Είδα πρόσφατα το Iron Maiden: Flight 666, ντοκιμαντέρ/οδοιπορικό των 23 συναυλιών που πραγματοποίησαν οι Iron Maiden σε 5 ηπείρους μέσα σε 45 ημέρες, ταξιδεύοντας με το ειδικά διαμορφωμένο Boeing 757 (or something) στο οποίο πιλότος ήταν ο…Bruce.
Σκηνοθέτης είναι ο Sam Dunn, γνωστός από τα Metal: A Headbanger’s Journey και Global Metal που όλοι είδαμε και αγαπήσαμε (ή σχεδόν όλοι… ή οι περισσότεροι… ή οι μισοί… ή κάποιοι…). Παρότι οι συνθήκες ήταν σχεδόν ιδανικές (δισκάκι Blu-ray και Sony Bravia 40’’) το ντοκιμαντέρ ήταν ψιλό-απογοητευτικό, όχι από τα πλάνα και την ποιότητα εικόνας αλλά από άποψη σεναρίου.
Περισσότερο έμοιαζε με διαφημιστικό περιοδεύοντος θιάσου στην επαρχία (τρέξτε χωριανοί στο κοινοτικό θέατρο για λίγες μόνο παραστάσεις) παρά με ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ για μια από τις μεγαλύτερες μπάντες ever. Με ανούσια πλάνα που δεν θα έπρεπε να είναι ούτε στα extras, μέχρι τα γεμίσματα από live τραγούδια τραβηγμένα από τα παρασκήνια με κακό… κάκιστο ήχο.
Σούπερ φαν των Maiden δείτε το, οι υπόλοιποι αφιερώστε τον χρόνο σας για να ακούσετε νέους δίσκους ή να δείτε τα προηγούμενα δημιουργήματα του Sam Dunn. Ακολουθεί το τρέιλερ.
CLIFF BURTON (Φεβρουάριος 1962-Σεπτέμβριος 1986)
Ο Clifford Lee Burton γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1962 Castro Valley της Καλιφόρνια και πέθανε σαν σήμερα το 1986 λίγο έξω απο ένα χωρίο της Σουηδίας ονόματι Ljungby. Έγινε γνωστός για το μοναδικό στυλ με το οποιό έπαιζε μπάσσο χρησιμοποιόντας παραμορφώσεις και εφέ που μέχρι τότε ήταν αποκλειστικό “προνόμιο” όσων έπαιζαν κιθάρα.
Ασχολήθηκε αρχικά με την κλασική μουσική και έκανε μαθήματα πίανου ενώ έπιασε μπάσσο για πρώτη φορά στα 13. Μετά το λύκειο σπούδασε μουσική ενώ δημιούργησε μαζί με τον Jim Martin (x-Faith no More) την πρώτη του μπάντα με όνομα Agents of Misfortune. Το 1982 μεταπήδησε στους Trauma όπου τον εντόπισαν οι Hetfield και Ulrich, οι οποίοι είχαν σχηματίσει το 1981 τους Metallica. Στην αρχή όταν τον άκουσαν σκέφτηκαν οτι έπρεπε να πείσουν αυτόν τον καταπληκτικό κιθαρίστα να ενταχθεί στο group τους, όταν έμαθαν οτι αυτός ο καταπληκτικός κιθαρίστας ήταν στην πραγματικότητα ένας εξωπραγματικός μπασίστας ήταν τόσο αποφασισμένοι να τον εντάξουν στους Metallica που αποφάσισαν να μετακομήσουν στο San Francisco γιατί ο Burton δεν ήθελε να μείνει στο L.A. Απο εδώ και πέρα η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Burton ηχογράφησε τρείς δίσκους με τους Metallica, τον έναν καλύτερο απο τον άλλο, και έχει αφήσει ανεξήτιλο το στίγμα του και στους τρεις. Άλλωστε οι Hetfield και Ulrich έχουν παραδεχτεί οτι τους έμαθε μουσική (αφηστε τις παπαριές του reborn μαλακα).
Το τέλος τραγικό, μετά την συναυλίας τους στη Στοκχόλμη για την προώθηση του Master of Puppets το συγκρότημα μπήκε στο λεωφορείο με κατεύθυνση τον επόμενο σταθμό της περιοδείας την Κοπενχάγη. Κατα την διάρκεια της διαδρομής σε ένα παιχνίδι poker ο Burton κέρδισε την καλύτερη κουκέτα του λεωφορείου, αυτό το παιχνίδι poker ήταν και η τελευταία φορά που τον ειδαν ζωντανό. Εκείνο το βράδυ και ενώ όλοι κοιμόταν ο οδηγός του λεωφορείου έχασε τον έλεγχο λόγω της ολισθηρότητας του δρόμου, ο Burton εκτοξεύθηκε απο το παράθυρο και το λεωφορείο αναποδογυρίζοντας τον καταπλάκωσε σκοτώνοντας τον ακαριαία.
Πολλά έχουν ειπωθεί σχετικά με την πορεία των Metallica μετά τον θάνατο του, πολλοί λένε ότι οι δίσκοι Load, Reload και St.Anger δεν θα είχαν γίνει ποτέ, οτι οι Metallica δεν θα εγκατέλειπαν τις ρίζες τους αλλά όλα αυτά είναι απλά υποθέσεις, η ουσία είναι οτι το METAL έχασε έναν απο τους σπουδαιότερους μουσικούς του.
(το torrent απο το τελευταίο live των Metallica με τον Burton στην συνθεσή τους δεν έχει και τον καλύτερο ήχο, απλά σας προετοιμάζω)
Την Τετάρτη θα πάω επιτέλους να κάνω την εγχείρηση αφαίρεσης αμυγδαλών που ανέβαλα τόσα χρόνια (ναι, είμαι κότα) και μου έρχεται στο μυαλό συνέχεια το τραγούδι “Under The Blade” των Twisted Sisters. Όσοι καταλάβατε το γιατί, φαντάζομαι ότι ήδη χαμογελάτε, όπως κάνει κάποιος όταν του θυμίζουν μια τραγελαφική ιστορία, οι υπόλοιποι διαβάστε παρακάτω και ίσως μάθετε κάτι που αγνοούσατε.
Βρισκόμαστε στο έτος 1985 και τέσσερις αργόσχολες τσούλες και συγχρόνως σύζυγοι ανθρώπων με επιρροή στην Αμερικάνικη κυβέρνηση με αρχηγό την αρχιβλαμμένη Tiper Gore (την σύζυγο του παρά τρίχα president), κατά την διάρκεια ενός απογευματινού αφεψήματος δημιούργησαν την PMRC (Parents Music Resource Center).
Στόχος τους ήταν να δημιουργηθεί ένα σύστημα ελέγχου που θα λογόκρινε την μουσική διαφόρων καλλιτεχνών που θεωρούσαν ότι διέφθειραν την νεολαία. Φυσικά, αφού το rock/metal χρησιμοποιεί πιο ελευθέρων ηθών λεξιλόγιο και ασχολείται και με άλλα θέματα πέραν του τρίπτυχου «σ’αγαπώ, μ’αγαπάς και αγαπιόμαστε» αποτέλεσε το κόκκινο πανί για την PMRC.
Το θέμα σύντομα πήρε αρκετά μεγάλες διαστάσεις και συντάχθηκε μια επιτροπή της γερουσίας για να κάνει μια ακροαματική διαδικασία όπου υπέρμαχοι και πολέμιοι της ιδέας αυτής θα εξέφραζαν τις απόψεις τους. Κάπου εδώ δεν περιγράφω άλλο και περνάω κατευθείαν στο αποτέλεσμα όλης αυτής της υπόθεσης που είναι το γνωστό σε όλους "Parental Advisory: Explicit Lyrics" sticker (βλέπε εικόνα) που υποχρεώθηκαν να έχουν κολλημένο οι δίσκοι/CD με μπινελίκια ή σεξουαλικού περιεχομένου στίχους. Λεπτομέρειες και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ..jpg)
Στην αρχή είπε ότι (το τραγούδι) μιλάει για τον φόβο των ανθρώπων για τις εγχειρήσεις και γράφτηκε την περίοδο που ο κιθαρίστας του γκρουπ υποβλήθηκε σε μια επέμβαση. Την φοβερή σπόντα όμως την πέταξε λίγο αργότερα όταν είπε ότι κάποια τραγούδια μπορούν να ερμηνευτούν διαφορετικά ανάλογα με την φαντασία, τα βιώματα και τα όνειρα του καθενός. Η Tiper Gore έψαχνε για σαδομαζοχισμό και αυτό βρήκε ενώ αν κάποιος έψαχνε αναφορές για εγχειρήσεις και αυτός θα τις έβρισκε.
Στο παρακάτω βίντεο που είναι από το ντοκιμαντέρ (rockumentary) “Metal: A Headbanger's Journey” μπορείτε να δείτε την προαναφερθείσα σκηνή με σχολιασμό από τον ίδιο τον Dee Snider και εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλα όσα δήλωσε στην επιτροπή εκείνη την ημέρα.
Επίσης θα σας προτείνω να δείτε την ταινία (όχι ντοκιμαντέρ) Warning: Parental Advisory που διηγείται μια ιστορία αγάπης(!!!) με φόντο τα γεγονότα που προανέφερα.
…εντάξει, πλάκα κάνω δεν έχει ιστορία αγάπης, είναι μια ταινία αποκλειστικά για τα γεγονότα που προανέφερα, απλά ήθελα να πείσω και τους πιο ευαίσθητους που μας διαβάζουν να την δούνε.
