Helloween my ass

Posted by ARD on Friday, February 12, 2010 comments (10)

Αν έχει δει σε κάποιο ράφι το καινούριο άλμπουμ των Helloween με τίτλο "Unarmed" και σκέφτεστε να το κατεβάσετε, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Αν σκέφτεστε να το αγοράσετε, έχω να σας πω δύο λέξεις: "FUCK NO!". Αν, πάλι το αγοράσατε, περαστικά σας.

Όταν διάβασα για την επικείμενη δουλειά των Γερμανών ενθουσιάστηκα, κυρίως επειδή θεώρησα πολύ ωραία ιδέα, αντί να βγάλεις ένα ξερό best of, να κάτσεις να ξαναδείς τα κομμάτια from scratch και να τα ξαναηχογραφήσεις. Έτσι ανυπομονούσα να το ακούσω.

Όταν το άκουσα, ένιωσα σαν τον ψαρά που γυρνά από το ψάρεμα με μόνο απολογισμό μια σαμπρέλα και μια γαλότσα. Ένιωσα σαν τον Σπαρτιάτη που γυρνά από τον πόλεμο χωρίς την ασπίδα του (Η ταν ή επί τας). Ένιωσα σαν τον υπάλληλο που πάει αποφασισμένος στο γραφείο του διευθυντή να ζητήσει αύξηση και επιστρέφει απολυμένος. Ένιωσα σαν τον Καρατζαφέρη όταν βλέπει τους Πακιστανούς στο δρόμο. Ένιωσα σαν τον Πανίκα, όταν ακούει Μπεζεντάκου. Καταλαβαίνετε.... έμεινα ολίγο τι μαλάκας.

ΤΙ ΑΗΔΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ;

ΤΙ ΑΙΣΧΟΣ;

ΤΙ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ;;;;;;

Όπως έλεγε και ο Οιδίποδας Τύραννος στο Σοφοκλή "δεν θα τους δέσει αυτών εδώ κανείς τα χέρια πισθάγκωνα";

Να θυμίσω πως κάποτε κατηγορούσαμε τον Kiske για μεταλλοφοβία, όμως ο Kiske έγραψε και κάτι σε ψιλοhard rock με τους Place Vendome. Εδώ μιλάμε για το όνειδος της ιστορίας ενός από τα μεγαλύτερα heavy metal συγκροτήματα και όντως ο Χρήστος έχει δίκιο, όταν λέει ότι μπροστά σε αυτό το χάλι το Chameleon ήταν έπος. Υπερθεματίζω: χίλιες φορές να είμαι δεμένος με χειροπέδες, να μου έχουν κρεμάσει τσιμεντόπλακες από τα αυτιά και δύο πακιστανοί να μου τραγουδάνε το Windmill, παρά να κάθομαι να ακούω όλα τα κλασικά τραγούδια των Helloween σε ερμηνείες pop με σαξόφωνα και τέτοιες αηδίες. 

Κι όμως, αυτό είναι το Unarmed. Pop εκτελέσεις μεγάλων επιτυχιών των Helloween που τώρα είναι περήφανοι για τα κομμάτια που κατέστρεψαν. Κι αν νομίζουν ότι με αυτό το ατόπημα θα προκόψουν, είμαι περίεργος να δω τι σκατά θα πουλήσουν, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από τα τραγούδια πάτε εδώ. Αν πάλι θέλετε να δείτε και βιντεοκλίπ (μαζοχάκος ο τύπος), ιδού τα αίσχη. Αν αντέξετε μέχρι τέλους, σας θαυμάζω. Εγώ δεν άντεξα.

Όπως είδατε, έβαλα και το κατάλληλο χρώμα, γιατί πιο gay οι Helloween δε θα μπορούσαν να γίνουν. Τι να πω, στον επόμενο δίσκο θα έχουμε και τον Justin Timberlake να ερμηνεύει το Heavy Metal Is The Law.

Χάλι μαύρο, αυτό έχω να πω μόνο. Και σαν υστερόγραφο προσθέτω πως εγώ είδα στο ράφι το δίσκο, τον κατέβασα και μόλις διαπίστωσα για τι αίσχος πρόκειται... shift+delete. Νέτα σκέτα.

Βαθμολογία: 2/10, απλά και μόνο γιατί τίποτα δεν είναι σαν το St. Anger και γιατί το "πλάκα μΕ κάνεις" ήταν η πρώτη ατάκα που μου ήρθε στο μυαλό με το που άκουσα - που να μην έσωνα - αυτό το όνειδος (click στη βαθμολογία για λεπτομέρειες)

Code

Posted by dddd on Friday, June 12, 2009 comments (2)


Οι Code λοιπόν έρχονται εκ Νορβηγίας και δεν είναι διόλου τυχαίοι. Μέλη από Ved Buens Ende, Dodheimsgard, Void κλπ δημιούργησαν ένα projectaki που τσακίζει. Πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους το 2005 με τίτλο Nouveau Gloaming και πριν από λίγο καιρό ήρθε η δεύτερη: Resplendent Grotesque. Η μουσική κινείται σε progressive avantgarde-black metal με growl & κανονικά φωνητικά καθώς και πολλά άλλα στοιχεία. Πολύ καλή μουσική από τους masters του είδους!








Nouveau Gloaming (2005)








Resplendent Grotesque (2009)



Το myspace των code θα το βρείτε εδώ.

Korrigan - Korrigan (2008) - Demo

Posted by Elric on Tuesday, June 09, 2009 comments (2)

Οι Korrigan δημιουργήθηκαν το 2005 από μερικούς φοιτητές στην Πάτρα. Πριν λίγο καιρό κάνανε την είσοδο τους στο χώρου του ατμοσφαιρικού death/black με το πρώτο τους demo. Το θέμα είναι όμως αν καταφέρνουν να ξεχωρίσουν ειδικά όταν η Ελλάδα έχει βγάλει ήδη μια πλειάδα από συγκροτήματα στο συγκεκριμένο ήχο.

Οι Korrigan είναι ξεκάθαρα επηρεασμένοι από τα πρώιμα στάδια από συγκροτήματα όπως Anathema, Theatre of Tragedy, Opeth αλλά και του συμπατριώτες τους, Rotting Christ (ειδικά στις κιθάρες)

Το demo αποτελείτε από 4 κομμάτια. Ύστερα από μια σύντομη ψυχεδελική εισαγωγή στο Seeking a healing hand… το demo ξεκινάει με το …tonight. Από τις πρώτες νότες του …tonight φαίνονται οι δυνατότητες του συγκροτήματος. Πολύ καλός συνδυασμός αντρικών/γυναικείων φωνητικών και έξυπνη ενορχήστρωση. Η χρήση των καθαρών και brutal φωνητικών από των Βαγγέλη γίνονται με ωραίο τρόπο ενώ τα φωνητικά τις Ζωής εμφανίζονται τις στιγμές που πρέπει. Όμως εκεί που το συγκρότημα πραγματικά λάμπει είναι στο Suicidal Urges. Το τραγούδι αντηχεί μέσα στο μυαλό μου τις τελευταίες 10 μέρες! Καταπληκτικό refrain και απίστευτη ατμόσφαιρα , ειδικά στα πλήκτρα! Στα συν να βάλουμε και τους στοίχους. Το demo κλείνει με το Silence, το οποίο λόγω πολιτικοποιημένης θεματολογίας είναι γενικά σε λίγο διαφορετικό (ποιο δυνατό) στυλ.

Δυστυχώς η παραγωγή του demo είναι πάρα πολύ κακή με αποτέλεσμα ανά διαστήματα να χάνονται τα drums και τα πλήκτρα. Επίσης μπορεί η φωνές των Βαγγέλη και Ζωή να μην είναι αντίστοιχες συγκροτημάτων Within Temptation ή Theatre of Tragedy αλλά η άποψη μου είναι ότι στο metal δεν μετράει το να είσαι τέλειος αλλά το συναίσθημα που βγάζουν τα τραγούδια σου. Και αυτό που μετράει στους Korrigan είναι ότι καταφέρνουν να δώσουν τραγούδια με καταπληκτική ατμόσφαιρα και , αν και διαφορετικό είδος μουσικής, μου βγάζουν τα ίδια συναισθήματα με τους …In the Woods στο Strange in stereo.

Σίγουρα αξίζουν την προσοχή σας . Μπορείτε να τους τσεκάρετε στο MySpace.

Επίσης οι Korrigan δίνουν δωρεάν το demo τους εδώ


The Band

* Vaggelis K. - Vocals
* Zoe A. - Vocals
* Kostas T. - Guitars
* Panos E. - Guitars
* Marios P. - Bass
* Manos N. - Keyboards
* Nikos P. - Drums

Tracklist

1. Seeking a healing hand...
2. ...tonight
3. Suicidal Urges
4. Silence

Eluveitie - Evocation I:The Arcane Dominion (2009)

Posted by Elric on Tuesday, April 21, 2009 comments (3)

Όταν έμαθα ότι οι Eluveitie κυκλοφορούν την τέταρτη δισκογραφική δουλεία τους μπορώ να πω ότι ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος. Και δικαιολογημένα αφού στη συναυλία που τους είδα πρόσφατα σαν support στους Kreator γαμήσανε ενώ το Slania ήταν καταπληκτικό. Στα παραπάνω προσθέστε και το video clip Omnos που ήρθε σαν ορεκτικό.

Το Evocation I: The Arcane Dominion είναι ένα καθαρά ακουστικό άλμπουμ το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες δουλείες τους. Μην περιμένετε να ακούσετε drums, ηλεκτρικές κιθάρες ή φωνητικά από τον Ghrigel Glanzmann. Το άλμπουμ είναι ένας καθαρά folk δίσκος. Για την ακρίβεια οι Eluveitie εξερευνούν τις διάφορες πτυχές της Ευρωπαϊκής folk μουσικής. Και καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια πολύ ωραία, και σκοτεινή ανά διαστήματα, ατμόσφαιρα . Αυτό όμως είναι μάλλον και το μόνο θετικό του Evocation I: The Arcane Dominion.

Ύστερα από μία μικρή εισαγωγή το άλμπουμ ξεκινά με το Britcom ένα αρκετά ενδιαφέρον και χαρούμενο τραγούδι σε στυλ Folkearth (όταν παίζουν ακουστικά). Η συνέχεια του Evocation I: The Arcane Dominion είναι όμως τελείως διαφορετική. Αδιάφορα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο με διάφορα instrumental. Γενικά φαίνεται πως τα φωνητικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα αφού στα περισσότερα τραγούδια ακούγονται στον background (Carnutian Forest, The Cauldron Of Renascence). Αναγκάστηκα να περιμένω ως το 8 τραγούδι για να ακούσω κάτι ενδιαφέρον (Omnos) και αντίστοιχο των δυνατοτήτων των Eluveitie. Η συνέχεια όμως είναι εξίσου κακή αν και το Evocation I: The Arcane Dominion κλείνει με τα Memento, Voves in Mori και Ne Regv Na τα οποία ακούγονται.

Γενικά απογοητεύτηκα με το Evocation I: The Arcane Dominion. Πιστεύω ότι δεν έχει κάτι να προσφέρει στο μεταλλικό κοινό. Αν και έχει κάποιες καλές στιγμές στο τέλος με κούρασε. Αν κάποιος όμως γουστάρει να ακούσει καθαρά folk ή pagan μουσική τότε προφανώς θα βρει αρκετά ενδιαφέρον το Evocation.


50/100


The Band
Chrigel Glanzmann – Vocals, mandola, guitar, gaita, etc.
Meri Tadic – Fiddle, Vocals
Anna Murphy – hurdy-gurdy, vocals
Pade Kistler – gaita, bagpigpe
Kay Brem – Bass
Ivo Henzi – Guitar
Simeon Koch – Guitar
Merlin Sutter – Drums


Tracklist

01. Sacrapos - At First Glance
02. Brictom
03. A Girls Oath
04. The Arcane Dominion
05. Within The Grove
06. The Cauldron Of Renascence
07. Nata
08. Omnos
09. Carnutian Forest
10. Dessumiis Luge
11. Gobanno
12. Voveso In Mori
13. Memento
14. Ne Regv Na
15. Sacrapos - The Disparaging Last Gaze

Bullet - Bite The Bullet

Posted by rockordie on Sunday, December 21, 2008 comments (5)

To Blabbermouth, χαρακτηρίζει τους Σουηδούς Bullet old-school metallers και όσο αφορά το ντύσιμο/image έχει απόλυτο δίκιο. Όσο αφορά την μουσική όμως, πιστεύω ότι η σύνθετη λέξη «κομμωτήριο-metal» είναι πιο ακριβής. Νέος δίσκος λοιπόν με το όνομα Bite The Bullet και το πιστολάκι καλά κρατεί. Μετά τα πρώτα 2-3 τραγούδια δεν θα σας κρύψω ότι είχα σκοπό να το θάψω γιατί ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιος ο λόγος να κυκλοφορούν εν έτη 2008 ποζερό-δίσκοι, αλλά καθώς ο δίσκος προχωρούσε βρέθηκα να το(ν) απολαμβάνω (δεν ξέρω αν τα τραγούδια ήταν καλύτερα ή αν εγώ μαλάκωσα ξαφνικά). Για τους φίλους του πιο χαλαρού/ήπιου metal (δηλαδή hard rock) είναι καλό άκουσμα, δώστε του μια ευκαιρία και πολύ πιθανό να βρείτε κάτι που να σας αρέσει. Δείτε και video από το hitάκι του δίσκου Dusk Til Dawn.



Βαθμολογία 5/10 <= click για επεξήγηση βαθμολογίας

Bullet Official
Bullet Myspace

P.S: Συγγνώμη που χάθηκα αλλά έχω «την καλύτερη δουλειά στον κόσμο». Go Rochdale!!!

ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Posted by originaltaxoparei on Tuesday, September 23, 2008 comments (13)

Ναι, δικαίωση. Ειμαι fan των Metallica και όσοι συμμετέχετε στο blog το ξέρετε. Τους υποστήριζα όταν όλοι τους βρίζατε και τους αποκαλούσατε πουλημένους, ξοφλημένους κ.α. αλλα κυρίες και κύριοι επέστρεψαν.
Ο δίσκος δεν έχει καμία σχέση με τις τελευταιές κυκλοφορίες του συγκροτήματος και αν και μεγάλος fan πρέπει να ομολογήσω οτι τα Reload και St. Anger δεν με ενθουσίασαν ιδιαίτερα όπως και τα κομμάτια που άκουσα πρώτα απο το Death Magnetic (The Unforgiven 3, The Day That Never Comes). Ο δίσκος όμως είναι άλλη φάση. Death Magnetic και τα σπάει, δυνατές και γρήγορες κιθάρες, μπάσσο που ακούγεται και δίκασες στα drums!!!!! (καλά μην τρελαθήτε κιόλας, κάτι ψιλά). Κομμάτια όπως το That Was Just Your Life, All Nightmare Long, The End of the Line, Broken, Beat and Scarred θυμίζουν παλίες καλές εποχές. Δεν ξέρω κατα πόσο αυτό οφείλεται στην αλλαγή παραγωγού ή στην διάθεση του συγκροτήματος για επιστροφή στις ρίζες (ή στον συνδυασμό των δυο) αλλά ευχή μου είναι να συνεχιστεί και στο μέλλον






'cause we will hunt you down witout mercy, hunt you all nightmare long, feel our breath upon your face (see you on the mosh pit)

Haggard – Tales Of Ithiria

Posted by rockordie on Monday, September 01, 2008 comments (6)

Ο Asis Nasseri (να μην συγχέεται με τον Battery Aziz) μετά από 4 χρόνια διακοπών επιτέλους κυκλοφόρησε το νέο του δημιούργημα. Στο “Tales Of Ithiria” ο γάμος metal και κλασσικής μουσικής καλά κρατεί και μας δείχνει ότι η μουσική μας είναι ακόμα ζωντανή, εξελίσσεται και δεν έχει να φοβάται τίποτα και κανέναν.

Οι fan των Haggard δεν θα έχουν κανένα παράπονο από αυτόν τον δίσκο (εκτός από την μικρή συνολική διάρκεια) ενώ οι υπόλοιποι θα γκρινιάξουν σίγουρα για την πιο απαλή προσεγγιση και την μηδαμινή (σχεδόν) παρουσία της ηλεκτρικής κιθάρας. Βέβαια όπως μας έμαθαν οι Apocalyptica δεν χρειάζεσαι πάντα μια
Flying V για να βγάλεις heavy δίσκο.

Για να μην τα πολυλογώ ακούστε/δείτε κάτι από προηγούμενη κυκλοφορία τους και προετοιμαστείτε για τις συναυλίες τους στην Ελλάδα μέσα στον Νοέμβριο (σύμφωνα με το επίσημο
site τους).


Βαθμολογία 7/10 <= click για επεξήγηση βαθμολογίας

Haggard Official
Haggard MySpace
Haggard Wiki

P.S: Έχω κολλήσει με την διασκευή του Hijo De La Luna, ακούστε το στο myspace (να και κάτι στο οποίο είναι χρήσιμη αυτή η μπούρδα).

MEET THE DETHKLOK

Posted by originaltaxoparei on Tuesday, August 26, 2008 comments (3)

Είναι το μεγαλύτερο Death metal συγκρότημα στον κόσμο ή όπως τους χαρακτηρίζουν οι εχθροί τους «Η μεγαλύτερη πολιτιστική δύναμη στον κόσμο». Οι οπαδοί τους, τους λατρεύουν και σπεύσουν στις συναυλίες τους χωρίς να υπολογίζουν τον κίνδυνο που αυτό συνεπάγεται, είναι οι DETHKLOK.
Στην πραγματικότητα τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, οι DETHKLOK είναι πρωταγωνιστές στην σειρά κινουμένων σχεδίων Metalocalypse δημιούργημα των κυρίων Brendon Small και Tommy Blacha και προβάλλεται από το δίκτυο Adult Swim. Η σειρά παρουσιάζει τις περιπέτειες των μελών του συγκροτήματος ενώ προσπαθούν να κάνουν απλά καθημερινά πράγματα, όπως π.χ. να ψωνίσουν στο super market ή να περάσουν ένα Σ/Κ με τις οικογένειες τους, τα οποία όμως τους φαίνονται βουνό ενώ αντιθέτως είναι πολύ καλοί στο να διαπραγματεύονται τα συμβόλαια τους και να γράφουν μουσική.
Φυσικά, όπως σε κάθε σειρά που σέβεται τον εαυτό της, υπάρχουν και οι κακοί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για μια ομάδα αποκαλούμενη The Tribunal που αποτελείτε από πολιτικούς, παπάδες, στρατιωτικούς κ.α. και παρακολουθεί κάθε κίνηση του συγκροτήματος επειδή θεωρούν ότι μέσω αυτών θα επαληθευτεί μια αρχαία προφητεία που μπορεί να οδηγήσει και στο τέλος του κόσμου (μάλλον δεν έχουν άδικο). Η σειρά έχει αρκετό μαύρο χιούμορ, πολύ αίμα και φυσικά Metal και μπορείτε να κατεβάσετε τις δυο πρώτες σεζόν από mininova (η τρίτη ξεκινάει τον Σεπτέμβριο)
Η επιτυχία της σειράς οδήγησε τους δημιουργούς της να προχωρήσουν λίγο πιο πέρα και να κυκλοφορήσουν ένα δίσκο με τίτλο The Dethalbum. O Brendon Small έγραψε όλα τα τραγούδια και έπαιξε όλα τα όργανα εκτός από τα drums στα οποία συναντάμε τον μέγιστο Gene Hoglan. To Album περιλαμβάνει κυρίως τραγούδια που ακούγονται στην σειρά οπότε μην περιμένετε και πολλά πράγματα, μια γεύση θα σας δώσουν το εισαγωγικό κομμάτι της σειράς αλλά και το κομμάτι που έγραψαν για διαφήμιση εταιρείας καφέ!!


το pass για τον δισκο είναι http://www.mediaportal.ru/
καλή διασκέδαση

Pagan Fire

Posted by Wise_One on Thursday, July 31, 2008 comments (3)


Το εν λόγω άλμπουμ αποτελεί compilation από συγκροτήματα της Nuclear Blast. Όπως λέει κι ο τίτλος, περιέχει τραγούδια από viking metal συγκροτήματα του roster της NB. Το άλμπουμ χωρίζεται σε δύο δίσκους, ένα audio cd με τα τραγούδια (προφανώς!) κι ένα dvd που περιέχει 11 videoclip.

Σαν κυκλοφορία μου άρεσε πολύ, γι' αυτό κιόλας την παρουσιάζω. Πριν ακούσω το δίσκο, περίμενα το ύφος του άλμπουμ να κινείται στον ήχο των Bathory, Falkenbach αλλά διαφοροποιείται αρκετά αφού υπάρχει το black/progressive των (νεότερων) Enslaved, το death των Unleashed, το περίεργο στυλ των Bal-Sagoth και πάει λέγοντας. Ωραία συλλογή πάντως κι αποτελεί νομίζω καλή περίπτωση για λίγο ψάξιμο στα συγκεκριμένα συγκροτήματα.

Πάμε στο tracklisting του cd:

  1. Bathory - Song to Hall Up High
  2. Enslaved - Isa
  3. Unleashed - The Longships Are Coming
  4. Amon Amarth - Victorious March
  5. Wintersun - Winter Madness
  6. Finntroll - Nedgang
  7. Equilibrium - Blut Im Auge
  8. Moonsorrow - Kylan Paassa
  9. Primordial - Empire Falls (edit)
  10. Eluveitie - Inis Mona
  11. Korpiklaani - Tapporauta
  12. Ensiferum - Deathbringer from the Sky
  13. Falkenbach - Laeknishendr
  14. Thyrfing - Host
  15. Turisas - Battle Metal
  16. Bal-Sagoth - Shackled to the Trilithon of Kutulu
Έχω φτιάξει μία playlist από τα κομμάτια στο youtube, οπότε μπορείτε να την τσεκάρετε στο προφίλ μου (δε δίνει link απευθείας).

Μιας και τα περισσότερα βίντεο είναι απλά το κομμάτι και μια εικόνα (κανα 2 μόνο είναι live), μάζεψα τους στίχους από κάθε τραγούδι ώστε σε περίπτωση που θέλετε να διαβάσετε, να μη τα ψάχνετε ένα-ένα. Στίχοι λοιπόν εδώ.

Το dvd περιέχει τα εξής βίντεοκλιπ:

  1. Amon Amarth - The Pursuit of Vikings
  2. Helheim - Jernskogen
  3. Tyr - Regin Smidur
  4. Battlelore - Storm of the Blades
  5. Enslaved - Path to Vanir
  6. Einherjer - Ironbound
  7. Wintersun - Beyond the Dark Sun
  8. Ensiferum - Ahti
  9. Finntroll - Trollhammaren
  10. Manegarm - Sigrblot
  11. Eluveitie - Of Fire, Wind & Wisdom
Επίσης μπορείτε να τα δείτε σε playlist στο προφίλ μου.

Αυτά από μένα. Αυτή την κυκλοφορία την είχα σταμπάρει από καιρό κι ευτυχώς που πριν λίγες μέρες πήγα για λίγο Θεσσαλονίκη κι έκανα μια βόλτα μέχρι το δισκάδικο. Δείτε tracklisting, ακούστε αν θέλετε τις playlists και περιμένω εντυπώσεις.

Judas Priest – Nostradamus

Posted by rockordie on Thursday, June 19, 2008 comments (18)

Κυκλοφόρησε προχτές επιτέλους το καινούργιο άλμπουμ των Judas Priest, και λέω επιτέλους γιατί το περίμεναν πως και πως οι Έλληνες μεταλλάδες για να προετοιμαστούν κατάλληλα για το Rockwave (Τετάρτη 9/7).
Πριν διαβάσετε παρακάτω να σας αναφέρω ότι παρόλο που θεωρώ το Painkiller τον κορυφαίο metal δίσκο ever, δεν είμαι από τους φανατικούς οπαδούς του συγκροτήματος.

Το Nostradamus είναι ένας concept δίσκος που αποτελείται από 23 (!!!) τραγούδια από τα οποία τα 14 είναι κανονικά και τα υπόλοιπα 9 (!!!) είναι δίλεπτες-τρίλεπτες εισαγωγές και instrumental γεμίσματα.

Λογικά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν παράπονα καθώς δισολίες έχει, κραυγές Rob έχει, συναίσθημα έχει, headbanging έχει και για να μην πολυλογώ περιέχει όλα αυτά που κάνουν τους Judas να ξεχωρίζουν. Όμως δύο πράγματα με ενόχλησαν αφάνταστα και δυσκολεύομαι να συμπαθήσω αυτόν τον δίσκο.

Πρώτο είναι τα κουραστικότατα διαλείμματα (τα 9 κομμάτια που προανέφερα) που μεγαλώνουν αφάνταστα την διάρκεια του δίσκου και σε κάνουν να σκέφτεσαι σοβαρά αν θα πρέπει να ξαναπατήσεις play και να ξαναπεράσεις τα ίδια βαρετά σημεία. Το κακό είναι ότι υπάρχουν μερικά καλά τραγούδια στο τέλος, όμως έχει ήδη περάσει μιάμιση ώρα και το μόνο που θέλεις πια...είναι να τελειώσει.

Δεύτερο είναι οι στίχοι, τέτοια απογοήτευση είχα να νιώσω από το Horror Show των Iced Earth. Ανέμπνευστους θέλεις να τους πεις, βαρετούς θέλεις να τους πεις, childish θέλεις να τους πεις, όπως θέλεις πες τους αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουν τόσο ενδιαφέρον όσο και το
Curling. Το εγχείρημα βέβαια ήταν δύσκολο εξαρχής για τους Judas μιας και το θέμα ήταν η ζωή «του Χορταρέα του μεσαίωνα», Νοστράδαμου.

Tops: Death, Persecution, Exiled
Bottoms: 9+3

Βαθμολογία
6/10 <= click για επεξήγηση βαθμολογίας

Judas Priest Official
Judas Priest Wiki

Sabaton - The Art Of War

Posted by rockordie on Tuesday, June 03, 2008 comments (13)

Αυτοί που διαβάζουν και τα άλλα μας blog ίσως γνωρίζουν ότι το ερχόμενο Σάββατο ετοιμάζουμε μια μάχη ομηρικών διαστάσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το ήξεραν οι Sabaton και γι’ αυτό αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν την προηγούμενη εβδομάδα ένα άλμπουμ ανάλογο των επικών συγκρούσεων που έχουν να γίνουν στο τουρνουά.
Το “The Art Of War” είναι ένας epic power δίσκος με πολύ καλές συνθέσεις που κατάφερε να με κερδίσει από το πρώτο άκουσμα (και όλοι εδώ μέσα ξέρουν την άποψή μου για το power). Τραγούδια όπως τα Ghost Division και Panzerkampf θα μπορούσαν να είναι μόνιμα στο playlist οποιουδήποτε μεταλλάδικου (αν υπήρχαν ακόμα) προκαλώντας ανελέητο headbanging. Το Cliffs Of Gallipoli και το ομώνυμο The Art Of War δεν θα σας αφήσουν ασυγκίνητους ενώ το The Price Of A Mile θα σας προβληματίσει για την ανουσιότητα του πολέμου. Φυσικά δεν λείπουν και οι τετριμμένες συνθέσεις τις πλάκας (40-1 και Firestorm) αλλά σε γενικές γραμμές ο δίσκος είναι ο καλύτερος POWER METAL δίσκος που έχω ακούσει τα τελευταία…πολλά χρόνια.

Βαθμολογία
8/10 <= click για επεξήγηση βαθμολογίας

Δύο λόγια για το συγκρότημα:
Είναι Σουηδοί.

Sabaton Official
Sabaton MySpace
Sabaton Wiki
Password: www.crom-diosesdelmetal.blogspot.com

Temujin - 1000 Tears (2008)

Posted by Elric on Thursday, April 17, 2008 comments (5)

Οι Temujin έρχονται από την Αυστραλία και εμφανίστηκαν το 2007. Γρήγορα καθιερώθηκαν στην underground goth σκηνή της χώρας ενώ την ίδια χρονιά αποφασίζουν να κυκλοφορήσουν μόνοι τους το πρώτο τους άλμπουμ , 1000 Tears και στη συνέχεια υπογράφουν συμβόλαιο με την Indie label Renaissance Records μέσω της οποίας θα επανακυκλοφορήσει το 1000 Tears στις 18 Μαΐου.

Οι Temujin είναι ένα gothic metal γκρουπ με γυναικεία φωνητικά σε στυλ Evanescence και Left Hand Solution. Βασικά το γκρουπ αποτελείται από δύο μόνο, αλλά πραγματικά ταλαντούχα άτομα, την τραγουδίστρια Kelly (όχι Κελεκίδου) και τον Karl Lean στο μπάσο, ντραμς και τις κιθάρες. Η αλήθεια είναι ότι οι Temujin παίζουν ένα είδος μουσικής το οποίο θεωρείτε εμπορικό παρόλα αυτά έχουν μερικά χαρακτηριστικά που τους κάνουν να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Η φωνή τις Kelly είναι βαθιά, μελωδική και «πεντακάθαρη» και με την κατάλληλη gothic δόση. Από την άλλη ο Karl φροντίζει να υπάρχει πάντα το κατάλληλο μουσικό υπόβαθρο και να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα όπως στα τραγούδια σαν το Find Me, Sheltered και All of You. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ύστερα από μερικές ακροάσεις τα τραγούδια να σε στοιχειώνουν. Επίσης οι Temujin, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των συγκροτημάτων σε αυτό το στυλ, δεν επαναλαμβάνονται (βλέπε τους Evanescence). Κάθε τραγούδι βασίζεται σε νέες ιδέες και έχει κάτι το διαφορετικό να προσφέρει.

Παρόλα αυτά οι Temujin δεν κατάφεραν να αποφύγουν μερικές παγίδες. Αυτό που δεν μου άρεσε καθόλου είναι η παραγωγή. Συχνά δεν ακούγονται καθαρά ούτε οι κιθάρες ούτε η φωνή της Kelly. Δυστυχώς επέλεξαν στην επανακυκλοφορία να μην βελτιώσουν την παραγωγή αλλά να αφοσιωθούν στο γράψιμο καινούργιων τραγουδιών. Τέλος, υπάρχουν και ένα δύο τραγούδια τα οποία είναι κάπως βαρετά. Στην τελική όμως οι Temujin κυκλοφόρησαν ένα πολύ αξιόλογο ντεμπούτο και πιστεύω πως αν συνεχίσουν να δουλεύουν θα ξεχωρίσουν γρήγορα. Περιμένω την επόμενη δουλεία τους η οποία φαντάζομαι ότι θα είναι και πιο ώριμη. Μπορείτε να πάρετε μία γεύση έδω και εδώ.



Βαθμολογία: 75/100

Temoujin

* Kelly - Vocals, Keyboards
* Karl Lean - Guitars, Bass, Drums

Guest Musicians

* Buddy - Lead Guitar
* Sham - Lead Guitar


Tracklist

1. Find Me
2. 1000 Tears
3. So Near
4. Let You Go
5. Spiral
6. Down
7. Blue Jay
8. Taken
9. Sheltered
10. Haunted
11. All of You
12. Throwing Stone
13. Heart And Soul

Gamma Ray - Land of The Free II

Posted by uncle on Sunday, October 21, 2007 comments (14)

Μου είναι πολύ δύσκολο να κρίνω δίσκους ιδίως από συγκροτήματα που μου αρέσουν, και που μου έχουν κρατήσει παρέα για πολλά χρόνια. Τέτοια περίπτωση είναι και η παρούσα. Οι Gamma Ray είναι μια από αυτές της μπάντες και συνάμα αποτελούν ένα μεγάλο όνομα στην Power Metal σκηνή, έχοντας υπηρετήσει και προσφέρει σε αυτήν πολλά.

Διαγράφοντας το σωτήριο έτος 1995 κυκλοφορούν το δίσκο της χρονιάς τότε, το Land of the Free, που άφησε εποχή ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ στο metal γενικότερα. Στην δική μου βαθμολογία δεν θα έπαιρνε κάτω από 10 (ίσως 9 γιατί το τραγούδι με τον Kiske είναι μαλακία όντως). Επίσης ο διάδοχος αυτού. Somewhere Out in Space, γαμεί και δέρνει, αλλά αυτό μόνο για την ιστορία γιατί μετά από αυτό νέτα, το μεγάλο δημιουργικό κενό.



Σε λίγες μέρες (19.11.07) κυκλοφορεί ο διάδοχος αυτού του θεσπέσιου δίσκου, το Land of the Free II. Παρένθεση….

Δεν λέω, είναι δύσκολο πιστεύω για κάποιον δημιουργό, όταν έχει φτιάξει το τέλειο να κρατήσει το επίπεδο του, να δημιουργήσει και άλλα τέλεια χωρίς να είναι ίδια ή αντίγραφα του αρχικού, και μάλιστα χωρίς να κατηγορηθεί από τις ορδές των οπαδών πως το τάδε ριφ είναι κλεμμένο ή ξινό ή τα τύμπανα είναι κούφια ή δε ξέρω τι άλλο, και αυτά τα λέω για τα Powerplant (1999) και No World Order (2001), κυκλοφορίες που για να μη πω αδιάφορες, είναι απλά μέτριοι δίσκοι για το όνομα που έχουν οι Rays στην πιάτσα.

Η επάνοδος τους όμως με την προηγούμενη κυκλοφορία Majesty (2005), έδειξε ότι δεν έχουν ξοφλήσει ακόμα, και ότι η φωτιά ακόμα καίει. Δίσκος βγαλμένος από τα παλιά, με γαμάτες συνθέσεις, δυνατή φωνή, κιθάρες πριόνια και τύμπανα για να σου κάνουν τα τύμπανα σου «νιανιά». Κλείνει η παρένθεση.

Με όλα αυτά στο κεφάλι μου, είδα με χαρά το υπέροχο νέο εξώφυλλο του επερχόμενου δίσκου, και περίμενα να ακούσω και την αντίστοιχη μουσική υπέρβαση, αλλά τουλάχιστο για τα δικά μου δεδομένα δεν έμεινα ευχαριστημένος (και λέω ψέματα τώρα, μόνο και μόνο γιατί διαβάζω την πρώτη γραμμή που έγραψα σε αυτό το post). Ξεχωρίζω μόνο 4 κομμάτια: From the Ashes, Opportunity, Into the Storm και το 11έπτο έπος Insurrection

Ίσως τελικά πρέπει να είναι έτσι και στη μουσική (βλ. Keeper 3 ή Op. Mindcrime 2), όπως είναι στον κινηματογράφο, που τα sequel είναι πάντα του κώλου.

Δεν θα αποδώσω βαθμολογία από σεβασμό και μόνο στο μεγάλο όνομα της μπάντας. Δεν μπορώ να κρύψω και το γεγονός ότι θα τον πάρω σε κάποια φάση, αλλά αυτό μόνο για να μη χαλάσω την συλλογή μου, όχι για κάποιον άλλο λόγο. Τα σχόλια δικά σας.

Nightwish - Dark Passion Play

Posted by uncle on Friday, September 28, 2007 comments (12)

Επίσημη πρώτη σήμερα για το νέο άλμπουμ τον Nightwish - Dark Passion Play.. Ένα δισκάκι που αναμένετε από φανατικούς και μη και θα διχάσει σίγουρα κόσμο (ακόμα και φανατικούς).
Προσωπικά η απόλυση της Tarja με απέκοψε από το συγκρότημα (ιδίως με ανακοινώσεις μαλακίες τύπου "την διώξαμε γιατί πλέον ήταν ενάντια σε ότι είναι Nightwish" καθώς και η επιλογή της Annete για μένα δεν ήταν η καλύτερη δυνατή (τόσα ωραία κοριτσάκια κυκλοφορούν εκεί έξω Tuomas!!!).
Καλή φωνή, χωρίς ψεγάδι, κρύσταλλο (και δεν θα μπω στη λούμπα να συγκρίνω πρώην και νυν), αλλά δεν κάνει για το γκρουπ, είναι για άλλα η κοπέλα.

Ποιοτικά ο δίσκος είναι κορυφή. Ακριβό budget, που αναλύεται σε κρυστάλλινη παραγωγή , χορωδιακά μέρη (Metro Voices Choir), η London Session Orchestra, τα Abbey Road Studios, εξώφυλλο βγαλμένο από το σκοτεινό μυαλό του Edgar Alan Poe. Αλλά δεν κρύβω την απογοήτευση μου στις συνθέσεις. Έχει χαθεί το μεταλλικό ύφος που διατηρούσαν ως τώρα, και σαφώς λόγο Annete είναι πολύ πιο ποπ από ότι θα έπρεπε να είναι. Μου θύμισε με τη μια Sharon den Adel & Within Temptation, αλλά και αυτοί στα τελευταία τους είναι πιο σκληροί στη μουσική τους(!!).
Για άλλη μια φορά εξαίσιος είναι ο Marko Hietala, που δίνει άλλη χροιά στην όλη φτιάξη.

Αξιοσημείωτα κομμάτια είναι το Amaranth, The Islander, Last of the Wilds (instrumental), Master Passion Greed (το οποίο thrashίζει). Επίσης σημειώνω πως στα αναφερθέντα 2 & 4 τραγουδά ο Marko. Οι μπαλάντες μόνο μπαλάντες δεν είναι, και το Bye bye Beautiful είναι πολύ φτηνό copy/paste του I Wish i had an Angel από το προηγούμενο άλμπουμ.

Κλείνοντας λέγω, πως για μένα οι Nightwish ακόμα ψάχνουν για τραγουδίστρια (και καλά θα κάνουν να ψάξουν αλλιώς δεν θα έχουν μέλλον). Η κρίση είναι δική σας, επιφυλάσσομαι να βαθμολογήσω την κυκλοφορία αυτή (για να μη πω "αρνούμαι").

Out Of The Dark & Into The Light

Posted by rockordie on Saturday, September 22, 2007 comments (6)

Η Nuclear Blast έχει γενέθλια φέτος, γίνεται 20 χρονών και για να το γνωστοποιήσει έχει ετοιμάσει μια σειρά από εορταστικές κυκλοφορίες. Δύο από αυτές είναι οι «Out Of The Dark» & «Into The Light», όπως φαίνεται και από τους τίτλους το ύφος των δύο δίσκων είναι μουσικά (σημ. σε εμένα...δηλαδή γίνεται να είναι οπτικά μαλάκα???) διαφορετικό. Αυτό εξηγείται καλύτερα όταν διαβάσουμε ότι τις συνθέσεις του πρώτου ανέλαβε εργολαβία ο Peter Wichers (ex. Soilwork) ενώ του δευτέρου ο Victor Smolski (Rage). Κάθε τραγούδι όμως ερμηνεύεται από διαφορετικό τραγουδιστή και αυτό είναι που κάνει αυτούς τους δύο δίσκους να ξεχωρίζουν από δύο απλές κυκλοφορίες των Soilwork και των Rage.

Out Of The Dark
:
Dysfunctional Hours (feat. Anders Friden - IN FLAMES)
Schizo (feat. Peter Tägtgren - HYPOCRISY)
Devotion (feat. Jari Mäenpäa - WINTERSUN)
The Overshadowing (feat. Christian Älvestam - SCAR SYMMETRY)
Paper Trail (feat. John Bush - ex-ANTHRAX)
The Dawn Of All (feat. Bjorn "Speed" Strid - SOILWORK)
Cold Is My Vengeance (feat. Maurizio Iacono - KATAKLYSM)
My Name Is Fate (feat. Mark Osegueda - DEATH ANGEL)
The Gilded Dagger (feat. Richard Sjunnesson & Roland Johansson - SONIC SYNDICATE)
Closer To The Edge (feat. Guillaume Bideau - MNEMIC)

Into The Light
:
Dirty Wings (feat. Tobias Sammet - EDGUY)
Terrified (feat. Peter “Peavy” Wagner - RAGE)
Ruling The World (feat. Tony Kakko - SONATA ARCTICA)
Death Is Alive (feat. Mats Leven - THERION / KRUX)
Bloodsucker (feat. Marcel “Schmier” Schirmer - DESTRUCTION)
Slaves To The Desert (feat. Hansi Kürsch - BLIND GUARDIAN)
A Perfect Day (feat. Andi Deris - HELLOWEEN)
Eternally (feat. Oddleif Stensland - COMMUNIC)
Inner Sanctuary (feat. Marco Hietala - NIGHTWISH / TAROT)
In The Picture (feat. Tarja Turunen - Ex-NIGHTWISH)

Σε γενικές γραμμές δεν είναι κακοί δίσκοι και σίγουρα βρίσκεις καλές στιγμές και στους δύο αλλά και από την άλλη δεν έχει κάτι το σούπερ ντούπερ που δεν θα έπρεπε να χάσετε. Με μια πρώτη ακρόαση ξεχώρισα τα "Devotion", "Paper Trail" από το Dark και τα "Death Is Alive", "Slaves To The Desert" από το Light.

The Sign of Evil

Posted by uncle on Wednesday, August 29, 2007 comments (9)

Η απέλπιδα προσπάθεια του Ave δεν απέδωσε καρπούς και τα επανειλημμένα σταυροκοπήματα το ίδιο. Το σημάδι του κακού επέστρεψε μετά από 23 χρόνια και θερίζει στο πέρασμα του. Ο λόγος σαφώς για τους Sodom. Χτές κυκλοφόρησε το καινούριο τους άλμπουμ "The Final Sign of Evil", το οποίο θεωρώ δυναμίτη (buy or die) και όχι μόνο για τους Old school Thrashers. Το άλμπουμ ξεχωρίζει για 2 πράγματα. Δεν είναι απλά ένα remake ή remaster της πρώτης κυκλοφορίας "In the Sign of Evil" (1984), αλλά έχουν προστεθεί και τα αρχικά κομμάτια του δίσκου, που η εταιρεία τους τα έκοψε τότε και είναι όλα νεοπαιγμένα, δηλαδή με στο γνωστό ύφος "πάρε Thrash στη μάπα" των Sodom. Το σημείο αναφοράς όμως είναι η σύνθεση. Σε αυτό το δισκάκι δεν παίζουν οι γνωστοί Sodom από τα τελευταία άλμπουμ (δηλ. Bernemann και Bobby), αλλά η αυθεντική σύνθεση του 1984-1985. Στο εξώφυλλο δεσπόζει ο γνωστός Executioner, αλλά αυτή τη φορά επιβλητικός από την πένα του Andreas Marschall. Ακολουθεί δείγμα....

Angelripper, Grave Violator, Witchhunter

Tracklist:
01. The Sin Of Sodom
02. Blasphemer
03. Bloody Corpse
04. Witching Metal
05. Sons Of Hell
06. Burst Command 'til War
07. Where Angels Die
08. Sepulchral Voice
09. Hatred Of The Gods
10. Ashes To Ashes
11. Outbreak Of Evil
12. Defloration



Sodom - Blasphemer 2007