατε δεν νιώθετε τελείως μαλάκες;

Το pilot δυστυχώς δεν με ενθουσίασε παρότι παίζει και η
Summer Glau (η River από το Firefly, μια από τις πιο γαμάτες σειρές) διότι το story ακολουθεί την μαλακισμένη ιδέα που είχαν στην τρίτη ταινία και αυτή είναι ότι: ο μάγκας και street smart και αλήτης και ΜΕΤΑΛΛΟ John Connor εμφανίζεται πιο φλώρος και από τον Arnold στο “Twins”.
Μάλλον όμως κάπου σε κάποιους η σειρά άρεσε, εγκρίθηκε και θα αρχίσει να προβάλλεται, νομίζω, από τον Ιανουάριο στην Αμερική (το 2025 στην Ελλάδα). Θα της δώσω την ευκαιρία για 2-3 ακόμα επεισόδια και ελπίζω να στρώσει για την ώρα όμως ας απολαύσω κάτι από το 1991.


Όποιος δεν κατάλαβε ακόμα για τι πράγμα μιλάω…"T2" ρεεεεε
.

Nightwish - Dark Passion Play

Posted by uncle on Friday, September 28, 2007 comments (12)

Επίσημη πρώτη σήμερα για το νέο άλμπουμ τον Nightwish - Dark Passion Play.. Ένα δισκάκι που αναμένετε από φανατικούς και μη και θα διχάσει σίγουρα κόσμο (ακόμα και φανατικούς).
Προσωπικά η απόλυση της Tarja με απέκοψε από το συγκρότημα (ιδίως με ανακοινώσεις μαλακίες τύπου "την διώξαμε γιατί πλέον ήταν ενάντια σε ότι είναι Nightwish" καθώς και η επιλογή της Annete για μένα δεν ήταν η καλύτερη δυνατή (τόσα ωραία κοριτσάκια κυκλοφορούν εκεί έξω Tuomas!!!).
Καλή φωνή, χωρίς ψεγάδι, κρύσταλλο (και δεν θα μπω στη λούμπα να συγκρίνω πρώην και νυν), αλλά δεν κάνει για το γκρουπ, είναι για άλλα η κοπέλα.

Ποιοτικά ο δίσκος είναι κορυφή. Ακριβό budget, που αναλύεται σε κρυστάλλινη παραγωγή , χορωδιακά μέρη (Metro Voices Choir), η London Session Orchestra, τα Abbey Road Studios, εξώφυλλο βγαλμένο από το σκοτεινό μυαλό του Edgar Alan Poe. Αλλά δεν κρύβω την απογοήτευση μου στις συνθέσεις. Έχει χαθεί το μεταλλικό ύφος που διατηρούσαν ως τώρα, και σαφώς λόγο Annete είναι πολύ πιο ποπ από ότι θα έπρεπε να είναι. Μου θύμισε με τη μια Sharon den Adel & Within Temptation, αλλά και αυτοί στα τελευταία τους είναι πιο σκληροί στη μουσική τους(!!).
Για άλλη μια φορά εξαίσιος είναι ο Marko Hietala, που δίνει άλλη χροιά στην όλη φτιάξη.

Αξιοσημείωτα κομμάτια είναι το Amaranth, The Islander, Last of the Wilds (instrumental), Master Passion Greed (το οποίο thrashίζει). Επίσης σημειώνω πως στα αναφερθέντα 2 & 4 τραγουδά ο Marko. Οι μπαλάντες μόνο μπαλάντες δεν είναι, και το Bye bye Beautiful είναι πολύ φτηνό copy/paste του I Wish i had an Angel από το προηγούμενο άλμπουμ.

Κλείνοντας λέγω, πως για μένα οι Nightwish ακόμα ψάχνουν για τραγουδίστρια (και καλά θα κάνουν να ψάξουν αλλιώς δεν θα έχουν μέλλον). Η κρίση είναι δική σας, επιφυλάσσομαι να βαθμολογήσω την κυκλοφορία αυτή (για να μη πω "αρνούμαι").

...oops i did it again

Posted by dddd on Tuesday, September 25, 2007 comments (3)

...αν ήμουν dj στο dizzy, αυτό που θα έπαιζα μια φορά τουλάχιστον κάθε ώρα για να μαζέψω λαό από τα πέριξ και να κάνω και το χατίρι σε όλες τις χαζογκόμενες που με κοιτάνε για να τις κεράσω κανα σφηνάκι είναι το παρακάτω:

children of bodom