Psychotic Waltz

Posted by dddd on Thursday, November 30, 2006 comments (9)

Psychotic Waltz

H μπάντα σχηματίστηκε από τον Dan Rock στο San Diego της CA κάπου στο 1984 έχοντας αρχικά το όνομα Aslan και κυκλοφόρησαν ένα demo(1986)!Πρώτο demo σαν Psychotic Waltz κυκλοφορεί το 1988!Φοβερές συνθέσεις,καταπληκτική φωνή, μπάντα με τα όλα της που δυστυχώς διαλύθηκε!

Line up: Dan Rock,Buddy Lackey,Norm Leggio,Brian McAlpin,Ward Evans


Faded

Δισκογραφία:
1989 A Social Grace
1992
Into The Everflow
1994
Mosquito: Mosquito
1996
Bleeding: Morbid

΄Αλλες κυκλοφορίες:
1999 Dark Millenium

Επιπλέον μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις bands που έφτιαξαν κάποια μέλη του γκρούπ όπως είναι οι Darkstar και οι Dead Soul Tribe!

Ένα άλλο project με συμμετοχή μελών των PW είναι οι End Amen από τους οποίους μπορείτε να ακούσετε το Prisons of Posterity.

Τέλος ο Buddy Lackey κυκλοφόρησε ένα προσωπικό δίσκο τον: The Strange Mind Of Buddy Lackey (Five Years)

Μάχη στο βωμό της μουσικής

Posted by ARD on Wednesday, November 29, 2006 comments (15)

Θυμάμαι μικρός, όταν διάβαζα "Αγόρι" (ναι, τόσο μικρός), γούσταρα πολύ να διαβάζω τη στήλη με τις επιστολές, η οποία είχε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα. Από τη μια ήταν οι μεταλλάδες και από την άλλη οι ραπάδες. Ήταν τόσο απλά τα πράγματα: από τη μια το metal, από την άλλη η rap. Πυρ κατά βούληση η μία ομάδα εναντίον της άλλης και ο σώζων εαυτόν σωθείτο.

Εκτός αυτής της διαμάχης είχαν μείνει οι pop και house, οι οποίοι εντάσσονταν σε κάτι σαν "anti-metal" συνασπισμός της ραπιάς και της προ(σ)όδου. Προσωπικά διασκέδαζα πολύ με τις διαμάχες αυτές, αφ ενός γιατί δεν πιστεύω πως πρέπει να καταφεύγεις σε καυγά για να πείσεις τον άλλο περί του ορθού της άποψής σου (και γιατί να πρέπει να πείσεις οποιονδήποτε για οτιδήποτε στην τελική) και αφ ετέρου επειδή ανακάλυπτα πολλά που δεν ήξερα. Θυμηθείτε, τότε ήμουν πιτσιρικάς.

Σήμερα τα πράγματα έχουν λίγο ως πολύ αλλάξει. Αν επιχειρήσει κάποιος να ακούσει τον Atlantis (ροκοραδιοσταθμός της βδελυρής πρωτεύουσας), θα πρέπει να κυνηγάει το metal με το τουφέκι. Ροκιές και ραπ έχουν μπει στο ίδιο χαράκωμα και πολεμούν μαζί ενάντια σε μουσικές που πιο πολύ συγγενεύουν με το tone του πλήκτρου στο κινητό. Το μπλιμπλίκι θριαμβεύει, τουλάχιστον σε εμπορικό και temporary επίπεδο. Ναι μεν η Shakira μάζεψε αρκετό λαό στο ΟΑΚΑ το καλοκαίρι, όμως, όταν θα έχει σταφιδιάσει και θα έχει τέρμινα να βγάλει καινούριο cd, θα μπορεί να μαζέψει τόσο λαό όσο μάζεψαν οι Iron Maiden στο Terra Vibe (23/6/2005) σε μια περιοδεία που ονομαζόταν "The Early Years" (δηλαδή ασχολούμαστε μόνο με τα πρώτα τους χρόνια) ή οι Black Sabbath που είχαν αιώνες να βγάλουν κάτι καινούριο.

Πού θέλω να καταλήξω; Πουθενά συγκεκριμένα. Τα παραπάνω είναι ηλίθιες και αγράμματες σκέψεις ενός παραμορφωμένου ανδρός (εμού του ιδίου) βλέποντας στο παρακάτω βιντεάκι τον παλιό καλό Blackie Lawless το 1989 να τα χώνει σε συγκροτηματάκια που εγώ προσωπικά αποκαλώ "one night stand groups".




Therion Update - New Album Review

Posted by uncle on Wednesday, November 29, 2006 comments (7)

Αν και δεν έπρεπε να ασχοληθώ ακόμα με τον δίσκο αυτό, μιας και κυκλοφορεί το 2007, τον απέκτησα την προηγούμενη εβδομάδα (χοχοχο, οχι τυχαία). Πιστεύω πως αυτή θα είναι η πιο σύντομη δισκοκριτική που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Αρχικά να πω πως δεν έχω διάθεση προκατάληψης εναντίον του συγκροτήματος, μιας και είμαι (ή τουλάχιστον ήμουν) οπαδός από το demo τους και παρακολουθώ τόσα χρόνια όλοι την πορεία τους, και πως έκατσα και τον άκουσα και τον μελέτησα αρκετά ώστε να μην είμαι και νεκροθάφτης στο review. Με το νέο album "Gothic Gaballah", οι Therion οριστικά για μένα μπήκαν στο συρτάρι, βέβαια δεν μου άρεσε ούτε ο προηγούμενος, για να μη πω ότι πέθαναν τελείως.
Από τα 15 τραγούδια του album ακούγονται μόνο τα 3 (max). Οι μουσική κυμαίνεται σε αθώους heavy ρυθμούς με τίποτα το αξιόλογο να προσφέρει. Είναι μια μίξη, και ας μου επιτραπεί η έκφραση, από Hammerfall & Lacuna Coil. Αλλά ακόμα και τα γυναικεία φωνητικά σε κάποια στιγμή είναι τόσο κουραστικά που η σωτηρία βρίσκετε σε 2 κουμπιά, το fwd και το stop. Και δε σας κρύβω πως επέλεξα συνειδητά το δεύτερο.
Είναι ένας δίσκος για τους fan σίγουρα, και όχι για όλους. Απο μένα παίρνει 1/5.
Η δική μου πρόταση: dont buy

Drummers me @@ #2

Posted by dddd on Monday, November 27, 2006 comments (4)

Και το όνομά του Derek Roddy! Drummer κατά καιρούς των:Deboning Method,Gothic Outcastas,Creature, Malevolent Creation, Aurora Borealis, Divine Empire, Council Of The Fallen ,Nile,,Internecine, Hate Eternal.






...και αν βαρεθήκατε τα τζαζίστικα και τους χειρο-παπάδες enjoy το αδυσώπητο blast beat (και όχι μόνο):

To Me

Posted by rockordie on Sunday, November 26, 2006 comments (4)

Περασμένες 4 πάλι και για άλλη μια φορά ξέρω ότι το πρωί θα σηκωθώ με ένα κεφάλι 100 κιλά βαρύ. Γνωρίζω ήδη τι θέλω να ακούσω μόλις ξυπνήσω (όπως κάθε Κυριακή με hangover) και γι’ αυτό το ποστάρω από τώρα (μην το ψάχνω πρωινιάτικα με την τσίμπλα και τον πονοκέφαλο) και φυσικά μου το αφιερώνω.
Without further ball-breaking I give to me (and you) Faith No More – Easy.


Πράσσειν Άλογα Live 24/11/06 – The Review

Posted by uncle on Saturday, November 25, 2006 comments (6)

Πρόλογος I:


Κακώς δεν έγινε αναφορά στο Release Party των Πράσσειν Άλογα το προηγούμενο Σάββατο, και πρέπει να το αναπληρώσω με κάποιον τρόπο (σύντομο και περιεκτικό θα έλεγα).
Κατά της 22:00 άρχισε να γεμίζει το Bar Exapsis στην Περαία Θεσσαλονίκης, από κόσμο γνωστό και μη, εως ότου ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Το κάλεσμα των Πράσσειν Άλογα είχε πιάσει τόπο, και ένα πολύ καλό πάρτι έμελλε να κρατήσει μέχρι την 3η ώρα το πρωί. Πέρα από τα μέλη του γκρουπ και τις οικογένειες τους, είχε έρθει κάθε καρυδιάς καρύδι, από πρώην ταραξία κοινής ησυχίας, ένα νέο ανερχόμενο αστέρι της Metal σκηνής με την συνοδεία του, ένας νεκροθάφτης, ένας γνωστός μεγαλέμπορος ηλεκτρικών συσκευών και εγώ!! Καλεσμένος ήταν και ειδικός Rock Dj, ο οποίος θα φρόντιζε για την καλή διάθεση όλων, και για το διαβολικό λίκνισμα των γυναικείων φιδίσιων κορμιών. Γυναίκες, Ροκ μουσική, αυτόγραφα σε γυμνόστηθα κοριτσάκια (προς χαρά όλων μας), κλήρωση με δώρα από το γκρουπ, και τα υπόλοιπα φανταστείτε τα μόνοι σας (ας ερχόσασταν).

Πρόλογος ΙI:
I. Εισιτήριο: Free
II. Main act: Πράσσειν Άλογα, Support act: Prisma & Special Guests
III. Location: 24/11/06, Υδρόγειος Live Stage, Θεσσαλονίκη (ώρα έναρξης 22:30)

Αρχικά πρέπει να πω ότι γενικότερα είναι πολύ δύσκολο να μένεις εκτός πόλης και να έχεις κανονίσει συγκεκριμένη ώρα να είσαι κάπου, όταν πρώτα επιστρέφεις στη βάση σου. Απλά θέλω να στήσω έναν κακό πρόλογο για το χωρίς οίκτο χτεσινό μου απόγευμα. Έχοντας κανονίσει μια βδομάδα πριν για το Live τον Πράσσειν Άλογα, είχα κανονίσει να σχολάσω νωρίτερα, για να έχω και περιθώριο μιας ώρας να ξεκουραστώ.
Όπως πάντα, όλα πάνε στραβά. Σχόλασα αργότερα κατά μιάμιση ώρα, τρελή κίνηση, επιστροφή στο σπίτι, και καπάκι επιστροφή στην κίνηση για να προλάβω το ραντεβού που είχα δώσει με τα παιδιά του NWOHMB στις 21.30. Βέβαια σαν γνήσιος γερμανός κατάφερα να πάω πιο νωρίς στο ραντεβού, συνειδητοποιώντας για άλλη μια φορά, το πόσο λάθος είμαι. Με άλλα λόγια τα παιδιά χρησιμοποίησαν το ακαδημαϊκό τέταρτο στο έπακρο. Anyway. Αφού μαζευτήκαμε όλοι, μπήκαμε στο χώρο της συναυλίας.

Έχοντας πιει και το δεύτερο ποτηράκι τσάι με αφρό, κατά της 22και κάτι, ανέβηκαν στη σκηνή οι Prisma. Αρκετά καλή και δεμένο σύνολο της πόλης, οι οποίοι παρουσίασαν πέρα από τα 2-3 δικά τους κομμάτια, ένα αρκετά πειστικό πρόγραμμα κυρίως με διασκευές από παλιά και νέα ροκάκια τύπου U2, Guns’n’Roses κ.α.

Prisma

Αφού ο κόσμος είχε ζεσταθεί ανέβηκε στη σκηνή το Main act της βραδιάς. Ακολούθησε ένας δίωρος καταιγισμός από παλιά και νέα κομμάτια τους, παιγμένα με σε πιο σκληρό τόνο από ότι τους είχα συνηθίσει. Ο νέος τραγουδιστής τους Άγγελος, έχει δέσει πάρα πολύ καλά στο σχήμα, και μπράβο του που μπόρεσε να πει όλα αυτά που είπε, έχοντας πρόβλημα με της αμυγδαλές του. Επίσης ένα μεγάλο μπράβο στον «μικρό» τυμπανιστή Τάσο, ο οποίος έχει και αυτός τα προβληματάκια του με την μέση του (και απορώ πως δεν έχει κοπεί στα δυο τόσο καιρό?!?). Ακόμα πρέπει να συγχαρώ τον άρχοντα της κιθάρας Ηλία, ο οποίος τελικά κατάφερε να δαμάσει με απίστευτο τσαμπουκά το καλώδιο που προκαλούσε παρεμβολές κατά τη διάρκεια του Live, όσο για το παίξιμο του, δεν χωράει κουβέντα. Τέλος και ένα μπράβο στον Κώστα, που επέβαλε τη θέληση του στο 6χορδο μπάσο αποδίδοντας τα μέγιστα, μιας και έπαιξε και όλο το σετ των Prisma, και στα μυστικιστικά πλήκτρα με κέλτική επιρροή του Γιώργου. Θα έπρεπε να αναφέρω και τους Special Guests που ανέβηκαν στη σκηνή για να jam-άρουν με το γκρουπ, αλλά επειδή δεν θυμάμαι τα ονόματα τους , δεν μπαίνω στον κόπο καν.

Πράσσειν Άλογα

Και κάπου εκεί τελείωσε άλλη μια ωραία βραδιά με γνωστούς και φίλους και αρκετή ροκ μουσική.

Επίλογος:

Αφού καληνυχτίσαμε το μισό σύμπαν, το NWOHMB αποφάσισε να σβήσει την δίψα που ξαφνικά δημιουργήθηκε σε γνωστό Metal Club της πόλης (όχι δεν θα πω όνομα, γιατί δεν συμφωνήσαμε ακόμα για τα ποσοστά από την διαφήμιση, έτσι Ηλία!!!). Και κάπου εκεί χώρισαν και οι δρόμοι μας, μιας και για τους περισσότερους η σημερινή ήταν εργάσιμη.

Το clue της βραδιάς:

Το show γράφτηκε όλο για το επερχόμενο Dvd των Αλόγων (χοχο, πάντα ήθελα να είμαι σε ένα live με τόσες κάμερες!!).

Post Scriptum:

Κατόπιν μονόλεπτης σύσκεψης της πλειοψηφίας του NWOHMB, αποφασίστηκε:
Ι) να βγει πορτοκαλί κάρτα (παραλίγο κόκκινη δηλ.) στον κύριο guitarlikas, ο οποίος δεν παρέστη χτες, προφασιζόμενος κάποιο προσωπικό πρόβλημα, αλλά πληροφορίες μου λένε πως ήταν αραχτός στον καναπέ ρεμβάζοντας όλο το βράδυ.
ΙΙ) ο κύριος lipis να πάρει κίτρινη κάρτα, για την εσπευσμένη του αποχώρηση από το event, με old fashion τρόπο, λέγοντας πως πάει να αγοράσει μπαταρίες για την κάμερα του, μη γυρίζοντας ποτε, αλλά εθεάθη σε διπλανό μαγαζί με μισοντυμένες κυρίες!!!

Drummer με κάτι @#####@ ΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Posted by toolman on Saturday, November 25, 2006 comments (6)

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ με το συμπάθειο! Μπορεί να μην παίζει τόσο γρήγορα και τυπικά σαν τον Marco, μάνα δε θα πάω στα καράβια, θα προσπαθήσω να φτάσω τα 50.000.000 bpm το milisec!
- υιέ υιέ μου, αυτά που λες στα αιδοιοτριχοθυλάκια μου τα γράφω, ένα ρολάρισμα της προκοπής μπορείς να κάνεις, να παίξεις διαφορετικούς ρυθμούς σε πόδια και χέρια μπορείς;
- όχι μάνα
- τότε, γιέ μου πάς;
- μάνα τελικά θα πάω στα καράβια!, Pitruzzella αλλά είναι ένας ολοκληρωμένος ντραμίστας με ολόδικό του ήχο.
Το ονοματάκι του Tomas Haake και η μπάντα Meshuggah. Ψαχτείτε λίγο παραπάνω, δε μετράει μόνο η ταχύτητα την οποία κάθε ατάλαντος μπορεί να πετύχει, αλλά η πρωτοτυπία.
Για όσους δε γουστάρουν υπάρχουν οι Dimmu Borgir και λοιπές κομπανίες.
Προτείνονται όλοι οι δίσκοι των Meshuggah εκτός του πρώτου. Καλά downloads!
Πάρτε και ένα βιντεάκι, αν ξέρετε από drumming παρατηρήστε τους χρόνους που παίζει και βγάλτε συμπέρασμα.



και ένα βιντεοκλίπ που έχουν κάνει



This is what I call a stage show...

Posted by ARD on Friday, November 24, 2006 comments (9)

Πράσσειν Άλογα (24 Νοεμβρίου live)

Posted by rockordie on Thursday, November 23, 2006 comments (3)

Ενημερώνω (υπενθυμίζω) τους αγαπητούς αναγνώστες ότι την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου (αύριο δηλαδή για τους άσχετους) στις 22:00 στην Υδρόγειο (Θεσ/νίκη) θα γίνει η συναυλία των Πράσσειν Άλογα για την προώθηση του 4ου δίσκου τους με το ευφάνταστο όνομα «4».

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Το NWOHMB (παράρτημα Βορείου Ελλάδος) θα παρευρεθεί σύσσωμο στο ιστορικό γεγονός. Όποιος απουσιάσει θα θεωρηθεί λιποτάκτης και θα εκτελεστεί με μονοσολίες κλαρίνου από δίσκο της Μαριάνθης Κεφάλα.

Δυστυχώς δεν βρήκα κανένα video clip τους στο YouTube και αναγκαστικά ανέβασα ένα (σε πολύ καλή ανάλυση κιόλας) για να δείτε περί τίνος πρόκειται…Βασίσου Πάνω Σου.

Ved Buens Ende

Posted by Elemental_Nausea on Thursday, November 23, 2006 comments (5)

Eν αναμονή της κυκλοφορίας του καινούριο album των Ved Buens Ende μια αναδρομή στο παρελθόν επιβάλεται !Αvant-garde black metal λοιπόν εκ Νορβηγίας!


Ved Buens Ende σημαίνει At The End Of The Rainbow ,αναφερόμενο στο μυθολογικό ουράνιο τόξο Βifrost.

Οι Ved Buens Ende δημιουργήθηκαν το 1994 απο τον Carl-Michael Eide(DHG,Virus,Aura Noir,Cadaver) στο Oσλο της Νορβηγίας.Κυκλοφόρησαν έναν full-length album και διαλύθηκαν μετά την κυκλοφορία του, το 1997.Το 2006 επανασυνδέονται με διαφορετικό line-up και δουλεύουν σε καινούριο υλικό που αναμένεται να κυκλοφορήσει(αμήν και πότε).

Το πρώτο τους και μοναδικό full-length αποτελείται απο ένα κράμα μουσικών στοιχείων και εναλλαγών !Κινούμενο ανάμεσα σε jazz μονοπάτια,black, doom ακόμα και κάποια κάποια neofolk,όπως στο τραγούδι Autumn Leaves που συμμετέχει η Kristine Stensrud. Αυτό είναι που το κάνει τόσο μοναδικό και ασυνήθιστο.Δεν ακολουθεί την προκαθορισμένη φόρμα του Black -Metal .Ενω τα φωνητικά αν και είναι "μονότονα"με με μικρές εναλλαγές , ταιριάζουν στο ύφος του δίσκου.

Το Demo τους Those Who Caress The Pale επανακυκλοφόρησε σε CD ,ενώ περιέχει ένα bonus track καθώς και τα τραγούδια που δεν περιέχονται στο Full-Length ,A MaskIn The Mirror και Τhe Plunderer.


Tracklist

Ved Buens Ende-Written In Waters

"I Sang for the Swans"
"You, That May Wither"
"It's Magic"
"Den Saakaldte"
"Carrier of Wounds"
"Coiled in Wings"
"Autumn Leaves"
"Remembrance of Things Past"
"To Swarm Deserted Away"

Current Line-Up


Vicotnik (Yusaf Parvez) - Guitars, Vocals (Dødheimsgard)
Carl-Michael Eide - Guitars, Vocals (before reunion, Drums) (Cadaver, Dødheimsgard, Satyricon, Ulver, Infernö, Aura Noir and Virus)
Petter "Plenum" Berntsen - Bass
Einar "Esso" Sjursø - Drums

Mπορείτε να ακούσετε ενδεικτικά το I Sang For The Swans εδώ.

Drummers me @@ #1

Posted by dddd on Thursday, November 23, 2006 comments (4)

Ο προαναφερόμενος ως "μπόγος" Nicholas Barker,ενώ τον τραβάει ερασιτεχνική κάμερα:



"...Σπουδαγμένα τα παλικάρια με φοβερά riffs και α π ί σ τ ε υ τ ο drumming!! Πιο γρήγορος και απ' το intercity ο ντραμίστας, παλικάρι απ' τα λίγα. Πτυχιούχος κάφρος..." Τι λες ρε Toolman?
Άκου λίγο τον Marco Pitruzzella (Vornagar - Vital Remains)....



Στο post drummers me @@ #2, η συνέχεια...

Origin

Posted by toolman on Thursday, November 23, 2006 comments (5)


Ή αλλιώς και τα παπούτσια μέσα! Δεν έχω λόγια να περιγράψω την κτηνωδία και την μανία των δίσκων τους. Κριάρια κανονικά, τα σπάνε όλα, με στυλ αμερικανικό! Brutal fuckin metal και τις μπάλες!

Νομίζεις οτι παίζουν αυτιστικοί ξυλοκόποι αντί μουσικών αλλά έχουν μία καθαρότητα στο παίξιμό τους παρόλο τον πανικό που επικρατεί. Σπουδαγμένα τα παλικάρια με φοβερά riffs και α π ί σ τ ε υ τ ο drumming!! Πιο γρήγορος και απ' το intercity ο ντραμίστας, παλικάρι απ' τα λίγα. Πτυχιούχος κάφρος.

Το κουφό της υπόθεσης είναι οτι κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον, βλέπετε τα περισσότερα blastobeatoκαβλα συγκροτήματα καταντάνε ανούσια και βαρετά, καθόλη τη διάρκεια των δίσκων τους με καταλυτικές αλλαγές και άψογα φωνητικά!

Οι τραγουδιστές, γιατί περί δύο πρόκειται, ο ένας αν δεν απατώμαι παίζει και κιθάρα, κάνουν οτι μπορούν για να μην ακουστούν ξενέρωτοι και σαν πρόβατα που σκούζουν αλλά χρησιμοποιούν τη φωνή τους σαν όργανο, ακολουθώντας τα riff!

Τραγουδάνε πάνω στη μουσική και πετυχαίνουν το ακατόρθωτο, να μην είναι άχρωμα και τυπικά, αλλά να σε κρατούν σε εγρήγορση όλη την ώρα.

Πάρτε μία γεύση από ένα mp3 που έχει ανεβάσει η εταιρία τους και κρίνετε και μερικά που έχουν ανεβάσει οι ίδιοι, αν και θα ΄λεγα όσοι πιστοί και κάφροι να κατεβάσετε κανά δίσκο τους, προτείνω τα " echoes of decimation " και " informis infinitas inhumanitas ".

Dimmu Borgir

Posted by dddd on Wednesday, November 22, 2006 comments (12)

Μία από τις μεγαλύτερες μελωδικές Black Metal μπάντες της εποχής μας. Δημιουργήθηκαν απο τον Shagrath, Silenoz και Tjodalv το 1993 στη Νορβηγία.

Το συγκρότημα εντυπωσίασε με το 7” EP 'Inn I Evighetens Morke' ('Into the Eternity of Darkness') το 1994, κάνοντας το ντεμπούτο τους ένα χρόνο μετά με το full length album 'For All Tid'. To 1996 ταράζουν τα νερά με το φανταστικό 'Stormblåst'. Ακολουθεί το MCD 'Devil's Path' και φτάνουμε στο 1997 όπου και κυκλοφορούν το αριστούργημα 'Enthrone Darkness Triumphant'. Πλέον οι Dimmu Borgir έχουν εδραιωθεί στη black metal σκηνή και εργάζονται πυρετωδώς για τον επόμενο εξίσου σημαντικό δίσκο 'Spiritual Black Dimensions' (1999)! Σταθερά παραμένουν τα ιδρυτικά μέλη της μπάντας Shagrath (vocals) & Silenoz (guitars), ενώ στο διάστημα αυτό κυκλοφορούν διάφορες επανεκδόσεις και demos του συγκροτήματος (μαζί με αυτά η «πυρηνική έκρηξη» φτιάχνει κούπες, παντελόνια, μπλούζες, ζώνες, σκουφιά...string… με το logo της band).

Ερχόμαστε στο έτος 2000 και με Nicholas Barker (drums – ex Cradle of Filth), Vortex (bass – Arcturus, Borknagar), Mystis (keys) & Galder (quitars – Old Man’s Child)… γίνεται πραγματικότητα το καλύτερο άλμπουμ τους (in my opinion) 'Puritanical Euphoric Misanthropia'. Και για του λόγου το αληθές ας απολαύσουμε τους 'Kings Of The Carnival Creation':





Αφού τιμήθηκαν με το Norwegian Grammy Award 2001, ηχογράφησαν το 'Death Cult Armageddon' από το οποίο ξεχωρίζει το 'Progenies Of The Great Apocalypse' (extreme version):



Τελευταία κυκλοφορία είναι η επανέκδοση του 'Stormblåst', με Hellhammer στα τύμπανα (γνωστός σε όλους μας...νομίζω). Ο καινούργιος τους δίσκος είναι στα σκαριά και τον περιμένουμε (εμείς οι fans) από στιγμή σε στιγμή. Επιπλέον κυκλοφορεί και το διπλό DVD 'World Mishanthropy'.

Andrew WK – She Is Beautiful

Posted by rockordie on Monday, November 20, 2006 comments (4)

Ο Andrew WK είναι το κλασικό παράδειγμα του πασίγνωστου εντός των Η.Π.Α. και παντελώς άγνωστου εκτός των συνόρων της. Εντάξει ίσως όχι παντελώς άγνωστου αλλά όπως και να το κάνουμε δεν είναι και τόσο μεγάλο όνομα στον υπόλοιπο κόσμο.
Το ότι είναι χαβαλέ τύπος φαίνεται τόσο από τα τραγούδια του (It's Time To Party, Party Hard, Long Live The Party, When I'm High κτλ) όσο και από την εμφάνιση που έκανε στην ταινία Jackass (άλλοι τρελοί αυτοί). Για την ακρίβεια το τραγούδι We Want Fun είναι στο soundtrack και αν θυμάμαι καλά έχει ένα σημείο στην ταινία ή στα extras όπου το τραγουδάει στο πάρτι που έκαναν οι συντελεστές για το τέλος της.
Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον τύπο εδώ.
Εγώ σας βάζω το She Is Beautiful από τον δίσκο του I Get Wet.


Αποκλειστική συνέντευξη Ozzy Osbourne

Posted by ARD on Sunday, November 19, 2006 comments (4)

Συνεχίζοντας την παράδοση που με θέλει να ποστάρω τα πιο ρεζίλικα και χιλάριους βίντεα στο σούπερ ντούπερ χέβι μέταλ τρούπερ μπλογκ μας, θα ήθελα να μοιραστώ με το φιλομεταλλοθεάμον κοινό την παρακάτω συνέντευξη που παραχώρησε σε μυστικό νηστικό συνεργάτη μας.

Νομίζω ότι η υποψηφιότητά μου για το "the xeftiliest video ever posted 2006" αναζωπυρώνεται...


ENJOY!




Nevermore

Posted by toolman on Saturday, November 18, 2006 comments (10)


Ξεκινάω αυτό το ποστ με αφορμή μία κουβέντα που είχα με έναν κολλητό μου για το εν λόγω συγκρότημα. Εγώ δίνω μεγάλη, μα πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα της παραγωγής σε ένα δίσκο, όπως και ο φίλος μου.

Είναι το α και οι συνθέσεις είναι το ω. Αν οι συνθέσεις είναι μέτριες ψιλοσώζεται η κατάσταση από μία σωστή παραγωγή, αντιθέτως αν οι συνθέσεις λένε και η παραγωγή είναι μέτρια προς κακή, τότε ο δίσκος χαντακώνεται.

Τρανό παράδειγμα το "Enemies of reality" το οποίο είχε απίστευτες κομματάρες αλλά και απαράδεκτη παραγωγή. Μετά προσπάθησαν να διορθώσουν την κατάσταση κυκλοφορώντας το ξανά με "καλύτερη" παραγωγή απ' τον Andy Sneap για τον οποίο γίνεται και το ποστ αυτό, αλλά πάλι με άσχημα αποτελέσματα.

Θα' θελα τη γνώμη σας πάνω στο θέμα αυτό γιατί ειλικρινά οι Nevermore είναι η αχτίδα φωτός κατ' εμέ στην υπόθεση σύγχρονο heavy metal και χαντακώνονται από τις πλαστικές και άνευρες παραγωγές του κυρίου αυτού.

Που' ναι οι παραγωγές με τα αρχίδια να κρέμονται του Neil Kernon που ένιωθες το μπάσο να τρυπάει τ' αυτιά σου και ένιωθες τη μπότα στην καρδιά. Ενώ συνεχίζουν να κυκλοφορούν δισκάρες πιστεύω οτι πλέον έχουν χάσει το στοίχημα και δεν ακούγονται τόσο φρέσκοι και πρωτοποριακοί όσο ακουγόντουσαν παλιότερα και αυτό το αποδίδω στις σκατά παραγωγές του Andy. Οι Kreator, οι Arch Enemy και οι Nevermore ακούγονται το ίδιο πάνω κάτω! Λες και παίζουν ρομπότ και όχι άνθρωποι, όπου μπαίνει δίκαση μου σπαέι τα νεύρα ο ήχος, κανονικά!

Χρειάζονται μία ανανέωση και γρήγορα, αν και όποιος τους έχει παρακολουθήσει live παρατηρεί οτι τα δίνουν όλα μεν αλλά πάντα μα πάντα με μέτριο ήχο, πότε χαμηλό πότε ανύπαρκτες κιθάρες πηγμένες από τη βαβούρα και δε συμμαζεύεται! Καημό το' χω να πάω σε συναυλία τους και να μη μου πρήζει τ' αρχίδια ο ήχος που βγάζουν! Σημειωτέων 3 φορές τους έχω δει. Μάλλον δε τα πάνε καλά στον τομέα αυτό!

Τέλος πάντων, εσείς τι λέτε πάνω σε αυτό;

Υ.Γ.1. Θεωρώ οτι πάνω κάτω όλοι έχετε ακούσει τους Nevermore και θα'χετε μία σχετική γνώμη.
Υ.Γ.2. Μου φαίνεται πάλι πόλεμο ξεκίνησα αλλά ειλικρινά συγκρίνετε τις παραγωγές των "dreaming neon black" και "politics of ecstacy" με τις μεταγενέστερες;

WWE Music #1 (Alter Bridge - Metalingus)

Posted by rockordie on Friday, November 17, 2006 comments (7)

Δεν ξέρω πως να αρχίσω για να δικαιολογηθώ επαρκώς για αυτά που θα ακολουθήσουν αλλά ξεκινάω και όσο θέλετε μπορείτε να με βρίσετε μετά.
Λοιπόν είμαι addicted στο Wrestling (πως να το πω, κανονικό junkie είμαι!!!) και από τότε που έβαλα DSL επιτέλους μπορώ και βλέπω τα επεισόδια της εβδομάδας και τα events που διοργανώνουν κάθε μήνα (περίπου) Wrestlemania, Cyber Sunday, No Mercy κτλ.
Ωραία και τι σχέση έχει αυτό με το NWOHMB, θα μου πείτε τώρα και θα έχετε κάποιο δίκιο αλλά μισό λεπτό να εξηγήσω πρώτα τι είναι το Wrestling σε αυτούς που δεν γνωρίζουν.
Το Wrestling είναι ένα μάτσο φέσια, ναι ακριβώς όπως το ακούτε φέσια. Μαζεύουν διάφορους τύπους με απίστευτους κοιλιακούς, τεράστια μπράτσα (συνήθως χωρίς λαιμό), τους ντύνουν με φαντεζί ρούχα (μπορεί και κουρέλια), τους δίνουν έναν ρόλο (καλού, κακού, καλού που έγινε κακός κτλ), μετά τους βάζουν σε ένα ρινγκ (σαν αυτό του μποξ), αυτοί κάνουν πως χτυπιούνται αλύπητα με διάφορους εντυπωσιακούς τρόπους και στο τέλος ο ένας φεύγει νικητής και ο άλλος με φορείο (και καλά) ανάλογα με το σενάριο (ναι, έχει και σενάριο).
Σαν να σας ακούω να φωνάζετε, «Get to the point asshole».Παιδιά έφτασα, ηρεμία.
Το Wrestling έχει ξεφύγει τελείως τα τελευταία χρόνια και σε θέαμα και εφετζιλίκι και εδώ μπαίνει ο συνδετικός κρίκος με το blog μας. Όλοι οι τρίγωνοι (αντίπαλοι) έχουν και από ένα theme song το οποίο παίζει λίγο πριν βγούνε στο ρινγκ και αρχίσουν τις σφαλιάρες (ναι, τις ψεύτικες νόμιζα τα καλύψαμε αυτό).
Αυτά τα τραγούδια είναι instrumental, rap, rock ή απλώς ήχοι από κατσαρόλες που τις βαράει μαϊμού. Από όλα αυτά τα μόνα που θα μας απασχολήσουν είναι τα rock – metal φυσικά (όπως καταλάβατε θα κάνω και άλλα παρόμοια post).
Σαν πρώτο τραγούδι διάλεξα να βάλω το Metalingus (theme του Edge) από μια καινούργια μπάντα τους Alter Bridge (όλοι οι πρώην Creed με νέο τραγουδιστή) που παίζουν ένα κράμα Hard Rock και NWOAHM, φανταστείτε ήχο σαν των Velvet Revolver (η μπάντα του Slash, αλλά αυτό είναι άλλο post).


Stampin' Ground - 12Νοε2006

Posted by zisis on Thursday, November 16, 2006 comments (2)

Διαβάστε για το τί έγινε στη συναυλία των Stampin' Ground στο Ξυλουργείο του Μύλου και δείτε μερικές φωτογραφίες σε αυτόν τον σύνδεσμο.

Επειδή έπρεπε να φύγω για Κοζάνη μετά τη συναυλία, αναρωτιέμαι τί έγινε μετά στο party στο Eightball. Ανεβάστε φώτοζ, αν υπάρχουν για να πάρουμε και μεις καμιά γεύση.

Therion - new album update

Posted by dddd on Tuesday, November 14, 2006 comments (16)


Το καινούργιο άλμπουμ των Therion, Gothic Gabbalah, θα είναι διπλό CD!

tracklist:

CD1:
1. Der Mitternachtslöwe [5:38]
2. The Gothic Kabbalah [4:32]
3. The Perrennial Sophia [4:53]
4. Wisdom and the Cage [5:13]
5. Son of the Staves of Time [5:10]
6. Tuna 1613 [4:21]
7. Trul [5:11]
8. Close up the Streams [3:55]

CD2:
1. Wand of Abaris [5:50]
2. Three Treasures [5:30]
3. The Path to Arcady [3:53]
4. TOF - The Trinity [6:17]
5. Chain of Minerva [5:28]
6. The Falling Stone [4:50]
7. Adulruna Rediviva [14:36]

Saturday Night Special Event - Πράσσειν Άλογα Release Party & Gig

Posted by uncle on Tuesday, November 14, 2006 comments (15)


Αυτό είναι που λένε "αν δεν παινέψεις το σπίτι σου"!!! Χρόνια φίλοι από πολλούς από μας, από μένα του RoD, του Zaf, του Τaxoparei (και απορώ που έχει χαθεί αυτός???), μου είναι αδύνατο να μη τους προβάλλω από εδώ. Οι Πράσσειν Άλογα είναι ένα απο τα λίγα συγκρότηματα της Ελληνικής Ροκ σκηνής, που παλεύει να κρατήσει την ελληνική σκηνή ζωντανή, παρά τις αντιρρήσεις που φέρουν οι δισκογραφικές εταιρίες και διάφοροι κύριοι με κοστούμια.

Γενικές πληροφορίες:
  • Γένεσης: Σωτήριο έτος 1996.
Δισκογραφία:
  • Βασίσου Πάνω Σου (1998 - Virgin)
  • Ο Εχθρός Μου (1999 - Virgin)
  • Θέλω Να Σου Μιλήσω (2002 - Plus Records)
  • 4 (2006 - Ano Kato Records)
Μετά από αλλαγές στο lineup και διάφορες άλλες μυσταγωγικές διαδικασίες, κυκλοφορεί (επιτέλους) μετά απο αναμονή τεσσάρων ετών, τώρα το Νοέμβριο η νέα τους δουλειά, η προακρόαση της οποίας με ενθουσίασε πάρα πολύ (παραπάνω δε σας λέω, ελάτε να ακούσετε μόνοι σας).

Περισσότερες πληροφορίες:

Περισσότερες πληροφορίες για το ποιοι είναι, που μένουν, πότε ξυπνάνε , πότε τρώνε, τι νούμερου εσώρουχα φοράνε (αν φοράνε) και πότε και που χωρεύουν γυμνοί σε καμπαρέ της πόλης θα βρείτε εδώ -> Πράσσειν Αλογα Official site

Το release party για το νέο δίσκο 4, θα γίνει το Σάββατο 18/11/06, στην παραλία Περαίας Θεσσαλονίκης, στο Bar Exapsis.

Επίσης την επόμενη εβδομάδα (24/11/06), οι Πράσσειν Άλογα θα ανέβουν το stage της Υδρογείου για να αποδείξουν και ζωντανά, ότι δεν γέρασαν ακόμα και είναι ακόμα εδώ.
Είστε ευπρόσδεκτοι όλοι!
Είσοδος Ελεύθερη

Wolverine

Posted by dddd on Monday, November 13, 2006 comments (18)


Η progressive μπάντα που γεννήθηκε στη Σουηδία το 1995 από τους Marcus Losbjer and Stefan Zell. Αρχικά το συγκρότημα ξεκίνησε παίζοντας Death Metal, έκανε 3 demo με αυτό το στυλ και το τέταρτο που κινούνταν σε melodic progressive-metal ύφος, ήταν αυτό που τους έδωσε το εισιτήριο για τον πρώτο επίσημο δίσκο, ο οποίος λέγεται “Fervent Dream” (είναι επανέκδοση του 4ου demo και επρόκειτο για mini-CD).
Το μεγάλο ντεπούτο τους το κάνανε το 2000 με την κυκλοφορία του full-length album "The Window Purpose". Επόμενος δίσκος, το 2002 "Cold Light Of Monday" όπου πειραματίζονται σε καινούργιες μελώδίες, για να φτάσουν το 2006 να ηχογρ
αφήσουν το άλμπουμ "Still".


Και για να πάρετε μια γεύση:

from: Still
Bleeding

from: Cold Light Of Monday
New Best Friends

from: The Window Purpose
Towards Loss

from: Fervent Dream
Whispers On The Wind


Heaven and Hell - The Truth

Posted by uncle on Saturday, November 11, 2006 comments (3)

Και για την αποκατάσταση της αλήθειας, για το τι εστί Heaven and Hell, και Black Sabbath του 1980 (R.J.Dio, Tony Iommy, Geezer Butler, Vinnie Appice), Ιδού:




Black Sabbath - Heaven and Hell

Hang the Pope

Posted by uncle on Saturday, November 11, 2006 comments (5)

Θυμήθηκα σήμερα ένα απο τα πιο μικρά φιλμάκια της μεταλλικής σκηνής (38 δευτερόλεπτα), το Hang the Pope απο Nuclear Assault. Έφαγα τον τόπο να το βρώ αλλά τζίφος. Βρήκα όμως αυτό, που πιστεύω είναι το ίδιο μεταλλικό όσο το προαναφερθέν, και ασχολείτε και αυτό με τον Πάπα.


Isis "In the absence of truth"

Posted by toolman on Saturday, November 11, 2006 comments (21)


Θα μαι πολύ λακωνικός, οι κύριοι αυτοί από τη Βοστώνη σπέρνουνε!!! Απλά πράγματα! Σε όποιον δεν αρέσουν υπάρχουν και οι Saturnus, χαχαχα!
Η μουσική τους είναι πέρα για πέρα αυτοσχεδιαστική αλλά με τρομερή συνοχή και για πρώτη φορά με πολλές αλλαγές στη δομή των κομματιών. Εχουν μία πιο prog αντίληψη, σε αυτό το δίσκο, θα τολμούσα να πώ με απίστευτες μελωδίες και στα φωνητικά αλλά και στα έγχορδα! Ειδικά στα φωνητικά ο Αaron Turner δίνει ρέστα! Ο drummer πάλι μεγαλουργεί με την απλότητα και την αμεσότητά του χρωματίζοντας τις ήδη εμπνευσμένες συνθέσεις.
Η παραγωγή είναι υπεράνω κάθε κριτικής με την απαραίτητη μπασαδούρα αναδεικνύοντας τον αναλογικό ήχο της μπάντας.
Ειλικρινά τα λόγια περιττεύουν για αυτό το συγκρότημα, με κάθε του κυκλοφορία θέτουν ακόμα πιο ψηλά τον πήχη, σε δυσθεώρητα ίσως ύψη για λοιπούς ατάλαντους. Δεν είναι λίγο να χεις στο ενεργητικό σου 4 δισκάρες η μία καλύτερη απ'την άλλη και με διαφορετικό ύφος πάντα! Ποτέ δεν έχουν αναπαράγει τον ίδιο ήχο σε καινούριο δίσκο, πάντα αναζητούν το διαφορετικό, το άλλο και τα καταφέρνουν οι μπαγάσηδες!
Με αυτό το δίσκο πιστεύω πως ήρθε η ώρα της καθολικής αναγνώρισης από όλη τη μουσική κοινότητα, και όχι μόνο τους "μεταλλο-κοράδες" καθότι είναι τόσο εμπορικό όσο πρέπει για να περάσει και σε άλλο κοινό χωρίς να καταντάει ξεκωλιάρικο! Προσκυνώ!
Το artwork του δίσκου είναι κλασικά ένα μικρό έργο τέχνης, που χαίρεσαι να το παρατηρείς και όπως σε όλα τα άλμπουμς τους έτσι και σε αυτό είναι επιμελημένο από τον τραγουδιστή τους, μεγάλο ταλέντο, ε;!
Ακούστε τους ΤΩΡΑ!! Ποτέ δεν είναι αργά!

Υ.γ. Tσεκάρετε άφοβα τα "oceanic" ,"panopticon" και "celestial" όπως και τους Red Sparrowes οι οποίοι είναι παρόμοια φάση αλλά χωρίς φωνητικά, instrumental.

Μωρά στη Φωτιά – Live Report

Posted by uncle on Saturday, November 11, 2006 comments (3)

03:30. Επιτέλους έφτασα σπίτι.

Πρόλογος:

I. Εισιτήριο: Guest List
II. Main act: Μωρά στη Φωτιά, Support act: Μαύρη Μαγιονέζα
III. Location: 10/11/06, Αποθήκη του Μύλου, Θεσσαλονίκη (ώρα έναρξης 21:30)


Support Act:

Μαύρη Μαγιονέζα: Ώρα ??:??. Ούτε ξέρω πότε άρχισαν ή πότε άνοιξαν οι πόρτες, γιατί αν και έφυγα σαν κύριος στην ώρα μου από το σπίτι, μόνο τον επιτάφιο δεν βρήκα μπροστά μου καθώς κατέβαινα στην πόλη, για να συναντηθώ με τον Σωκράτη, με τον οποίο είχαμε κανονίσει να πάμε παρέα. Μποτιλιάρισμα του θανατά στην Περαία, σαν όλοι να πήγαιναν στην δουλειά εκείνη την ώρα, και μποτιλιάρισμα με ατελείωτη ουρά / αναμονή στην είσοδο της πόλης, λόγω καραμπόλας με τρία αυτοκίνητα (Murphys Law: Shit happens more than once!! Tested). Φτάνοντας στον Μύλο κατά της 21:10, συναντάμε μια παλιά γνωστή, και πάμε για καφεδάκι και μπλα μπλά στη γνωστή καφετέρια του Μύλου που κανείς δεν ξέρει πως την λένε (αλλά ποιος φαντάζεται το όνομα του μαγαζιού να είναι «Καφετέρια του Μύλου»).

Προσωπικά δεν με ενδιέφερε και τόσο να δω το support group. Τελικά πετύχαμε και καμιά πενταριά κομμάτια τους καθώς μπήκαμε κατά της 23:00. Αν και γνωστοί και καλοί σε αυτό που κάνουν, οι Μαγιονέζες με άφησαν παγερά αδιάφορο. Τους είχα ξαναδεί παλιότερα (όταν ξεκινούσαν) και είχα μείνει έκπληκτος, αλλά αυτό που είδα σήμερα ήταν απλά μέτριο, για να μη πάω πιο κάτω τον πήχη και ισχυριστώ ότι το μισό τους σετ ήταν playback.

Main Act:
Μετά από μικρή αναμονή 45 λεπτών βγήκαν στη σκηνή τα Μωρά. Αγέραστοι, δυναμικοί και ζωντανοί, όσο ποτέ άλλοτε, απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι αποτελούν πάγια αξία στον χώρο της ελληνικής ροκ σκηνής. Ένα σετ 2μιση ωρών με καταιγισμό παλιών και νέων κομματιών σε άριστη εκτέλεση, και με απίστευτο συνδυασμό της μοναδικής φωνής του Σαλβαδόρ, με τα αρμονικά και συνάμα απόκοσμα έως psycho γεμίσματα με τα πλήκτρα του Ηλία. Επίσης θετική από την μία, η παρουσία νέου κιθαρίστα στην μπάντα, που το παίξιμό του έκανε το στυλ κάπως πιο βαρύ, αλλά: “Man, Jimmy Hendrix is Dead”!!!


Track list:
Κάτω στην πόλη
Στο δρόμο
Πήδα προτού κοιτάξεις
Βαβυλωνία
Ηρωίνη
Εμβατήριο
Είδωλα
Αδερφοί στην κόλαση
Σκυλίσια Μέρα
Γκρίζο backgroundΠόσο κοντά είναι η Ασία
Παιχνίδι
Παυσίπονο
Ανδρείκελα
Αποτυχημένο Παιδί
Υποσχέσεις
Αδρεναλίνη
Μανιφέστο
Φωλιά του κούκου
Χαμαιλέων
Ταξίδι
Third Uncle (Jack προφανώς)
Encore:
Κάτω στην πόλη
Παυσίπονο


Περιττό να πω πως έγινε της ***** στο encore, αλλά και κατά τη διάρκεια το Pogo έπαιρνε και έδινε. Μια μεγάλη γιορτή. Όποιος έχει δει τα Μωρά ξέρει για τι πράγμα μιλάω, και όποιος δεν τους έχει δει, καιρός είναι να το πάρει απόφαση.

After the Show:
Μετά το τέλος της συναυλίας, και την αποχώρηση του όχλου (250 άτομα περίπου), ακολούθησε φιλική κουβεντούλα (ότι είπαμε θα μείνει μεταξύ μας, προς το παρόν, χοχοχοχο) και παγωμένη μπύρα με τα παιδιά, μια και το κανονισμένο after στο
Yardtrip αναβλήθηκε τελικά λόγω του πέρας της ώρας.
Special Thanks to:
Ηλίας Πετρίδης

Agathocles

Posted by dddd on Thursday, November 09, 2006 comments (17)

Agathocles
Ξεκίνησαν από μια μικρή πόλη του Βελγίου, το
Mol, κάπου στο 1985 για να φτάσουν σήμερα να είναι οι masters του underground grind core! Στο δυναμικό τους έχουν πάρα πολλές κυκλοφορίες και split με ονόματα που αργοτερα έγιναν από τα μεγαλύτερα στον χώρο (Abstain, Unholy Grave).

Τωρινό line up : JAN AG: mouth and bass-turbation / DIRK AG: six-stringed axe and throat / ROEL AG: sticks 'n hitting tricks

A For Arrogance


Και σαν μέλος μπάντας που παίζει grind, σας παραθέτω μία διασκευή των Cut Your Throat (που είναι και η μπάντα μου) από Agathocles:

Big One

Heaven And Hell

Posted by Elemental_Nausea on Thursday, November 09, 2006 comments (10)

Παραθέτω το κείμενο όπως ακριβώς το βρήκα

Ένας εκπρόσωπος του κιθαρίστα των Black Sabbath, Tony Iommi, επιβεβαίωσε ότι η πολύ αναμενόμενη και έντομα φημολογούμενη επανένωση των Iommi, Dio, Butler και Ward μοιάζει να παίρνει σάρκα και οστά. Αφού διάφοροι promoters προσέγγισαν τους αντιπροσώπους των πρώην μελών των Sabbath, τα τέσσερα μέλη άρχισαν να το σκέφτονται πολύ σοβαρά, μιας και ήθελαν να επανενωθούν εδώ και αρκετό καιρό. Φαίνεται πως το νέο σχήμα θα είναι αυτό των Heaven And Hell - αυτό είναι το όνομα που η μπάντα πιθανώς θα χρησιμοποιήσει στο νέο της εγχείρημα. Αν όλα πάνε καλά, οι Heaven And Hell θα «βγουν στον δρόμο» στις αρχές του 2007.

Σε μία εμφάνιση στις 16 Αυγούστου, στο ραδιοφωνικό show "Rockline", ο Dio είπε τα ακόλουθα σχετικά με την πιθανότητα περαιτέρω συνεργασίας με τον κιθαρίστα των Black Sabbath, Tony Iommi:

«Έχουμε ήδη γράψει ένα (νέο) τραγούδι μαζί. Ο λόγος που έγινε αυτό είναι ότι βγαίνει μια κυκλοφορία με τίτλο "Black Sabbath: The Dio Years" - υπάρχει ήδη μία, φυσικά, η "Black Sabbath: The Ozzy Years", αυτή ήταν η αρχή και φυσικά αφορά την καλύτερη περίοδο της μπάντας. Θέλαμε να κάνουμε το "Black Sabbath - The Dio Years" λίγο πιο special, όχι απλά να σας δώσουμε υλικό που δεν έχετε ακούσει σε live εκδοχή. Αυτά είναι δύο κομμάτια που δε θα ακούσετε αλλού, δύο νέα τραγούδια. Το ένα που έχω κάνει με τον Tony είναι πραγματικά φανταστικό. Είναι απίστευτο να συνειδητοποιείς πόσο απίθανος κιθαρίστας ήταν. Το ξεχνάς αυτό όταν έχεις να δουλέψεις 10 χρόνια με κάποιον. Ελπίζω να σας αρέσει. Πιστεύω ότι θα είναι τέλειο».

Στις φήμες που τον θέλουν να επανενώνεται με τους Black Sabbath, ο Dio είπε: «Υπάρχουν πάντα φήμες για όλα - για ένα Rainbow reunion, για ένα Black Sabbath reunion. Ο σκοπός μας ήταν να το κάνουμε αυτό επειδή θέλαμε αυτό το δημιούργημα να είναι λίγο πιο special από όλα τα άλλα, όχι απλά ένα live τραγούδι που δεν έχετε ξανακούσει. Θέλαμε να κάνουμε κάτι πιο «ειδικό», ώστε όλη η μπάντα να γράφει και να παίζει αυτά τα τραγούδια».

Πηγή rocking.gr

Νεο Section του N.W.O.H.M.B - Live Dates

Posted by uncle on Thursday, November 09, 2006 comments (3)

Ν.W.Ο.Η.Μ.Β proudly presents:

N.W.O.H.M.B.-Live

Με χαρά σας παρουσιάζω την νεα προσθήκη στον ιστιοχώρο μας, μια νεα στήλη που έρχεται να ενημερώσει ζωντανούς και νεκρούς για τα Live Dates στον τόπο μας (με άλλα λόγια μια ευγενική προσφορά αφύπνισης των bloggers και rockers, και εξάλειψης ψεύτικων δικαιολογιών τύπου "..να δεν ήξερα οτι είχε Live σήμερα").

Pantheist

Posted by Elemental_Nausea on Thursday, November 09, 2006 comments (11)

Pantheism holds that the cosmos, taken or conceived of as a whole, is synonymous with God. The Cosmos is divine, and the earth sacred. The Cosmos is divine,
all share divinity.

Pantheists do not propose belief in a deity; rather, they hold nature itself as a creative presence. Pantheism reconciles science and religion through ecology leading to strong environmental awareness.

Pantheists believe in Divine Immanence. To the Pantheist, divinity does not transcend reality; it surrounds, and is within. All share divinity. This leads the pantheist to personal ethics of tolerance and understanding.



Οι Pantheist δημιουργήθηκαν απο τον Kώστα Παναγιώτου στις αρχές του 2000.Το πρώτο demo Dying Millenium,μια προσπάθεια του Κώστα σε στυλ ambient ,παρέμεινε ακυκλοφόρητο.

Στην συνέχεια με την ένταξη του Nicolas ,οι Pantheist αρχίζουν να αποκτούν μια συγκεκριμένη μορφή.

Με την βοήθεια session μουσικών ηχογραφήσαν το πρωτο τους Οfficial Demo 100 Years στα Templa Libitina studios με παραγωγό τον Stijn van Cauter(Until Death Overtakes Me).To 4 κομμάτι του δίσκου Envy Us ,είναι βασισμένο στο Prelude in C Minor του Chopin,καθώς και στo Symphony No. 7, 2nd movement του Βeethoven.

To μουσικό τους στυλ είναι επηρεασμένο απο την funeral doom σκηνή της Φιλανδίας (Τhergothon,Skepticism),ενώ δεν λείπει η χρήση ελληνικών παραδοσιακών οργάνων ,όπως μπαγλαμάς,εκκλησιαστικού οργάνου και πιάνου.

Τα φωνητικά εναλλάσονται ανάμεσα σε καθαρά, σε απαγγελίες καθώς και "brutal".
To 2002 o Frédéric Caure-bass( Bellator, Death Anos, Dune, Firma, Rhymes Of Destruction, Secundo Flumine,Thee Plague Of Gentlemen)και ο Oscar Strik (drums)εισχωρούν στην μπάντα και τον Απρίλιο του 2003 κυκλοφορεί το Ο Solitude που σαν πρώτο επίσημο album αποσπά πολύ καλές κριτικές τόσο απο το κοινό όσο και απο τον τύπο.

Το album αποτελείται απο 5 τραγούδια που συνολικά διαρκούν 57:42 λεπτά.Αργόσυρτες συνθέσεις σε συνδυασμό με εναλασσόμενα φωνητικά,που δημιουργούν μια ιδιαιτερώς σκοτεινή ατμόσφαιρα.Κύρια χρήση των πλήκτρων,ενώ στο album υπάρχουν και στοιχεία της ελληνικής μουσικής με την χρήση του μπαγλαμά.Τα quest φωνητικά στο Envy Us είναι του Stijn των Until Death Overtakes Me .

Τον Ιανουάριο του 2004 ο Οscar και ο Frederik αποχωρούν και αντικαθίστανται απο τον Κris(drums) και τον Wim(bass).To group μετακομίζει απο το Βέλγιο στην Αγγλία λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν .Κατα την διάρκεια της ηχογράφησης του δεύτερου album τους Αmartia,o Andy και ο Μark απο τους Εsoteric γίνονται μέλη της μπάντας ,ενω αργότερα εισγώρησε και ο Ilia των Indesinence (guitars).Tον Μάρτιο του 2005 κυκλοφορεi επίσημα απο την Firedoom Records

Πρόκειται για ένα concept album που πραγματεύεται την πορεία ενός ανθρώπου διαπράττοντας τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα για να αποδείξει την ύπαρξη του Θεού μέσω της τιμωρίας, η οποία όμως δεν επέρχεται ποτέ.Τα φωνητικά εναλλάσονται απο ψαλμωδίες και χορωδιακά σε brutal. Γίνεται έντονη χρήση των πληκτρών καθώς και του εκκλησιαστικού οργάνου.Ενώ δεν λείπει και το παραδοσιακό στοιχείο με την χρήση του σαντουριου.Υπάρχουν κάποια ξεσπάσματα, όπως στο Wrath, που πρόκειται για ενα black metal κομμάτι και το πιο γρήγορο του δίσκου. Η συνολική του διάρκεια δεν ξεπερνά τα 76 λεπτά.

Το 2006 κυκλοφορούν το ΕP The Pains Of Sleep που περιλαμβάνει 2 νέα κομμάτια,μια διασκευή στο For Funerals To Come των Κatatonia ,ενα live video του Envy Us καθώς και το πρώτο τους demo 1000 . Years

Current Line Up

Kostas Panagiotou - Vocals, Keyboards
Andy Semmens - Vocals ,
Ilia Rodriguez - Guitars, Vocals
Mark Bodossian - Bass, Vocals
Sterghios -Drums

Envy Us

In Solitudes Eternal Bliss....Together We Shall Not Exist

Arcturus DVD - Shipwrecked in Oslo

Posted by dddd on Wednesday, November 08, 2006 comments (5)


Τ
ο πρώτο DVD των θεών του A
vant Garde Metal, Arcturus είναι πλέον πραγματικότητα και φέρει τον τίτλο Shipwrecked in Oslo. To live είναι από το Rockefeller Festival, στο Oslo τον Σεπτέμβριο του 2005.


Προσωπικά έμεινα κατευχαριστημένος! Ο ήχος είναι άψογος, η σκηνική παρουσία του συγκροτήματος απόλυτα θεατρική και κλασσικά ο Hellhammer σε όλο το live δε βγάζει τη μάσκα του!Καλλίγραμμες χορεύτριες πλαισιώνουν τους μουσικούς (όχι σαν αυτές των Carpathian Forest) και σε κάποια φάση στη σκηνή εμφανίζεται ολόκληρος θίασος με αρλεκίνους,ζογκλέρ,μία αρκούδα(?)... και για του λόγου το αληθές...

Chaos Path



Οι εναλλαγές μεταξύ των τραγουδιών συνοδεύονται απο ασπρόμαυρες εικόνες πλανητών και του διαστήματος κάνοντας την ατμόσφαιρα ακόμα πιο μυστήρια και εξωπραγματική, ενώ το tracklist είναι αντιπρoσωπευτικό, αφού παίζουν παλιά και νέα κομμάτια! Επιπλέον στο menu υπάρχει ένα μικρό βίντεο από το μέρος όπου έκανε το συγκρότημα πρόβες στη Νορβηγία! Δε νομίζω ότι χρειάζονται περισσότερες συστάσεις αλλά αυτή η κυκλοφορία,αξίζει πολλά!!!

Track list:
1.introduction,
2.ad absurdum,
3.nightmare heaven,
4.shipwrecked frontier pioneer,
5.alone,
6.deception genesis,
7.chaos path,
8.Tore guitar solo,
9.daemon painter,
10.nocturnal vision revisited,
11.painting my horror,
12.Steinar keyboard solo,
13.hufsa,
14.master of disguise,
15.Knut guitar solo,
16.white noise monster,
17.reflections,
18.raudt og svart,
19.credits
BONUS:
1.Video clip,
2.Rehearsal,
3.Slideshow


‘Arcturus, the third brightest star in the night sky, crashes to earth this eve, September 17th 2005. The intergalactic space pirates emerge from their volume vessel and illuminate the landscape of their ancestral earthling’s homeland Oslo, Norway. Witness their infinite space odyssey, performed here during the Sonic Solstice, as they push their art to the outer limits.’

Παραμύθι για μέταλλα

Posted by rockordie on Monday, November 06, 2006 comments (8)

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα συγκρότημα τρελών με το όνομα Green Jello που το 1992 κυκλοφόρησε το Cereal Killer, από τον τίτλο φαίνεται ότι δεν πρόκειται για σοβαρό δίσκο αλλά για ένα καταιγισμό παρωδίας και χαβαλέ σε metal περιτύλιγμα. Από τον δίσκο ξεχωρίζουν καταρχήν τα Three Little Pigs και Anarchy In Bedrock αλλά δεν μπορώ να μην αναφέρω τα Obey The Cowgod, Misadventures Of Shitman και το ομώνυμο Cereal Killer που κινούνται σε υψηλά επίπεδα παράνοιας.
Το MTV στήριξε την προσπάθεια των παιδιών (εξαιτίας του καταπληκτικού video για το Three Little Pigs) και όπως μπορείτε να φανταστείτε ο δίσκος έκανε τρελές πωλήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο και οι Green Jello έγιναν διάσημοι σε μια μέρα.

Δυστυχώς, εκεί άρχισαν και τα προβλήματα, οι μηνύσεις έπεσαν βροχή και αναγκάστηκαν να αλλάξουν το όνομά τους σε Green Jelly, όχι τεράστια διαφορά, αλλά όπως ο Σαμσών έχασε όλη του την δύναμη μετά το κούρεμα έτσι και οι καημένοι Green Jelly έχασαν όλοι τους την έμπνευση με την αλλαγή του ονόματος (τρελή παρομοίωση έτσι) και τους πήρε η κάτω βόλτα (είτε αυτό είτε τα λεφτά φταίνε).
Μπορεί να μην ζήσανε αυτοί καλά αλλά τουλάχιστον ζήσαμε εμείς και έχουμε κάτι να τους θυμόμαστε.

Foreigner – Cold As Ice

Posted by rockordie on Saturday, November 04, 2006 comments (5)

Ποιος ο λόγος να βάλει κάποιος ένα video των Foreigner εν έτει 2006 θα ρωτήσετε και θα έχετε δίκιο. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να αντισταθώ, όταν σκέφτομαι τον Νίκο να προσπαθεί να διαβάσει μέσα στο κρύο (καθώς όπως με πληροφόρησε δεν έχουν ανάψει ακόμα την θέρμανση στην πολυκατοικία του) και να μην μπορεί. Οπότε Νίκο το ξέρω (your house is as) Cold As Ice.
Και λίγα λόγια για τους Foreigner…άστο βαριέμαι όποιος θέλει εδώ και εδώ.