Απρόοπτα on stage

Posted by ARD on Saturday, November 17, 2007 comments (7)

Στις αρχές του Ιουλίου 2000 ξεκίνησα όλος χαρά από το Dortmund, όπου έμενα τότε (Γερμανία), για το Oberhausen, προκειμένου να δω το Metal 2000. Οι Iron Maiden έχουν επανασυνδεθεί και θα είναι η δεύτερη φορά που θα τους δω επί σκηνής με το τωρινό line up (η πρώτη ήταν τον Ιούνιο του ίδιου έτους στο Dynamo Open Air στην Ολλανδία και η αρπαχτή του 99 στο Περιστέρι για το Ed Hunter δε μετράει). Μόνο που τώρα η λίστα των συγκροτημάτων που θα παίξουν είναι αν μη τι άλλο εκρηκτική: Dirty Deeds, Spiritual Beggars, Dream Theater, Motorhead, Slayer, Iron Maiden.

Ναι, το ξέρω, είναι ένα πολύ ετερόκλητο bill, αλλά who the fuck cares, θα έβλεπα συγκροτηματάρες που δεν είχα δει ποτέ ως τότε συν που είχε έρθει και ο κολλητός μου από την Ελλάδα.

Τελικά πήραμε τα αρχίδια μας, διότι το προηγούμενο βράδυ στη συναυλία της Φρανκφούρτης ο Janick Gers είχε πέσει από τη σκηνή και είχε σπάσει το χέρι του. Οι συναυλίες που αναβλήθηκαν για το λόγο αυτό ήταν εκείνη του Oberhausen και του Rockwave. Για την ακρίβεια, το Rockwave δεν αναβλήθηκε, απλά οι Dream Theater έπαιξαν headliners ως προηγούμενο όνομα.

Τέλος πάντων, η πίκρα μας ήταν μεγάλη, γιατί μάθαμε τα περί αναβολής ακριβώς μόλις φτάσαμε έξω από το χώρο κι ενώ είχε προηγηθεί ένα θεότρελο ταξίδι με τρένο μαζί με άλλους ομοϊδεάτες και ένα βαρελάκι μπύρα που είχε καταναλωθεί μέσα σε μια διαδρομή μισής ώρας στις 10:00 το πρωί.

Ποτέ, όμως, δε σκέφτηκα πόσο πλάκα μπορεί να έχει μια σαβούρα επί σκηνής, ή πόσες φορές έχει γίνει κάτι απρόοπτο επί σκηνής, το οποίο έχει ανατρέψει τη ροή μια συναυλίας.

Η κωλομπαρία μπροστά στο YouTube ορισμένες φορές αποδίδει αρκετά…

Λοιπόν... κλιπ 1 - Σαβούρα by Jason Newsted


Κλιπ 2 - Σαβούρα by Steve Harris (ναι, έχουν και οι θεοί τις άτυχες στιγμές τους)


Κλιπ 3 - Σαβούρα by Bruce Dickinson


Αναμφίβολα την πρωτιά στα επί σκηνής απρόοπτα κατέχουν οι Guns N' Roses με αποκορύφωμα, φυσικά το περιστατικό στο St. Luis. Το τι έγινε μπορείτε να το διαβάσετε εδώ, ενώ στο YouTube μπορείτε να βρείτε και πολλά σχετικά βίντεο. Το παρακάτω κλιπ δείχνει πώς ξεκίνησαν όλα, όταν ο Axl είδε ότι ένας τύπος βιντεοσκοπούσε τη συναυλία.

Στο κλιπ 5 (πάλι GnR) βλέπουμε μία από τις αιτίες για τον κατήφορο των Guns, καθώς ο Slash έχει γίνει στουπί και δεν ξέρει τι παίζει.

Dillinger Escape Plan - Ire Works

Posted by Anonymous on Tuesday, November 13, 2007 comments (7)

Δεν έχω σκοπό να γράψω πολλά για το νέο δίσκο των DEP. Αδυνατώ να είμαι στο ελάχιστο αντικειμενικός. Ήρθε στα χέρια μου εχθές, παραγγελία από Relapse μαζί με γαμάτο tshirt. Σήμερα το έβαλα να παίξει. Όχι δεν είχα ακούσει τίποτα πριν το παραγγείλω. Οι λέξεις μετά την πρώτη ακρόαση; Θεέ μου, πως γαμάει έτσι αυτός ο δίσκος;

Οι παρακάτω λέξεις χαρακτηρίζουν αυτό το album: progressive, metalcore, technical, experimental, mathcore, hardcore, jazz, post-everything, electronic, drum n bass, melodic, blips, riffs, piano, trumpet της πουτάνας. Όλα αυτά δένουν άψογα με τα "άντε γεια" φωνητικά και σε αφήνουν (προσωπικά έτσι ένιωσα) να ψάχνεις το σαγόνι σου στο πάτωμα.

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ CROSSING. ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ INNOVATION. ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ!

p.s. Ναι έχω πάθει πλάκα. Ναι έχω καυλώσει!

Άλλη μια Rock βραδιά

Posted by uncle on Sunday, November 11, 2007 comments (3)

για άλλη μια φορά δεν μπορούσαμε να μείνουμε μακριά από συναυλία εγώ και ο Ave, και κινήσαμε να πάμε στο Εν Λευκώ Live Stage (καλή επιτυχία σε Γιώργο & Ελένη στα επόμενα βήματα σας) όπου θα έπαιζαν οι φίλοι μας Πράσσειν Αλογα με support τους Χρυσαλλίς.

Κλασικά αργοπορημένοι, λόγω απίστευτης και αδικαιολόγητης κίνησης στο κέντρο δεν προλάβαμε να ακούσουμε πάνω απο 4-5 τραγούδια των Χρυσαλλίς, οι οποίοι είναι αρκετά καλοί, και κινούνται στο χώρο της ροκ με ελληνικό και αγγλικό στίχο (όσο αφορά της διασκευές). Πολύ καλή και η τραγουδίστρια τους (μπαζούκα λέμε, αλλά δεν κατάφερα να την μυρίσω). Sorry παιδιά που δεν αναφέρω κάποιο κομμάτι σας, γιατί απλά δεν τα ξέρω και δεν κατάφερα να σας βρώ και στο myspace, οπότε σας το χρωστάω για την επόμενη φορά. Πάντως το προτελευταίο κομμάτι με τα διπλά φωνητικά γαμεί!!!!


Πράσσειν Άλογα - Κιροζίνη

Κατά της 23.00 οι Πράσσειν ορμούν στη σκηνή. Και για να μη γράφω κάθε φορά το ίδιο για αυτούς, ανατρέξτε σε κάποιο παλιότερο post για να δείτε playlist κλπ. Πολύ καλοί όπως κάθε φορά, αλλά κατά τη γνώμη μου ακούστηκαν ποιο σκληροί από τις άλλες φορές. Ο ήχος γενικότερα ήταν πάλι μια από τα ίδια, αλλά αυτό είναι το rock'n'roll. Αξιοσημείωτο για άλλη μια φορά το μπάσο. Ο Κώστας πέρα ότι παίζει παπάδες, χτυπιέται κιόλας με την κουμούτσα των 6 χορδών (αδερφέ πόσα κιλά είναι?).


Πράσσειν Άλογα - Τ.Ν.Τ.

Τέλος, ήπιαμε της μπύρες μας στο γνωστό aftershow smalltalk. Πρέπει να σου πω Ηλία ότι θα είμαι κατσούφης ως ότου παίξετε πάλι Slayer (χοχοχοχο), δηλαδή επιβάλλεται, και μιας και ο Γουζέτος πάει σε συναυλίες πίσω από την πλάτη σας για να ψωνίσει επιρροές (βλ. WASP), ίσως είναι καιρός να το θέσετε το θέμα (εξάλλου συμφωνεί και ο Φώτης σε αυτό, και νομίζω και οι άλλοι βλ Βάρδος, Ιούδας κλπ).

Κλείνοντας σας βάζω λίγες πρίζες. Λίαν σύντομα θα ανακοινώσω ένα μεγάλο event που αφορά τους Πράσσειν Άλογα και μεγάλο όνομα της Metal σκηνής, event που δεν έχει ξαναγίνει στον ελληνικό χώρο.

Folk Aesthetic

Posted by Elemental_Nausea on Sunday, November 04, 2007 comments (6)

Οι Τenhi δημιουργήθηκαν το 1996 , στην Φιλανδία .Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως neofolk γεγονός που δεν ξέρω αν έχει λόγο αναφοράς εδώ μέσα αλλά τουλάχιστον για εμένα δεν χάνει κανείς και τίποτα αν τους ακούσει για 5 λεπτά. Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια ακολουθεί σαν δείγμα το video Kausieranta απο το την τελευταία τους κυκλοφορία Folk Aesthetic




Για περισσότερα εδώ και εδώ

Van Helsing’s Curse

Posted by rockordie on Friday, November 02, 2007 comments (12)

Μιας και προχθές ήταν Halloween ήρθε ο καιρός να σας συστήσω τους Van Helsing’s Curse. Οι VHC είναι ένα project του Dee Snider (Twisted Sisters) και αποτελείται από…πολλά, μα πολλά άτομα, έχουν κυκλοφορήσει ένα μόνο CD το «Oculus Infernum» (στα σκαριά είναι το δεύτερο) και παίζουν, μαζί με ορχήστρα, γνωστές μελωδίες/τραγούδια μεταλοποιημένα. Μιλάω για Carl Orff, Black Sabbath, Chopin, Mike Oldfield («Εξορκιστής»). Το concept αυτού του instrumental δίσκου είναι…αδιάφορο, αλλά η μουσική είναι καταπληκτική.
Πάρτε ένα βιντεάκι για να ψηθείτε και αν θέλετε και άλλο τότε πατήστε
εδώ.
Βαθμολογία:
8+/10 (με τον καιρό το βλέπω ανεβαίνει και άλλο)


Breaking The Silence

Posted by rockordie on Wednesday, October 31, 2007 comments (15)

Μου έχει καρφωθεί ο ρυθμός και το ρεφρέν στο μυαλό (ναι έχω) από την Δευτέρα και δεν λέει να ξεκολλήσει. Το ακούω καμιά δεκαριά φορές στην διάρκεια της ημέρας μήπως και πάθω overdose αλλά ακόμα τίποτα, εκεί αυτό επιμένει.
Το είχα ακούσει πριν από καιρό όταν ο Alroud (αλήθεια που εξαφανίζεται συνέχεια αυτή η ψυχή) το είχε βάλει στο ράφι στο post που είχε κάνει για τους Firewind. Βρίσκεται στον δίσκο Allegiance (που δεν με ενθουσίασε καθόλου, για την ακρίβεια ψιλό-βαρετό τον βρήκα) και το είχα ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα αλλά και πάλι δεν δικαιολογείται αυτό το κόλλημα. Λοιπόν πάρτε το και εσείς για να μην τραγουδάω μόνος μου…

1 χρόνος και 12 μέρες αργότερα – the WASP live report

Posted by uncle on Saturday, October 27, 2007 comments (32)

Πως περνάει ο χρόνος τόσο γρήγορα….σαν χτές είχαμε βρεθεί στον Μύλο μαζί με την παρέα για να δούμε τους WASP, και τα υπόλοιπα μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ και εδώ.

Αν και δεν μου καιγόταν καρφί για αυτή τη συναυλία, μιας και είχα «κολλήσει ένσημα» την τελευταία φορά στον κύριο Blackie, ο Avesallom τελικά κατάφερε να με πάρει μαζί του να δούμε το live, και μιλάμε για μια φτιάξη της τελευταίας στιγμής.

Φτάνουμε στο χώρο αρκετά πριν από την έναρξη, συναντάμε τον φίλο μας Γιάννη, και αρχίζουμε το κλασσικό smalltalk για το metal και διάφορα άλλα θέματα, μπας και περάσει η ώρα και ανοίξει η καταραμένη πόρτα και να μπούμε μέσα. Έχοντας ήδη σχέδια για την nwohmb κάλυψη του θέματος, και τεχνολογικά έτοιμοι, πλησιάζουμε την είσοδο όπου μεγάλες αφίσες υποδείκνυαν με μεγάλα ξενερωτικά γράμματα «όχι βίντεο, όχι φωτογραφίες». Ααααρργκ!!!

Ώρα 22:00

Βγαίνει στη σκηνή ο γνωστός τραμπούκος για να ανακοινώσει στον κόσμο 2 πράγματα. No Photos & Videos αλλιώς θα σταματήσει η συναυλία (Τι λες ρε Λάκη?? Σε metal συναυλία είμαστε και όχι σε συναυλία της Britney, δεν πρόκειτε να φωτογραφίσουμε το "μυδάκι" του Blackie, έλεος πια) και να διαβιβάσει μια παράκληση από τον κ. Blackie. Καθότι η γριά διατελούσε άρρωστη (όχι ότι έχει γεράσει) και είχε πρόβλημα με την αναπνοή, ήθελε και να μη καπνίζουμε!!! Άκουσον.

22:05 Blackie vs. Greekz : 0-1, το μαγαζί τεκές κανονικός.

Έναρξη: 22.07

H Wasp βγαίνουν στη σκηνή. Λίγος πανικός από φωνές κλπ. Μετά τίποτα(!!)

To lineup ίδιο όπως και το περσινό.

Blackie Lawless: vocals/guitar

Doug Blair: guitar/vocals

Mike Duda: bass/vocals

Mike Dupke: drums

Το set:

The Crimson Idol (αν δε ξέρετε τα κομμάτια, google it)

Μπορώ να πω πως μουσικά τουλάχιστο ο ήχος ήταν πολύ καλύτερος από αυτόν πέρσι στο Μύλο, αλλά είναι και γνωστό σε μας στη Θεσσαλονίκη, πως παντού εκτός του Μύλου ο ήχος είναι καλύτερος. Τραγικότερο όλον όμως ήταν πως για 25/30 Ευρώ είσοδο, ο πωρωμένος μεταλλάς, έφαγε στη μάπα την γρια Blackie να κάνει πως τραγουδά σε full playback, και μολαταύτα έχανε και νότες. ΤΡΑΓΙΚΟ.

Μελανό σημείο επίσης ήταν το Pit. Παιδιά πιο νεκρό pit δεν έχω δει στη ζωή μου. Ζήτημα να ήταν σηκωμένα 10 χέρια σε όλη τη συναυλία, ούτε στο Chainsaw Charlie δεν είχε Pogo, ξενέρα τελικές. Πιο πολύ Pogo έκανα εγώ, ο Γιάννης και ο Ave στο μπαρ παρά όλο το pit!!!

Αξιοσημείωτο δε, ήταν η προβολή όλου του Crimson Idol στο videowall ταυτόχρονα με το live, όπως και ένας πολύ ευτραφής κύριος (xxxxl), που στεκόταν και χτυπιόταν στο πάνω διάζωμα του μαγαζιού, και λέγαμε τώρα θα πέσει, μετά θα πέσει.

Τελειώνοντας το set για πρώτη φορά ακούγεται η φωνή της γριάς να λέει «Thank you, will be back in 10 minutes», αυτό μόνο, τέλος.

Διάλειμμα: 22.57 (έχουμε φτάσει αισίος στην μπύρα 4, ο Ave βέβαια λέει πως ήταν η 3η, whatever)

Encore: 23:07

Love Machine. Με τις πρώτες πενιές του κομματιού, το ζευγαράκι που ήταν μπροστά μας και που φανερά αγαπιόντουσαν πολύ επανήλθαν, μιας και είχαν εξαφανιστεί για 2-3 κομμάτια, για να χαμουρευτούν μπροστά μας πάλι υπό τους ρυθμούς του εν λόγω ερωτοτράγουδου,

Wild Child. Ο Blackie, που αυτή τη φορά μου φάνηκε αρκετά normal, τελικά απέδειξε πως είχα λάθος, και όπως και την προηγούμενη φορά, άρχισε εκτός μικροφώνου να μιλάει με το ταβάνι (μάλλον με το φάντασμα της γιαγιάς του).

I Wanna be Somebody

Take me up

Blind in Texas

(το encore το έβγαλε με κανονική φωνή, την οποία έχανε και σε πολλά σημεία)

Λήξη: 23.37.

Τέλος, αυτό ήταν. Ούτε ένα "thanks", ούτε ένα "good night", ούτε ένα "see you soon" για περισσότερα ένσημα. Στεγνά έσβησαν τα φώτα, και εξαφανίστηκαν από τη σκηνή.


Ηθικό συμπέρασμα:
  • WASP χωρίς Chris Holmes, είναι σαν να μη υπάρχουν.
  • WASP, Never Again.
  • Δείτε τους Wasp μόνο αν δεν τους έχετε δει ποτέ ή αν θεωρείτε ότι θα σας ολοκληρώσουν μεταλλικά.
  • Δείτε τους Wasp μόνο αν σας έχει γυαλίσει κάποιο γκομενάκι και θέλετε να σκοράρετε, μιλάμε για την ιδανική μουσική υπόκρουση για make out.

Credits:

Γιάννης & Στέλιος, for beers n stuff n good time, you rock guys \m/


R.I.P.

Blackie "You Cock Sucking Asshole”, Thanks for nothing!

Metallica New Song???

Posted by rockordie on Wednesday, October 24, 2007 comments (7)

Ακολουθώντας αυτό το link θα κατεβάσετε ένα αρχείο 7MB και κάτι, που θα περιέχει δύο εκτελέσεις (demo studio + live) ενός νέου τραγουδιού των Metallica, το Vulturous.
.
.
.
.
.
Άντε ακόμα
.
.
.
Ο ήχος δεν είναι και ότι καλύτερο όπως επίσης δεν μπορώ να είμαι 100% σίγουρος ότι δεν πρόκειται hoax. Δεν είναι πάντως τόσο χάλια όσο το St. Anger, βέβαια με την κατάλληλη παραγωγή όλα γίνονται.

Gamma Ray - Land of The Free II

Posted by uncle on Sunday, October 21, 2007 comments (14)

Μου είναι πολύ δύσκολο να κρίνω δίσκους ιδίως από συγκροτήματα που μου αρέσουν, και που μου έχουν κρατήσει παρέα για πολλά χρόνια. Τέτοια περίπτωση είναι και η παρούσα. Οι Gamma Ray είναι μια από αυτές της μπάντες και συνάμα αποτελούν ένα μεγάλο όνομα στην Power Metal σκηνή, έχοντας υπηρετήσει και προσφέρει σε αυτήν πολλά.

Διαγράφοντας το σωτήριο έτος 1995 κυκλοφορούν το δίσκο της χρονιάς τότε, το Land of the Free, που άφησε εποχή ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ στο metal γενικότερα. Στην δική μου βαθμολογία δεν θα έπαιρνε κάτω από 10 (ίσως 9 γιατί το τραγούδι με τον Kiske είναι μαλακία όντως). Επίσης ο διάδοχος αυτού. Somewhere Out in Space, γαμεί και δέρνει, αλλά αυτό μόνο για την ιστορία γιατί μετά από αυτό νέτα, το μεγάλο δημιουργικό κενό.



Σε λίγες μέρες (19.11.07) κυκλοφορεί ο διάδοχος αυτού του θεσπέσιου δίσκου, το Land of the Free II. Παρένθεση….

Δεν λέω, είναι δύσκολο πιστεύω για κάποιον δημιουργό, όταν έχει φτιάξει το τέλειο να κρατήσει το επίπεδο του, να δημιουργήσει και άλλα τέλεια χωρίς να είναι ίδια ή αντίγραφα του αρχικού, και μάλιστα χωρίς να κατηγορηθεί από τις ορδές των οπαδών πως το τάδε ριφ είναι κλεμμένο ή ξινό ή τα τύμπανα είναι κούφια ή δε ξέρω τι άλλο, και αυτά τα λέω για τα Powerplant (1999) και No World Order (2001), κυκλοφορίες που για να μη πω αδιάφορες, είναι απλά μέτριοι δίσκοι για το όνομα που έχουν οι Rays στην πιάτσα.

Η επάνοδος τους όμως με την προηγούμενη κυκλοφορία Majesty (2005), έδειξε ότι δεν έχουν ξοφλήσει ακόμα, και ότι η φωτιά ακόμα καίει. Δίσκος βγαλμένος από τα παλιά, με γαμάτες συνθέσεις, δυνατή φωνή, κιθάρες πριόνια και τύμπανα για να σου κάνουν τα τύμπανα σου «νιανιά». Κλείνει η παρένθεση.

Με όλα αυτά στο κεφάλι μου, είδα με χαρά το υπέροχο νέο εξώφυλλο του επερχόμενου δίσκου, και περίμενα να ακούσω και την αντίστοιχη μουσική υπέρβαση, αλλά τουλάχιστο για τα δικά μου δεδομένα δεν έμεινα ευχαριστημένος (και λέω ψέματα τώρα, μόνο και μόνο γιατί διαβάζω την πρώτη γραμμή που έγραψα σε αυτό το post). Ξεχωρίζω μόνο 4 κομμάτια: From the Ashes, Opportunity, Into the Storm και το 11έπτο έπος Insurrection

Ίσως τελικά πρέπει να είναι έτσι και στη μουσική (βλ. Keeper 3 ή Op. Mindcrime 2), όπως είναι στον κινηματογράφο, που τα sequel είναι πάντα του κώλου.

Δεν θα αποδώσω βαθμολογία από σεβασμό και μόνο στο μεγάλο όνομα της μπάντας. Δεν μπορώ να κρύψω και το γεγονός ότι θα τον πάρω σε κάποια φάση, αλλά αυτό μόνο για να μη χαλάσω την συλλογή μου, όχι για κάποιον άλλο λόγο. Τα σχόλια δικά σας.