N.W.O.H.M.B.

Ronnie James Dio
10/07/1942-16/05/2010

Μπορεί το καλοκαίρι να είχε αρκετές συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ο Σεπτέμβριος, όμως, είναι λίγο “άδειος” από άποψη συναυλιών.
Πολλοί μάλιστα λένε ότι λόγω οικονομικής κρίσης (και πράσινα άλογα) δε θα δούμε και πολλά ονόματα φέτος στην πόλη. (Σωστά όλα τα λεφτά τα δώσαμε στο νέο δημαρχιακό μέγαρο).

Οι συναυλίες που είναι προγραμματισμένες είναι οι Candlemass 03 Οκτωβρίου, οι Cannibal Corpse στις 17/10 και οι Amorphis στις 31/10. Όλες οι συναυλίες στο Principal (που αλλού!)

Βέβαια, ακόμη είναι λίγο νωρίς για να ξέρουμε τι θα γίνει το υπόλοιπο της χρονιάς, οπότε ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε αρκετές συναυλίες.

Άντε και καλό χειμώνα (#%$@!@^^^$$^&^&$%##@@!#)

Υ.Γ. Μπορεί να είχα πολύ καιρό να αναρτήσω κάτι αλλά μετακόμιζα (και δεν χώριζα).

Άσε τα devil's horns, τα δερμάτινα παντελόνια, τα μακριά μαλλιά (no offense guys)...

Το πρώτο υπερβολικά γαμηστερό σύμβολο (για μένα πάντα), βρίσκεται στο 2.15 λεπτό του παρακάτω βίντεο:

Από το τελευταίο τους αριστούργημα, Twilight of the Thunder God:

αφού είχα χάσει το τελευταίο Live των Drunkard δεν μπορούσε να συμβεί τίποτα για να χάσω και αυτό. το δυστύχημα ήταν πως έπεφτε Πέμπτη, αλλά δε γαμείς. Έχοντας ένα πολύ σφιχτό πρόγραμμα έφυγα από την δουλειά στις 18.00 και γνωρίζοντας πως οι πόρτες θα άνοιγαν στις 19.30 και το live θα ξεκινούσε 20.00 μιας και το πρόγραμμα είχε τέσσερις μπάντες, έτρεχα σαν παλαβός στο δρόμο και ευτυχώς δεν σκοτώθηκα (και σας λείψω μετά :( ). Τσιμπάω και τον Ave στην πορεία και δρόμο για κάτω πάλι.

Φτάνοντας εννιά παρά και έχοντας ήδη ξεγράψει την πρώτη μπάντα στο μυαλό, μετά εκπλήξεως ανακαλύπτουμε ότι αν και οι πόρτες είναι ορθάνοικτες κανείς δεν έπαιζε και ακόμα έκαναν soundcheck!! What The Fuck ναουμ'!!! Έλεος. Ρε Βαγγέλη, μπράβο για την προσπάθεια σου να κρατήσεις το metal ζωντανό σε αυτή την αχάριστη και αντιμεταλλική πλέον κωλόπολη, και μπράβο για τα γκρουπάκια που φέρνεις (ξένα και Local), αλλά μη μας γαμάς έτσι!!

Εν τέλει η ώρα είχε πάει 21.30 και οι πρώτοι μπάντα ανέβηκε να παίξει. Freefall. Το γκούπ έχει για βάση την Κατερίνη, αλλά πιο πολύ είναι στη Θεσσαλονίκη πια απ΄ότι εκεί. Αν και στην αρχή (soundcheck) δεν μου γέμιζαν το μάτι, με την πρώτη κραυγή του Μίμη, ο πάγος έσπασε. Καταιγιστικό Metalcore σε αρκετό groovie ρυθμό. Τρελά γούστα. Θα τους ξανάβλεπα ευχαρίστως και θα τιμούσα και το Pit για την πάρτι τους και μόνο, μιας και χτές δεν είχε κανείς όρεξη να αφήσει την γλυκιά καρέκλα του για να κοπανηθεί.

Drunkard. Ένα κεφάλαιο από μόνο του και θα ακολουθήσει εκτενέστερη αναφορά με την κυκλοφορία του νέου τους cd μέσα στο χρόνο (Ιούνιο αν δεν απατώμαι). Thrash, old school style, με μια πινελιά Jack Daniels & Κόλασης, βγαλμένο από ένα συρτάρι που γράφει απ' έξω "οι καλές μου αναμνήσεις από τα 80's", και πουτάνα όλα μετά. Σάββας, σχεδόν δαιμονισμένος να κοπανιέται στο μπάσο (Rise King Death \m/), ο Ορέστης να κάνει απίστευτα πράγματα στην εξάχορδη θεά δίπλα μου, ο Γιάννης αγέροχος όπως πάντα από την άλλη.....τι να πω ξύσιμο του κερατά στην Warlock και ο Σάκης πολεμική μηχανή (τουπα τουπα τουπα και πάρτα στη μάπα).Το Pit πάλι άδειο, αλλά τουλάχιστο οι παρευρισκόμενοι χτυπιόταν έστω και καθιστοί. Δυστυχώς μικρό set γιατί ο χρόνος άρχισε να πιέζει, και αυτό με δυσαρέστησε αρκετά. Εμ έπαιξε μαλακία με την ώρα, εμ μαλακία με το αγαπημένο γκρούπ του λαού (αχαχαχα). Παίχτηκαν κυρίως νέα κομμάτια, και καμία από τις πολυπόθητες διασκευές από Slayer και The Crown που ζητούσε ο κόσμος (2 άτομα δηλαδή από όλους). Ακολουθούν τα Like Sin Explode και King Death από την επερχόμενη δουλειά τους.

Psycho Choke. Hard Core supreme made in Thessaloniki. Στην πιάτσα από το 2002 με αρκετά live, είχα να τους δω καιρό και ιδίως είχα ενδιαφέρον να ακούσω τον νέο τραγουδιστή τους Άλκη. Κλασσικά ο Argy (Κιθάρα) as psycho as it gets!! Δεν έμεινα με παράπονο. Και παλιά τραγούδια και νέα όπως το smash hit τους Get Myself Alone.

Διάλειμμα πάλι για την αλλαγή του stage. Κάπου εκεί είδαμε ότι τελικά είχαν έρθει και vpapanik και hourpou στο μαγαζί.

Caliban:

Αν και είχα δει μερικά κλιπάκια στο youtube που μου ήταν κάπως συμπαθητικά, ήμουν δε αρνητικός για αυτούς. Πείτε το ότι δεν είμαι ο τύπος που μεσ΄στο καταχείμωνο γυρνάω με 3/4 παντελόνι, δεν έχω tattoo στη γάμπα, δεν μου αρέσει το είδος τις μουσικής ή ότι άλλο θέλετε. Και σίγουρα αυτό που είδα στο tube δεν ήταν αυτό που είδα στο stage. Οι Caliban υπάρχουν από το 1997 με 9 κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους, αλλά σε τελευταία ανάλυση τελείως αδιάφοροι ( ή να το πω αδιαφόρητοι, όπως λένε και στη Μηχανιώνα!!) Εντάξει δεν έχω βγάλει το μεγάλο φτιάρι, μουσικά έστεκαν μια χαρά με το metalcore τους, αλλά από φωνή ....νίμου. Που πας ρε emo καραμήτρο?? μου άρεσε που ο τύπος εν μέσω "κοπανήματος" έφτιαχνε και τη φράτζα του!! Big έλος δηλαδή. Χαμένοι ώρα γενικά. Θα μπορούσαν να έπαιζαν οι Eluveitie το set πριν τους Headliners ή να μην είχαν έρθει καθόλου και όλα τα πρώτα 2 γκρούπ να έπαιζαν παραπάνω καθ' έκαστος. Πιστεύω πως δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς μαζί μου σε αυτό το σημείο.

Kreator:

Μετά την ξενέρα από τους προηγούμενους και μια γύρα μπύρες ακόμα, η ώρα είχε πάει 22.00 και το stage είχε ετοιμαστεί να υποδεχτεί την υπέρτατη German Thrashing War Machine, Kreator. Absence of War does not mean Peace όπως λένε και οι Impaled Nazarene, και άσχετα να αρχικά είπαμε να απέχουμε από κάθε είδος "εχθροπραξίας", από την πρώτη πενιά ο πόλεμος είχε ξεκινήσει. Uncle, Otp, Elric, Master6 ακόμα και ο γερο Αve μέσα στο pogo και στα σούτια. Ένας πανικός, θα το δείτε και από τα φιλμάκια. Το μόνο αρνητικό / ενοχλητικό ήταν τα πολλά και ανούσια crowd surf attempts από διάφορους metalheads που δεν υπολόγιζαν τίποτα και κανέναν, και σαφώς αγνοούσαν ότι δεν υπήρχε κανείς να τους κρατάει αν όχι για ώρα αλλά διόλου. Και είναι τελείως σκατά μέσα στα σούτια που παίρνεις και δίνεις να σου έρχεται κάτι από πάνω ή από πίσω χωρίς να βλέπεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Betrayer μόλις είπαμε με τον Otp να βγούμε από τη σφαγή όταν τελιώσει το κομμάτι, προσγειώνετε ένας μπροστά μας, σηκώνεται ψιλοζαλούρας και φεύγει και 30 δεύτερα μετά σηκώνεται και άλλος ένας τον οποίο ο πρώτος είχε θάψει κανονικά. Τραγικό.













Το setlist πιστεύω δεν άφησε κανέναν με παράπονο, από κάθε δίσκο σχεδόν παίχτηκαν δυο κομμάτια. Pleasure to Kill / Riot of Violence / Terrible Certainty / Extreme Aggressions / Betrayer / People of the Lie / Phobia / Violent Revolution / Enemy of God / Voices of the Dead /
Hordes of Chaos / Warcurse / Run Amok Run / Destroy What Destroys You και για encore τα
Flag of Hate / Tormentor.

Με την πρώτη νότα του encore ο Elric ξαναμπήκε στο ξύλο, μιας και οι υπόλοιποι δεν είχαμε ανάσα ούτε άλλο κουράγιο, και επέστρεψε νικηφόρος με πένα!! (dammit)

Ισοπεδωτικοί. Επαγγελματίες, που νιώθουν τον παλμό του κόσμου από κάτω και δεν έχουν χάσει το feeling των 80's και μόλαταυτα είναι και ποιοτικοί. Ανεβαστικοί, αδρεναλίνη στο 101%, όχι σαν κάτι pussies τύπου Caliban. Και σίγουρα το ραντεβού ανανεώνεται για το επόμενο έτος. Kreator ως ότου πεθάνουμε ή πεθάνουν αυτοί!!! Τέλος.

Kreator - Hordes of Chaos


Kreator - People of the Lie

Ηθικό συμπέρασμα:

We are not too old for this shit. We are Old School Metalheads and we will Die in the Moshpit.
\m/

more live stuff here

Οι Αθηναίοι Airged L' Ahm έβγαλαν καινούργιο δίσκο στις αρχές του 2008 με τίτλο Ode to Salvation. Γύρισαν βίντεοκλιπ για το τραγούδι Glide On the Wings και μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω:



Επίσης, απ' το άλμπουμ The Silver Arm (2004 - δισκάρα) το τραγούδι Warp Spasm:



Enjoy!

Έχουμε γράψει στο παρελθόν για την φινλανδική υποψηφιότητα στη φετινή Eurovision και σχεδόν όλοι συμφωνήσαμε ότι ως τραγούδι δε λέει και πάρα πολλά. Παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι οφείλουμε να στηρίξουμε μια υποψηφιότητα που σίγουρα χαλάει τη σούπα στα φλωροακούσματά τους και ταιριάζει στα δικά μας, αυτά της αληθινής μουσικής.

Στο κάτω κάτω πολύ θα γούσταρα να ήμασταν σε αυτό το θέμα (και σε πολλά άλλα, αλλά ας μην το θίξω καλύτερα…) Φινλανδία και να προμοτάραμε περισσότερο το metal, παρά τα χαζοτράγουδα που παίζει όλη μέρα το Mad ή ένα βυζαρούδικο αμερικανάκι που νιαουρίζει και μάλιστα τόσο παράφωνα που πρέπει κάθε τραγούδι του να είναι τίγκα στα backing vocals.

Κάνοντας κλικ εδώ, θα βρείτε τους στίχους στην original έκδοση και στην αγγλική τους μετάφραση. Κι όσο για το τραγούδι, πιστεύω πως αν ψάξετε, κάπου θα το βρείτε για να το ακούσετε.

Βγήκε το βίντεο για το τραγούδι I Will Live Again, των Arch Enemy απ' τον δίσκο Rise of the Tyrant, 2007.