N.W.O.H.M.B.

Μέσα στην βαρεμάρα μου χτες αποφάσισα να συμπεριλάβω στο ζάπινγκ που έκανα και την ΕΤ3 (!!!) και μετά από πολλά χρόνια σταμάτησα και παρακολούθησα πρόγραμμά της γύρω στο 50λεπτο (ναι, ναι συνεχόμενο). Αυτό που έδειχνε και μου κέντρισε το ενδιαφέρον, ήταν ένα σόου με ζογλέρ και ακροβάτες που είχε πολύ καλή/μοντέρνα αισθητική και ενδιαφέρουσα lounge μουσική. Καμία…μα καμία σχέση με τα βαρετά και τελείως οπισθοδρομικά πολωνό-ουγγρικά τσίρκο που έχει συνήθως το κανάλι της "κουλτούρα να φύγουμε".
Το περίεργο είναι ότι ένιωθα πως κάπου το είχα ξαναδεί αυτό το στυλ θεάματος αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ πότε και που. Θα νιώσετε πολύ υπερήφανοι για μένα αφού σήμερα, μετά από πολύωρη σκέψη (και άλλο τόσο ύπνο) είμαι σε θέση να σας πω ότι τα κατάφερα και σας το λέω ευθύς αμέσως πριν το ξαναξεχάσω.

Η ΕΡΤ αποφάσισε να δείξει στους έλληνες μόνο τις αδερφές και τα ξέκωλα της φετινής Eurovision ενώ σνόμπαρε τελείως τους Apocalyptica (και τους Lordi αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Ευτυχώς υπάρχει το internet και κάτι τέτοια πλέον δεν χάνονται, απολαύστε λοιπόν την κοινή εμφάνιση των Apocalyptica και των ζογκλέρ/ακροβατών που προανέφερα.
Τα εύσημα/credits πηγαίνουν όλα στον Rocean.

Δεν είμαι ειδικός στο θέμα Motorhead, οπότε το χθεσινό τους live στο Λυκαβηττό το είδα κάπως από απόσταση και ίσως πιο αμερόληπτα.

Οι τύποι ήταν πολύ καλοί, ρυθμός, ένταση, παλμός και όλα τα συναφή.

Θα ήθελα, όμως, να σταθώ σε κάτι άλλο που μου ήρθε καθώς παρακολουθούσα το Lemmy να γαμεί και να δέρνει.

Τα πιο πολλά τραγούδια μου φαίνονταν ίδια, όχι με την κακή έννοια, αλλά με την καλύτερη δυνατή. Είπαμε δεν είμαι ειδήμων στους Motorhead. Θεωρώ, όμως, ότι είναι μεγάλο κατόρθωμα αυτό που αρέσκομαι να ονομάζω «Beer Rock». Δηλαδή, ατελείωτη μπύρα και φουλ Motorhead.

Απλές συνθέσεις (όχι απλοϊκές), άπαικτη κιθάρα, τέλειο rhythm section με το Lemmy να παίζει κάτι σαν μπάσο που ακούγεται σαν ηλεκτρική κιθάρα. Τέλεια επινόηση.

Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί κάτι για να είναι καλό πρέπει να είναι και πολύπλοκο. Δε λέω, ωραίοι οι Maiden, ωραίοι και οι Theater, αλλά κάπου τα 8λεπτα τραγούδια με τα υπερβολικά πολύπλοκα νοήματα με κουράζουν. Ενώ ακούς Motorhead και λες ok, this is pure rock.

Τα πράγματα είναι απλά. Η μουσική είναι το πιο απλό και ταυτόχρονα το πιο ωραίο πράγμα που μας έδωσε ο καλός Metal God. Μπορείς να ακούσεις τη μουσική που επιθυμείς σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας και να νιώσεις ακριβώς όπως θέλεις να νιώσεις, να ανέβεις ή να πέσεις. Δεν είναι ανάγκη να το ζορίζουμε το πράμα.

Αυτό που τέλος πάντων προσπαθώ να πω είναι ότι, χωρίς οι Motorhead να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο από μουσικής (συνθετικής/στιχουργκικής) άποψης, εν τούτοις είναι ένα από τα πιο σπουδαία συγκροτήματα όλης της μουσικής ιστορίας, γιατί κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα.

Δηλαδή, όπως είπε και ο Lemmy,

«We are Motorhead and we play rock ’n’ roll».

Τόσο απλά, με τόση σαφήνεια.

Τρελές ατάκες Lemmy:

We love Greece, it' s a great country. Man, you have the best strippers' clubs in the whole fuckin' world! And they stay open until 6 o' clock in the fucking morning!

Last time we were in Greece you won the European Cup. We couldn't get a fucking drink. You drank it all!

Ευτυχώς που παίζουν οι Motorhead σήμερα στην πόλη μας και ο uncle σταμάτησε για λίγο τα απανωτά post. Θα γράψω λίγα και στα γρήγορα γιατί μπορεί να επιστρέψει από στιγμή σε στιγμή και να τα πάρει στο κρανίο που έκανε άλλος post (μάλλον γι' αυτό και δεν κάνει κανένας άλλος...φοβούνται).


Πρώτα από όλα να σας υπενθυμίσω ότι το Rockwave είναι πια πολύ κοντά και καλό είναι να κανονίσετε άδειες και εισιτήρια ώστε να βρεθείτε και εσείς στο μεγαλύτερο ετήσιο γλέντι του metal στην χώρα μας. Εγώ θα παρευρεθώ (όπως βλέπετε στην εικόνα) την 2η μέρα για να αποδώσω φόρο τιμής στον τεράστιο DIO.

29 Ιουνίου (1η Μέρα)
Robert Plant
Chris Cornell (απορώ γιατί δεν είναι πρώτο όνομα)
Europe

1 Ιουλίου (2η Μέρα)
Heaven And Hell (οι Black Sabbath με DIO)
Dream Theater
Iced Earth
Anathema
Kinetic (γιατί;)

3 Ιουλίου (3η Μέρα)
Metallica (a.k.a. Leftallica ή Alternica)
Mastodon
My Dying Bride
Dirt Spawn Disease


Πρόσφατα κυκλοφόρησε νέο δίσκο ο Marilyn Manson το “Eat Me, Drink Me“, δείτε λοιπόν το πρώτο video clip από αυτόν τον δίσκο. Και μάλιστα σας έχω το long version ώστε να απολαύσετε και λίγο δήθεν σεξ.

Marilyn Manson - Heart Shaped Glasses

Την Τετάρτη θα πάω επιτέλους να κάνω την εγχείρηση αφαίρεσης αμυγδαλών που ανέβαλα τόσα χρόνια (ναι, είμαι κότα) και μου έρχεται στο μυαλό συνέχεια το τραγούδι “Under The Blade” των Twisted Sisters. Όσοι καταλάβατε το γιατί, φαντάζομαι ότι ήδη χαμογελάτε, όπως κάνει κάποιος όταν του θυμίζουν μια τραγελαφική ιστορία, οι υπόλοιποι διαβάστε παρακάτω και ίσως μάθετε κάτι που αγνοούσατε.

Βρισκόμαστε στο έτος 1985 και τέσσερις αργόσχολες τσούλες και συγχρόνως σύζυγοι ανθρώπων με επιρροή στην Αμερικάνικη κυβέρνηση με αρχηγό την αρχιβλαμμένη Tiper Gore (την σύζυγο του παρά τρίχα president), κατά την διάρκεια ενός απογευματινού αφεψήματος δημιούργησαν την PMRC (Parents Music Resource Center).
Στόχος τους ήταν να δημιουργηθεί ένα σύστημα ελέγχου που θα λογόκρινε την μουσική διαφόρων καλλιτεχνών που θεωρούσαν ότι διέφθειραν την νεολαία. Φυσικά, αφού το rock/metal χρησιμοποιεί πιο ελευθέρων ηθών λεξιλόγιο και ασχολείται και με άλλα θέματα πέραν του τρίπτυχου «σ’αγαπώ, μ’αγαπάς και αγαπιόμαστε» αποτέλεσε το κόκκινο πανί για την PMRC.

Το θέμα σύντομα πήρε αρκετά μεγάλες διαστάσεις και συντάχθηκε μια επιτροπή της γερουσίας για να κάνει μια ακροαματική διαδικασία όπου υπέρμαχοι και πολέμιοι της ιδέας αυτής θα εξέφραζαν τις απόψεις τους. Κάπου εδώ δεν περιγράφω άλλο και περνάω κατευθείαν στο αποτέλεσμα όλης αυτής της υπόθεσης που είναι το γνωστό σε όλους "Parental Advisory: Explicit Lyrics" sticker (βλέπε εικόνα) που υποχρεώθηκαν να έχουν κολλημένο οι δίσκοι/CD με μπινελίκια ή σεξουαλικού περιεχομένου στίχους. Λεπτομέρειες και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Στην αρχή είπε ότι (το τραγούδι) μιλάει για τον φόβο των ανθρώπων για τις εγχειρήσεις και γράφτηκε την περίοδο που ο κιθαρίστας του γκρουπ υποβλήθηκε σε μια επέμβαση. Την φοβερή σπόντα όμως την πέταξε λίγο αργότερα όταν είπε ότι κάποια τραγούδια μπορούν να ερμηνευτούν διαφορετικά ανάλογα με την φαντασία, τα βιώματα και τα όνειρα του καθενός. Η Tiper Gore έψαχνε για σαδομαζοχισμό και αυτό βρήκε ενώ αν κάποιος έψαχνε αναφορές για εγχειρήσεις και αυτός θα τις έβρισκε.

Στο παρακάτω βίντεο που είναι από το ντοκιμαντέρ (rockumentary) “Metal: A Headbanger's Journey” μπορείτε να δείτε την προαναφερθείσα σκηνή με σχολιασμό από τον ίδιο τον Dee Snider και εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλα όσα δήλωσε στην επιτροπή εκείνη την ημέρα.

Επίσης θα σας προτείνω να δείτε την ταινία (όχι ντοκιμαντέρ) Warning: Parental Advisory που διηγείται μια ιστορία αγάπης(!!!) με φόντο τα γεγονότα που προανέφερα.

…εντάξει, πλάκα κάνω δεν έχει ιστορία αγάπης, είναι μια ταινία αποκλειστικά για τα γεγονότα που προανέφερα, απλά ήθελα να πείσω και τους πιο ευαίσθητους που μας διαβάζουν να την δούνε.